Men On A Mission นิยาย & เรื่องราว

Pati ang ama nila ay naging tikom ang bibig sa pagpapaliwanag kung ano nga ba ang hinahanap nila at saan ito eksaktong nakalagay. It could have been very easy to refuse the deal, pero nang malaman nilang magkapatid ang kapalit ng misyon ay pareho silang napakambiyo ni Adriano. Why? Because in exchange of the impossible mission was their Omerta— a ceremony that would cement their position as the organization's Made Men.

“But you know her role in my life. I even agreed to faking my death five years ago. And then this? Sir—” “You also should know better than anyone that we do not associate our personal thoughts and feelings in our missions,” the man said firmly, full on glaring at him now. “But—” “But nothing Mr. Williams. You will do this mission or else.” “Or else what? I’d die? Kung gano’n din lang naman ay mas maigi nang patayin ninyo ako,” Aiden replied firmly, determination in his voice. His hands are balled into fists on his side.

Bagong pasok lamang ito kaya sa kanila ibinigay dahil sila lang ang tanging member na on standby. Dahil hindi nila maaaring iwan si Andrea ng mag isa ay isinama na lamang nila ito. Ipinaliwanag nila sa dalaga ang mga kailangan nilang gawin. Tanging surveillance mission lang ito kaya walang risk sa safety ni Andrea kaya naman pumayag na rin si Jonas nang ipaalam nila sa lalaki na isasama nila ito sa misyon.

Hindi din ako pwede na matalo ngayon, alam ko ang kakayahan ko at hindi ko hahayaan na matalo ako ng isang traydor. “Now, let’s group you into five tatlong tao sa bawat grupo. May isang linggo kayo para matapos at malocate ang mga kalaban sa gubat, so good luck everyone. Umaasa ako na maging mas mapaunri kayo matapos ang mission na ito,” he said at all of his men gave a set of fire arms at mga gamit at pang-camping para saamin.

Agad namang umalis si tito Markus sa aking harapan, ako naman ay pinagmasdan ko ang likod nito na unti-unting nawawala sa paningin ko. Huminga ako ng malalim at dahil gising na rin lang ako ay nagtungo na ako sa banyo para maligo dahil ngayon ang araw ng panibago kong mission at kasama ko na si boss Frank, ang mission namin na hulihin si congressman at wakasan ang masasama niyang gawain sa lugar na sinasakupan.

“Bar? Akala ko mission?” Tumayo ako at sinuot ang jacket ko. “Exactly. Sa bar gagawin ang mission mo. You’re going to calm down at least ten drunk people tonight. No fighting. Just words and presence. If you fail, we’ll repeat this mission tomorrow.” Nakita ko ang iritasyon sa mukha niya. “Seriously? Hindi ba puwedeng suntukan na lang?” Umiling ako. “Nope. This is about patience and control. Kaya mo ’yan.”

Pero kung ikukumpara sa iba, gaya ng Markesa, pumapangalawa sila. Si Arvin na kanang-kamay niya ang pinagkakatiwalaan niya sa lahat. Kaya minsan, sumasabak si John sa misyon dahil miyembro siya ng special forces unit. Kadalasan, search and rescue ng mga kababayan dahil sa giyera sa ibang bansa

“Thanks, Stacey. You may go.” “So, what now?” pinakatitigan ko ang lalaking nasa harapan ko. ibang-iba ang itsura niya ngayon kumpara sa pagkikita namin noon. “About my mission,” napatango naman ako sa sinabi niya saka napangisi. Siguradong nahihirapan siya sa mission niya. Well, hindi naman niya kailangang gawin talaga iyon. Pinalabas lang namin na may misyon siya at kailangan niyang gawin iyon para ma-frustrate iyong totoong pinapabantayan sa kaniya. Hindi niya rin magagawa kung sakali ang patayin ang nag-iisang kayamanan ng mafia dahil may makakatapat siya, iyong batang iyon. Hindi alam ng lalaking ito na kaya namin siya ginigipit ay para makipagsanib puwersa siya sa isang nagbabalat-kayo

Tahimik akong sumandal sa upuan at napangiti. Mukhang unti-unti nang umuusad ang lahat ayon sa plano. At kung tama ang kutob ni Allan... Mukhang malapit na ngang magtagumpay ang aming lihim na misyon. OPLAN BALIK SYDNEY. At sa pagkakataong ito, pakiramdam ko ay hindi na kami mabibigo.

Kung tutuusin ay marami nang naunang mas delikado pa kaysa sa misyon niyang ito. The men are all dressed in red and black. A traditional sword kimono and they are all handed with katana. Sunod-sunod siyang sinugod ng mga ito, ngunit dahil sa pagiging bihasa rin niya sa paggamit ng katana ay isa-isang bumagsak ang kaniyang kalaban. A blade flashed in the air and clang of tempered steel. Each of his enemies fell lifeless on the ground. Walang mababakas na kahit anong emosyon sa kaniyang mukha. Wala siyang ibang nasa isip kun'di ang matapos agad ang minsyon at makauwi sa kaniyang isla.