Mga Batas Na Aking Tinututulan Novels & Stories

Inisa-isa ko ng tingin ang mga pamagat ng mga libro. Revised Penal Code, Constitutional Law, Evidence, Criminal Procedure, Rules of Court... Puro makakapal na librong pambatas. May mga legal journals din mula sa iba't ibang bansa, at mga espesyal na koleksyon ng mga kasong kriminal. Wala akong nakitang mga novela o simpleng babasahin lang. Lahat ay may kinalaman sa batas, katarungan, at parusa.

Matigas na umungol si Avery, "Huwag mong isipin na nakalimutan ko na kung sino ang mga taong iyon! Hindi mabubuting tao ang mga iyon! Paano mo sila nakilala? Bakit hindi mo sila pinutol? Balak mo bang magpatuloy na masangkot sa mga ilegal na gawain?" " Avery, hindi ito ang iniisip mo. Ang bawat bansa ay may iba't ibang batas. May maaaring ilegal sa ating bansa ngunit legal sa ibang bansa. Kung talagang mga kriminal sila, paano sila makakarating dito ng ligtas?" " Pero hindi ako magtatago habang pinag- uusapan nila ako ng ganyan! Kung hindi mo sila itataboy ngayon, ipapakita ko sa kanila pagkababa ko," babala ni Avery.

dugtong niya pa. Hindi ako umimik at napatitig lang sa daan. Dapat talagang mabulok ang mga kagaya niya sa bilangguan. Ngayon naiindtidihan ko na kung bakit may iilang nagsasabing ang batas ay para sa mga kriminal at hindi para sa biktima. Mali man ay hindi na nakapagtatakang may ibang ipinasasakamay nila ang hustisya.

I said and smiled unconsciously. Ganito ba talaga kalaki ang tiwala ko sa batas? Ganito ba kalaki ang tiwala ko sa sarili kong kakayahan? Na kaya kong patumbahin ang mga taong inilalagay sa kanilang kamay ang batas at pinaiikot-ikot doon? Siguro, oo. Masaya akong pinalaki akong may paninindigan at malaki ang tiwala sa batas na kinamulatan ko.

Tila nararamdaman pa rin niya ang hapdi ng sampal na tinanggap niya ilang taon na ang nakakalipas. At kung bakit kabisadong-kabisado nito ang batas? Mapait siyang napangiti. Dahil ilang taon din nitong nakasiping ang isang matabang babaeng nag-major sa sign language law... Noon, sa mansion ng mga Singson, gabi-gabi itong pumupunta sa kwarto niya para gumawa ng mga absurd na bagay. Masyado na nitong naging pamilyar ang textbook niya sa batas na laging nasa gilid lang ng kanyang kama.

Makinig ka sa aking papaliwanag kong ano ang nasa code#10591. "Ang RA 10591 ay ang Comprehensive Firearms and Ammunition Regulation Act ng Pilipinas. Ito ay nagtatakda ng mga regulasyon hinggil sa pag-aari, pagbebenta, at paggamit ng mga armas. Kung wala kang lisensya, maaari kang makulong o magmulta," sabi ko dito.

Tumayo kami para salubungin siya. “What is the case all about?” Binigay sa kaniya ng babae ang isang papel at binasa niya ito, tumingin siya sa akin at bumalik sa binabasa niya. “Drugs. Ang kaso mo ay R.A 9165 for anti illegal drugs. Section 5 and 11. Am I right?” “Yes, Your honour.” Saad naman ni Atty.Santos. Pinagsiklop ni Judge.Romulo ang kaniyang dalawang kamay at nilagay sa kaniyang baba.

"Example. Kapag gagawa kami ng kasalanan, makakasuhan kami. Pero makakalaya rin kami sa pamamagitan ng pagbibigay ng pyansa. May pera kaming pambayad upang patagalin at ipanalo ang lahat nang kasong kinasasangkutan namin. Kaya naming bayaran kahit na ilang milyon pa ang sanctions at penalties. Pero kayo? Wala kayong pang-pyansa. Wala kayong pantustos sa napakahaba at napakabagal na pag-usad ng kaso ninyo. Wala kayong pambayad sa sanctions at penalties. Kaya makukulong at makukulong talaga kayo kung kayo ang gumawa ng kalukuhan." "Alam kong ginawa ang batas para sa pagpapanatili ng kaayusan at kapayapaan, para proteksyonan ang mga karapatan at kalayaan ng bawat isa, para maipapatupad ang kata

"Attorney Alcantara? May tanong ako sa iyo?" "Hmm?" "Gumawa ka ng isang batas." Kumunot ang noo ni Iñigo. Iniisip niya pa lang , hindi maganda ang itatanong ng asawa sa kanya. Bagaman, makikinig pa rin siya dahil alam ni Iñigo importante ang itatanong ng asawa sa kanya. Pareho silang maalam pagdating sa law and justice, article and act. Subalit, mas may alam si Iñigo dahil marami na itong napagdaanan.

Sabihin na nating malaki ang atraso ng mga taong napatay namin sa lipunan, pero alam kong hindi niya iyon matatanggap. Madilim ang nakaraan ko at hindi siya nababagay sa isang katulad ko. Sa iba, alam kong hindi sila sangayon sa ginagawa namin. Sasabihin nilang may batas na dapat magparusa sa mga nagkasala, pero minsan pati batas napapaikot nila.