Mga Batas Na Aking Tinututulan Novels & Stories

VICTORIA POV Malamig ang hangin mula sa dagat, pero ang semento sa ilalim ng suot kong bota ay nanatiling mainit mula sa sikat ng araw. Tumingin ako sa paligid. Ang islang ito ay wala sa anumang mapa ng gobyerno. Dito, sa gitna ng West Philippine Sea, ang tanging batas ay ang batas na ako ang gumawa.

“Yung tungkol sa isa ho ninyong Bodyguard? Totoo ho bang mahal kaya ni Christian Sandoval na pisan ni Lt. Daniel Sandoval?” “Paanong ang lahat ng ito ay natutunugan ninyo?” huminga siya nang malalim. Nabigla siya sa tanong. “ Kung sakaling mahal ako ni Christian Sandoval at mahal ko rin siya, may issue ba tayo roon? May batas ba kaming nilalabag? Sana huwag nating sukatin ang estado ng buhay ng ibang tao at isiping ang mayaman ay sa mayaman, ang sikat sa pulitika ay para lang sa mga sikat din sa lipunan, ang nakapag-aral ay para lang sa mga matatalino at ang mga nasa laylayan ay sila sila lang dapat ang magmahalan. Walang ganoong batas na ginawa ng tao at walang ganoong batas na sinabi sa at

I can't help but to overthink. The girl took a deep breath. Naiirita ako sa kanya kaya nagkunwari nalang ako na may isinusulat sa papel kahit wala naman, “Well, prof jay, constitutional law sets limits on government power and protects individual rights and freedoms. It ensures the government doesn't abuse its authority and citizens are treated fairly.” sagot ni ate girl, ang arte niyang magsalita kaya mas lalo akong nabanas.

Hindi niya inaasahan na mayroon kaming hawak na ebidensya na magbabago sa takbo ng usapan. “Ang mga papel na ito ay luma na at wala nang bisa sa kasalukuyang batas,” mabilis na sagot niya, sinusubukang balewalain ang aming ibinahagi. “Ang panahon noon ay iba pa sa panahon ngayon. Ang mga kasunduang ito ay napalitan na ng mas makabago at mas angkop na paraan ng pakikipagkalakalan.”

Matapos magsalita nang ganito, maging si Brayden ay pinagpawisan nang malamig. Kumurba ang mga sulok ng labi ni Martiny, nagpapakita ng kaakit-akit na ngiti. “Kung hindi mo sinabi iyon, halos makalimutan ko na ang lugar na ito ay pinamamahalaan ng batas. Kung gayon, maaari ko bang itanong, aling batas ang nagsasaad na napakarami sa inyo ang maaaring kumubkob sa anak ko nang hindi man lang sinisiyasat ang katotohanan ng bagay na iyon? May balak ba kayong patayin siya?”

Mahina noon ang aming boses upang hindi na makaistorbo sa mga nagkikinig. Tatlong paksa ang pinag-usapan sa seminar na iyon. Ito ay ang tapang, malasakit at pagbangon na tumutukoy sa karapatan ng mga bata at kababaihan. Kailangan namin malaman iyon upang maipaglaban ang aming mga sarili laban sa mga mapang-abusong indibidwal. Ang mga dalaga at ina ay poprotektahan ng mga kinauukulan upang mailayo sa kapahamakan. At ang mga nagmamalasakit sa mga bata ay may karapatang tumulong sa paglayo sa kanila sa hindi kanais-nais na kapaligiran.

Bat ba ang hilig nito maglakad? Kahit naiinis, sumunod padin ako sakanya at nakikinig "Mayroong dalawang klase ng patakarang dapat sundin. Ang major rule at minor rule."may ganon nanaman? "Ang minor rule, huwag babanggitin ang pangalan mo, hindi mo maaaring ibahagi ang kahit anong impormasyon tungkol sayo, at hindi maaaring makipag kaibigan"nagsalubong kilay ko. Seryoso ba siya? Kailan pa pinagbabawal ang makipagkaibigan? "Ang major rule. hindi ka maaaring magtiwala, huwag kaawaan ang mga kalaban, at huwag kang magmamahal" Agad akong umalma "Anong kabaliwan yun? Lahat ng tao nagmamahal! Everyone wants to have a friend. Pero dito? Pinagbabawal niyo?"

"Hindi sa ganun, Forth. May tamang panahon para diyan. Hindi kailangan magmadali." "Oo. Sabihin nalang natin na—kapag nasa bingit na ulit ng kamatayan 'yang buhay mo, saka ka pa kikilos?" Hindi ako nagsalita. Actually, ayaw ko lang talaga magsabi sa kanila—as Forth said, lawyer ako, at alam ko ang batas. Subalot bagaman ay wala na akong pakialam diyan sa batas-batas na iyan kung kaaway mo naman ay lumalabag din sa batas at kakampi ang batas. Ba't pa ako magtitiwala sa batas kung kaya ko rin lang naman gumawa nang sarili kong batas?!

Nakita kong sa consti ‘yon at mukhang masusuka ako sa binabasa niya. Constitutonal Law II (short for Consti ang tawag ng mga law students sa subject na ‘yon) – it’s about the study of the Philippine Constitution, specifically the bill of rights, citizenship and suffrage, social justice and human rights, and judicial review of acts affecting them. “Mahirap?” I asked and felt that he nodded. Tinanong ko pa talaga ‘yon kahit obvious na sa mukha niya. And I really heard na mas mahirap daw ‘yong consti kapag 2L na.

Nanlaki ang mga mata ko sa aking nabasa. Ang dalawang BATAS na dapat kong sundin para makasama kong muli ang mga bata. 1. Paglalaba, paglilinis ng buong mansyon at pagluluto ng pagkain. 2. Ibibigay mo sa akin ang katawan mo. Paliligayahin mo ako kapag ginusto, bawal tumanggi dahil hindi mona ulit makakasama pa ang mga bata. "Bakit ganito ang nakasulat? Wala ka bang katulong dito kaya ako lahat ang gagawa nito saiyo?" Nakakunot noo kong tanong sa kanya.