Mga Batas Na Aking Tinututulan นิยาย & เรื่องราว

VICTORIA POV Malamig ang hangin mula sa dagat, pero ang semento sa ilalim ng suot kong bota ay nanatiling mainit mula sa sikat ng araw. Tumingin ako sa paligid. Ang islang ito ay wala sa anumang mapa ng gobyerno. Dito, sa gitna ng West Philippine Sea, ang tanging batas ay ang batas na ako ang gumawa.

tanong nito kay Lin. Abay! Mukha ba akong tambay? Siguro, itong si Jay, pwede. But, not me.. Ow gosh! Pinanganak ako ng mama ko ng dahan dahan para di masira ang mukha ko. Inalagaan niya ako. Ayaw nga nitong kalmutin ko ang skin ko. Tapos ngayon, sasabihin lang niyang tambay ako? Hindi maaari! Hindi pwede! Dapat siya ay makulong! Labag iyan sa batas! RA 91000--charr. "What did you say?" galit kong tanong. Kanina pa talaga itong babaeng ito ah!

Hindi niya inaasahan na mayroon kaming hawak na ebidensya na magbabago sa takbo ng usapan. “Ang mga papel na ito ay luma na at wala nang bisa sa kasalukuyang batas,” mabilis na sagot niya, sinusubukang balewalain ang aming ibinahagi. “Ang panahon noon ay iba pa sa panahon ngayon. Ang mga kasunduang ito ay napalitan na ng mas makabago at mas angkop na paraan ng pakikipagkalakalan.”

Bat ba ang hilig nito maglakad? Kahit naiinis, sumunod padin ako sakanya at nakikinig "Mayroong dalawang klase ng patakarang dapat sundin. Ang major rule at minor rule."may ganon nanaman? "Ang minor rule, huwag babanggitin ang pangalan mo, hindi mo maaaring ibahagi ang kahit anong impormasyon tungkol sayo, at hindi maaaring makipag kaibigan"nagsalubong kilay ko. Seryoso ba siya? Kailan pa pinagbabawal ang makipagkaibigan? "Ang major rule. hindi ka maaaring magtiwala, huwag kaawaan ang mga kalaban, at huwag kang magmamahal" Agad akong umalma "Anong kabaliwan yun? Lahat ng tao nagmamahal! Everyone wants to have a friend. Pero dito? Pinagbabawal niyo?"

"Hindi sa ganun, Forth. May tamang panahon para diyan. Hindi kailangan magmadali." "Oo. Sabihin nalang natin na—kapag nasa bingit na ulit ng kamatayan 'yang buhay mo, saka ka pa kikilos?" Hindi ako nagsalita. Actually, ayaw ko lang talaga magsabi sa kanila—as Forth said, lawyer ako, at alam ko ang batas. Subalot bagaman ay wala na akong pakialam diyan sa batas-batas na iyan kung kaaway mo naman ay lumalabag din sa batas at kakampi ang batas. Ba't pa ako magtitiwala sa batas kung kaya ko rin lang naman gumawa nang sarili kong batas?!

Nakita kong sa consti ‘yon at mukhang masusuka ako sa binabasa niya. Constitutonal Law II (short for Consti ang tawag ng mga law students sa subject na ‘yon) – it’s about the study of the Philippine Constitution, specifically the bill of rights, citizenship and suffrage, social justice and human rights, and judicial review of acts affecting them. “Mahirap?” I asked and felt that he nodded. Tinanong ko pa talaga ‘yon kahit obvious na sa mukha niya. And I really heard na mas mahirap daw ‘yong consti kapag 2L na.

Nanlaki ang mga mata ko sa aking nabasa. Ang dalawang BATAS na dapat kong sundin para makasama kong muli ang mga bata. 1. Paglalaba, paglilinis ng buong mansyon at pagluluto ng pagkain. 2. Ibibigay mo sa akin ang katawan mo. Paliligayahin mo ako kapag ginusto, bawal tumanggi dahil hindi mona ulit makakasama pa ang mga bata. "Bakit ganito ang nakasulat? Wala ka bang katulong dito kaya ako lahat ang gagawa nito saiyo?" Nakakunot noo kong tanong sa kanya.

I can't help but to overthink. The girl took a deep breath. Naiirita ako sa kanya kaya nagkunwari nalang ako na may isinusulat sa papel kahit wala naman, “Well, prof jay, constitutional law sets limits on government power and protects individual rights and freedoms. It ensures the government doesn't abuse its authority and citizens are treated fairly.” sagot ni ate girl, ang arte niyang magsalita kaya mas lalo akong nabanas.

Paghanga sa kaniyang talino, sa kaniyang tapang, at sa paraan niya ng pagbasag sa bawat rules na sinusunod ko. Bitter ends? Hindi. Baka ito na ang simula ng isang bagay na mas masalimuot pa sa kahit anong batas sa Pilipinas. Ipinikit ko ang aking mga mata, ninanamnam ang katahimikan ng gabi. Wala nang kailangang i-memorize. Wala nang kailangang i-analyze. Sa puntong ito, ang tanging batas na sinusunod ko ay ang batas ng nararamdaman ko.

“Mukha namang kilala mo kaming dalawa. Bakit hindi mo na lang ipaliwanag sa ‘kin kung ano talagang nangyayari?” Napabuntonghininga siya. “Wala naman ako sa posisyong sabihin sa ‘yo. Isa pa, may sinusunod kaming batas. Hindi kami nagbibigay ng impormasyon sa mga outsider nang gano’n-gano’n lang. Palaging may consequences ang lahat.” Napasinghal si Avaluan. “Batas? Anong klaseng batas naman ang meron kayong mga mamama.tay tao?”