Mga Batas Na Aking Tinututulan の小説・ストーリー

"Anong gusto mong gawin natin? Hahayaan lang natin silang mag-abang dyan hanggang sa makunan nila ng litrato ang anak natin?" "Gagamitin natin ang batas," malamig kong sagot. Naglakad ako patungo sa mesa at binuksan ang aking laptop. "Liam is a minor. Sa ilalim ng Special Protection of Children Against Abuse, Exploitation and Discrimination Act at ng ating Data Privacy Act, ang paglalantad sa pagkakakilanlan ng isang bata nang walang pahintulot ng mga magulang, lalo na kung nalalagay sa panganib ang kaniyang seguridad at mental well-being, ay isang krimen."

"Ayaw ko lang na lumabag ka sa batas para lang makuha natin ang katarungan. Hindi justice ang tawag doon, kung gagawa tayo ng krimen para mapanagot sila. Wala na tayong pinagkaiba sa kanila." "Hindi tayo gagawa ng krimen. May basbas ng batas ang paniningil natin, magtiwala ka lang sa akin. On that note, dahil may sakit ako, kailangan mo akong isama sa mga pupuntahan mo. Baka bigla na lang titirik ang mga mata ko at hindi ako makahinga kung iiwan mo ako." "Ano'ng akala mo sa akin, oxygen?" "Oo, ng puso ko."

“Ibig sabihin, dapat ako umasa na i-footsie mo ako kapag nagdidinner tayo kasama ang ama mo.” Charlie, “…” “Siyempre naman, dapat habang may set tayo ng mga batas natin. May mga emergency exceptions pa din. Kaya iyon ang ika-anim na batas. Halimbawa na lang, ang isa sa atin ay nagbreakdown. Kapag ganoon, puwede humalik sa noo ang isa pa—for medicinal purposes lang dapat,” dagdag ni Taylor. “Ah, sige,” sumangayon si Charlie.

Kasi kapag puro yuko, mas lalo lang nagiging foggy ang utak ko. Pagdating ng alas-sais ng gabi, nag-timpla ako ng gumamela tea. Habang humihigop, nagre-review ako ng nursing jurisprudence. Sa totoo lang, ito ‘yong part na kinatatakutan ko. Ang daming batas, codes at sections. Kaya ang ginagawa ko, ginagawan ko ng flashcards sa papel. Isang side, Article, sa kabila ‘yung meaning.

"Kamusta, Luna? Ba't ka nawala nitong mga nakaraang araw?" "Emergency. Don't mind me." Tipid na sabi ko habang nagbabasa ng law book. Malapit ko na kasing mamemorize ang acad books ko kaya naisipan kong magbasa ng iba. Sa mga nangyayari sa'kin, batas yata ang dapat kong matutunan. "Grabeng emergency naman 'yun. Sige na, sabihin mo na. Saan ka ba galing?"

Lumapit ako sa kanya at ibinaba sa harap niya ang lahat ng librong kinuha ko kay Dan. “Ito ang lahat ng kailangan mong basahin. Itong mga librong ito ay mga libro ng kung ano ang batas na mga naipatupad, tinutulan at inalis sa ating mundo at kung para saan ang mga iyon,” paliwanag ko habang ipinapakita sa kanya ang mga librong tungkol doon.

Bakit ba siya nangingialam kung anong ginagawa namin sa privilege namin? “Going back, we have the constitution as supreme law of the land, followed by statutes, administrative order and lastly ordinances.” Blah…blah… tuloy – tuloy lang siya sa pagdiscuss, nahinto siya ng may tumunog ang buzzer ng room, meaning may tao sa labas.

Paulit-ulit akong umiling. "Alam kong alam mo na papatayin din nila ako sakaling umatras ako rito. Iyan ang mga batas na nasa pangkat na kinabibilangan natin. Kailangang may mamatay sa 'ting dalawa rito," mahabang saad niya. "Paano ka nakakapagsalita ng gan'yan? Buhay mo ang pinag-uusapan natin dito. Sumama ka sa 'kin, proprotektahan kita laban sa kabilang grupo," pag-anyaya ko.

"Ang ibig niyo pong sabihin ay-" "Kong yun lang ang paraan para manatili ang organization na to naka handa akong isuko ang anak ko." Saad niya."ang sinumang sumuway sa batas ng Phoenix gang ay mananagot at paparusahan ng kamatayan..yun ang unang batas na kailangan sundin." Sabi pa niya. "Masusunod po."

WALA akong naintindihan sa lahat ng pinag-usapan nina Atty. Elenna at Mayor Yanixx. Tungkol sa batas at sa kaso ang paksa nila. Pero nabanggit nila sina Judge at Monique. Gusto ko'ng magtanong pero nangangamba akong baka maiirita lang ang lalaki. Dumagdag pa ang tambol ng puso ko na mas malakas pa yata kaysa sa granadang pumuputok sa aking dibdib.