Novel & Cerita Mga Gamit Sa Bahay

Pagkatapos ilabas ang lahat ng puwedeng ilipat sa bahay, ang mga natitirang gamit ay binili ni Hulyo, na hindi naman kalakihan. Mabilis na inilipat ng lahat ang mga gamit sa bahay na binili niya sa pintuan ng bahay, at saka sinimulang basagin ang mga tiles sa sahig at kuskusin ang alikabok sa dingding.

Ramdam ko rin ang kanilang titig at pagsunod ng kanilang tingin sa amin hanggang sa makarating kami sa bahay. "Dito na lang po," sambit ko matapos buksan ang pinto ng bahay at pumasok sa loob. The house is clean and proper. Kumpleto ang appliances at sakto lang ang mahabang kahoy na upuan sa harap ng isang hindi kalakihang TV. Sa likod niyon ay isang bilog na gawa sa kahoy na lamesa na katamtaman lang ang laki at dalawang gawa sa kahoy na upuan. Naroon na rin ang kusina na mayroon nang ref, stove at cabinet para sa mga kubyertos at mga sangkap sa pagluluto. Kailangan ko na lang mag grocery para aming pagkain.

Ilang beses pa nga kaming nagtatalo para sa mga gamit, natatawa tuloy saamin ang mga sales lady dahil sa paiba-iba naming desisyon. Hinayaan ko nalang siya dahil pera niya naman. At mukhang mas may alam pa sa mga gamit. Doon ko lang din napagtanto na halos lahat ng gamit ay may tatak na Sierra, mostly nakikita ko sa microwave, washing machine, rice cooker, at iba't-ibang gamit sa bahay. Ilan ba business ng pamilya nila? Hospital, Electronics, Mall? Ano pa? Hindi ko alam na ganito pala talaga sila kayaman. Baka nga piso lang sakanila ang milyon.

"Makakaasa ka ate Naneng. Paano 'tong mga gamit natin?" "Iwan na natin ito sa may ari ng bahay. Kumpleto ang mga gamit sa bagong bahay natin. Mga gamit na lang ninyo ni bunso ang liligpitin ninyo at kung may mga importante o mahalaga kang gamit—dalhin mo na." "Maraming salamat ate Naneng."

Nagpaalam muna kami bago tumalikod. Sabay kaming pumasok sa bahay nila. Panay tingin ko sa paligid dahil ang ga-ganda ng mga design. May mga gamit na sobrang luma na, pero alam kung ang mamahal nun. Meron din kasing mga gamit na tinatago si Lola na hanggang ngayon ay tinago pa rin ni Nanay para hindi masira at minsan nakikita ko pa 'yon na nilalabas niya para linisin. Hindi niya kasi pinag-display sa bahay baka mahulog o masira, marami pa namang bata don sa 'min.

Isusunod ko ang parents nila. May kakaunti na rin akong gamit dito na pinadadala ni Atty. Cha gaya ng mga gamit sa pagkain, sa banyo at mga ibang basic need such as higaan ko at kumot ko. Hindi pa nakokompleto. Ayoko kasing bumili nang bumili ng mga gamit kasi baka hindi naman ako magtagal dito. Pero gusto ko nang makabili ng sofa. Hindi ako makahiga sa upuan ko rito na gawa sa bamboo, e.

"Hindi na hassle dahil meron ka na ring kusina dito." Nang sumunod siya sa loob ay bumungad sa kanya ang maliit na lababo. Mayroong gas stove, rice cooker at mga gamit sa kusina gaya ng kaldero, pinggan, kutsara at iba pa. Halatang bago rin ang lahat. "Dalawang libo kada buwan rito pwera kuryente at tubig. Pwede mong gamitin ang lahat ng gamit dito. Nilaan talaga 'yan para sa'yo, Miss."

Matapos ang munting pag-uusap, tahimik naming hinakot ang mga iba't ibang gamit. Wala kaming marami at malaking bag na paglalagyanan ng mga iyon kaya kinuha ko na lamang ang kumot at nilatag iyon sa sahig. Doon ko pinagsama-samang nilagay ang mga gamit na nasa maliit naming bahay. Matapos mapuno ang kumot, kinuha ko ang magkabilaang dulo nito atsaka tinali nang mahigpit. Sinisigurong walang magiging butas.

Isang linggo lang ang hinintay niya at nakapaglipat na kaagad. Dahil wala pang mga gamit, inunti-unti muna niya ang mga importante. Tinulungan naman siya ni Sasha at mga kapatid nito sa pag-aayos ng bahay. May nabili naman siyang mumurahing gamit sa kusina mula online shop. Meron ding mga second-hand na maayos pa.

Natagalan man ngunit ang importante ay bumalik pa rin ito ng buhay at maayos ang kalagayan. Bungalow-type ang bahay na ipinatayo niya. May isang kwarto, sariling banyo, maliit na kusina at sala. May mga gamit na rin iyon at appliances na kailangan nila kagaya ng telebisyon, electric fan at washing machine. Iyon ay upang hindi mahirapan si Milagros sa paglalaba. Gusto niya rin na kumportable sa pagtulog ang kaniyang asawa kaya bumili siya ng magandang klase at makapal na kutson. Ibinigay niya kay Milagros ang susi at ito ang hinayaan niyang magbukas ng pinto. Labis itong namangha nang malaman na may mga gamit na pala ang bahay nila.