Novel & Cerita Mga Gamit Sa Bahay

Matagal ko na pala itong hindi nalilinisan. Mistulang isang kubo ang bahay namin na ang atip ay gawa sa yero at butas-butas na kaya't kapag umuulan ay natataranta kami sa paglilipat ng gamit para hindi mabasa, lalong-lalo na ang mga gamit ni Clein sa paaralan.

Masasabi ko na kasya lang silang pamilya dito. Pag pasok sa loob halatang ang mga gamit ay nasa taas lang dahil masyadong maliit at masikip kung pati sa baba may gamit din.

sigaw ko habang binubuksan ang bawat pinto, puno ng pag-asa at kaba ang dibdib ko. Ang bahay ay malaki, maganda, at maayos ang pagkakaayos. May mga gamit, may mga larawan ng pamilya nila nakasabit sa dingding, may mga gamit na pambabae, at mga bagay na malinaw na gamit ni Bianca. Nandito siya. Sigurado akong nandito siya.

Halos maghapon akong naglinis Ng Bahay na Ngayon ay malinis na,kulang na lang ay gamit sa kusina,bibili din Ako Ng floor mat Saka kurtina,pati gamit sa kusina,Mabutinl na lang may natira pa akong ipon,sa totoo lang magkano na lang iyon,Lalo Wala akong trabaho, Napabuntong hininga Ako sa isiping iyon. Sumilip Ako sa silid Ng aking magulang, nadatnan ko Ang mga itong Magkayakap habang natutulog, Napagod Ng husto Ang aking Ina dahil sa kakaiyak,Naawa Ako sa aking Ina,Ang dami Niyang pinagdaanan sa Buhay, Naisipan Kong lumabas upang bumili Ng gagamitin Namin sa Bahay ,bibili na Rin Ako Ng aking lulutuin,'bulong ko.

Matapos kunin ng mag-inang dugong ang ilang gamit sa bahay saka ako pumasok sa loob. Wala ng TV, durabox, rice cooker, upuan at lamesa ultimo pati ‘yung bagong basahan hindi rin nakaligtas! Maitim na kaldero pati kawali na lang ang natira. Ilang pinggan, kutsara at tinidor.

Bumili din siya ng panlinis sa bahay, mga gamit sa kusina, unan, kumot, at kobre kama. Ang sarap sana mag-shopping ng mga gamit pambahay kung may kasama siyang asawa pero wala... siya lang mag-isa. Iwinaksi niya ang mga naiisip. Di bale. Darating din ang panahong iyon... at sisiguraduhin niyang si Tessa ang magiging kasama niya habang buhay kasama ang kanilang mga anak. Napangiti siya nang mapait sa mga naiisip. Kahit doon man lang ay nagkakaroon siya ng pag-asa.

(Kiray pov) Napanganga ako ng makita ang napakaraming gamit sa tapat ng bahay ko. Paranh may maglilipat bahay. Teka kanino kaya ang mga ‘to? Hindi ko naman natandaan na nagpapaupa ako.

Sa bahay na puno ng yaman, pride, at designer furniture—ang pinaka-dangerous weapon ay hindi barel o kutsilyo kundi ang mga alaala at gamit na may kasamang emosyon. At kung ikaw ang tipo ng taong hindi marunong magpatawad o magpigil—congrats. Welcome sa bahay-bakbakan. Sa bahay na ito, cufflinks at combat boots lang ang simula. Susunod na siguro ang cellphone, relo, o baka pati puso. ___ Pagkatapos ng whole combat boots auction fiasco, napuno ang bahay ng matinding katahimikan. Pero hindi ‘yung tahimik na peaceful ’yung tahimik na parang may paputok na nakatago sa ilalim ng carpet.

Simula nang umalis sa kanyang bahay kagabi ang dalaga ay wala siyang ibang ginawa kundi ang magwala sa loob ng kanyang silid. Lahat ng kanyang mga babasaging gamit ay nagkalat ang mga malalaki at maliliit na bubog ng mga ito sa sahig. Pati mga gamit sa kusina ay hindi niya pinalagpas. Lahat iyon ay halos nakatiwang-wang sa sahig.

Perfect. Sinigurado ko na naka lock ang pinto ng bahay ko para hindi mapasok ng mga magnanakaw. Minsan na kasing pinasok ang bahay ko at pati asin ko sa kusina nawala. Mga walang hiyang magnanakaw dahil gamit ko sa kusina dinamay pa. Wala naman mahahalagang bagay ang makukuha kung sakali sa bahay ko. Mga damit lang siguro at mga makeup ko.