Novel & Cerita Mind Your Own Business

he says, while his eyebrows furrows. "Puwede ba, magmaneho ka na lang. Huwag mong pakikialaman ang appearance ko. I love myself and you should mind your own business." "Well, I'm sorry to tell you, but you are my business." "Whatever," she says at inirapan ito. He hisses and starts the engine.

"Totoong chismis ito, ano ka ba," "Kasi alam mo, mas maganda yung wala ka na lang pakialam sa buhay ng ibang tao kesa pag-chismisan pa. Wala ka naman mapapala roon. Mind our own business, sis, iwas sa stress, may peace of mind ka pa," casual na sabi ko.

-G3. Napatingin ako sa gawi nila at pumunta doon. Nakita ko naman na parang hindi sila mapakali habang nakatingin saakin. Dapat lang talagang matakot kayo mga walang modo. "Do you know what? mind your own business" nakairap kong sabi sa kanila.

At yun ang mas nakakatakot. "Focus on my own business pala Mama, huh? What's the catch? May dapat ba akong malaman?"

Kay Maureen palagi umiikot ang mundo niya at madagdagan pa siguro iyun ngayun dahil magkakaanak na sila. "Mind your own business Peanut! Huwag mong pakialam ang lakad ko. Uuwi ako kapag gusto ko!" naiinis kong wika sa kanya kasabay ng pag-off ng tawag. Hindi ko na kasi mapigilan pa ang muling mapahikbi. Baka marinig niya iyun at kung ano pa ang iisipin niya sa akin.

It's never ever, It's never enoughh--- Kanta na yon ah, hutangina Trix! Hayst, okay na sana yon e kaso sinabi nya pang 'It's none of your business kong pinapaiyak ko sya. 'Why do you even care!?' nasaktan ako don hubby, dinibdib ko talaga yon kase may dibdib ako di tulad nang nag babasa dyan... heheh joke walang pikunan kung totoo man okay? Okay wala na namang sumagot self.

Iilan lang ang kakilala ko sa ibang Departamento. Hindi rin kami nangingielam ng business ng iba. Ika nga, mind your own business. Ewan ko ba at hindi yun magawa ni Anallene, malaki ang sapantaha ko na kilala niya si Charles. Paano ka nga naman magkakagusto sa isang tao na di mo kilala?

Hindi rin kasi siya bugbog sa gawaing bahay dahil we have maids at puro papeles talaga ang madalas hawak niya. Kahit naman involved na ako sa business world ngayon ay hindi ko pa rin pinu-push ang sarili ko na sa business nalang umikot ang buhay ko because I wanna enjoy life. Alam kong we can survive na kahit hindi na kami magtrabaho ng parents ko pero I still wanna earn for my own and be still responsible for my future. "Mom, iyong serious talk about serious matters." Naging seryoso na ang mukha ni mommy after I said those words. Buti naman.

From serious to cold. "Mind your own business," malamig ngunit may diin sa bawat bigkas niya nito. Tinaasan ko siya ng kilay sabay sabi. "Then don't meddle mine. You are just my husband in the paper. Nothing more nothing less."

Uso roon ang mind your own business. Medyo nakaramdam ng pagkahilo si Monica. Bahagya niyang itinulak sa dibdib si Ambrose. “I need to go to restroom!” Medyo malakas niyang sabi. Sa lakas kasi ng tugtog ay kailangan talagang sumigaw para magkarinigan sila. “Gusto mo bang samahan kita?” “No. I’m good. Hintayin mo na lang ako sa table natin.”