Mindanao Literature Novels & Stories

Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Written and Self-Published by Sena B. Mangampo 4500 Albay Philippines Purok 5B Puro, Legazpi City s.mangampo@yahoo.com +63 938 890 0652

Napakunot ang noo ko. Seriously? Mali 'ata napasukan ko. Nawala ata ako. Nasa museum 'ata ako ! Bakit may Painting dito ng mukha ni Jose Rizal? Napabasa pa ako sa malilit na letrang nasa ibaba nun. Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa.

Isla Malinao, Catanduanes Naglalakad-lakad ako dito sa dalampasigan para manguha ng mga shell hindi kalayuan sa bahay namin ng may makita ako na parang may bagay na nasa aplaya kaya tinungo ko ito kaagad, nagulat ako ng makita ko na hindi bagay kundi tao na walang buhay ang nakita ko kaya nahintakutan ako na napaatras.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."

"B-Bakit mo naman sinalo? Ako 'yong nag-utos sa 'yong bumili ng mga librong 'yon. Hindi mo na sana sinalo 'yong galit ni Papa at Mama." Naiiyak na hinawakan ni Dalya ang kamay niya. "B-Baka po kasi p-papatayin ka po sa galit ni Don. S-Sobra po ang galit niya sa akin." Suminghot ito. "T-Tinulungan na lang po ako ng ibang kasambahay na makapasok sa kahon para makatakas. T-Tiniis ko pong mamaluktot para lang m-makatakas sa ama niyo, S-Senyorita." Naluluha itong lumuhod sa harap niya at paulit-ulit na yumukod sa harap niya. "Pakiusap, S-Senyorita... tulungan mo po ako. H-Hindi ako pwedeng umuwi sa Mindanao dahil papatayin ako ng ama ko. Wala rin po akong matatakbuhan pa sa Medellin kung 'di kay

Sumaludo ako kay Mariano habang papasok ako sa loob. Inabot niya naman sa akin ang isang folder kaya agad ko itong kinuha. Umupo ako at binuksan ito. “’Yan ang isa sa mga wanted sa Mindanao, dapat na itong mahuli dahil marami nang tao ang pinatay niya,” wika ni Mariano habang nakatingin pa rin ako sa picture nang lalaking sinasabi niya. “Pupunta ba tayo nang Mindanao?” Tanong naman sa kanya ni Mendoza kaya nag-angat ako nang mukha.

[The Ash and the Ember] Ang kapayapaan sa Palawan ay isang marupok na ilusyon, tulad ng isang babasaging kristal na pilit na idinidikit ng dugong natuyo na. Sa loob ng limang taon, ang pamilya Cruz-Valente ay nanirahan sa isang liblib na isla, sa isang bahay na yari sa puting bato na tila isang kuta ng pagsisisi. Ang bango ng dagat ay humahalo sa amoy ng mga pahina ng luma at bagong libro sa Library of Shadows—ang tanging pamana ni Sofia na nagbibigay sa kanila ng dahilan upang gumising sa bawat umaga.

"Puro ka biro. Pero hindi ba delikado sa Mindanao? Palaging may giyera doon di ba?" "In some parts, yes.. pero kumpara noon, I can say that it's more peaceful there now. Iilang beses na akong nagpabalik-balik doon at napasama pa sa mga giyera, but here I am still alive. Kung oras mo na, kahit saan ka, sa giyera man o natutulog lang, kapag ang itaas na ang nagdesisyon na kunin ka, wala ka ng magagawa."

Maputi 'yon na may batik ng dilaw. "Akala ko naman kung ano na ang nangyari." Naupo siya at sinimulang kainin ang ice cream. "Alam mo, may pineapple farm sa Bicol. Gusto mong makita?" "Pineapple farm? Akala ko sa Mindanao." She doesn't really know much about geography. "Sa Mindanao 'yong pinakamalaki. Pero sa Bicol, mayroon din. Punta tayo at isama natin sina lolo para makapasyal."

‎Minsan— ‎ang pinakagandang wakas ‎ay ang dalawang taong minsang nasira… ‎na piniling buuin ang isa’t isa. ‎At sa wakas— ‎hindi na sila nakatakas sa nakaraan. ‎Kundi tuluyan na silang pinalaya nito. Lumipas ang ilang buwan matapos ang umagang iyon sa Manila Bay. ‎Hindi nagmamadali ang lahat. ‎Walang engrandeng anunsyo. ‎Walang ingay ng dating mundo. ‎Kundi isang desisyong tahimik.