Literature Artist In The Philippines นิยาย & เรื่องราว

"Warning: this 𝚗𝚘𝚟𝚎𝚕 occasionally contains strong language (which may be unsuitable for children) and unusual humor (which may be unsuitable for adults). Ang iyong matutunghayan na mga chapters ay naglalaman ng mga malalaswang lenggwahe at imahinasyon. Kung hindi mo kayang magbasa nito ay maaari ka ng umalis dito at mag-aral ng mabuti. Pero kung ikaw ay may malawak na kaisipan, puwedeng-puwede ka magpatuloy. Ihanda mo na ang iyong isipan at mata. Matutunghayan mo na ang kuwento ng buhay ni Bretta Margareth Barreto. This work of fiction. Names, characters, business, places, events, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resem

Camero, dapat sana ngayon nandoon ako, nagpipaint. Kung hindi lang sana ako nag-inarte kanina. Pero hanggang ngayon, sa totoo lang, hindii ko alam sa sarili ko kung bakit ko ba ‘yon nagawa. Kung bakit parang gusto ko na mapukaw ang atens’yon ni Dion. Gusto ko na makita n’ya talaga kaming dalawa ni Kuya Vincent, at kung gaano kami ka-sweet sa isa’t-isa. O sa madaling salita, gusto ko s’yang magselos.

Delos Santos. Arkitekto. Iyan ang kanyang posisyon. Hindi ko inakala na sa larangang ito kami muling magtatagpo. Ang babaeng kilala ko noon na mahilig lamang gumuhit ng mga pangarap sa ilalim ng puno, ngayon ay gumuguhit na ng mga gusali at istruktura na nakatayo sa buong lungsod. Tinitigan ko ang kanyang litrato—simple lamang ang suot, nakatali ang kanyang buhok, at naroon pa rin ang parehong ngiting puno ng liwanag at kabutihan. Sa likod ng larawang iyon, nakasulat ang kanyang kasaysayan: lumaki sa simpleng pamilya, nag-aral nang mabuti, at naging matagumpay sa kanyang sariling paraan, malayo sa ingay at karangyaan ng mundong ginagalawan ko.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

"Isa ka sa mga pinakamahusay na manunulat sa buong lalawigang ito. At napatunayan mo ito simula noong bata ka pa. Kaya, di lingid na mailagay ka at maging isang patnugot," Natuwa naman si Don Miguel sa puring natanggap mula sa kanyang dating maestro. Noon pa ay kinahiligan na ni Don Miguel ang pagsusulat ng mga lathalaing pampanitikan. Sa katunayan noong pitong taong gulang pa lamang siya, ang kanyang tulang pinamagatang El Flora de Madre o Ang Bulaklak ni Ina ay nanalo ng gintong medalya sa labanan ng mga batang manunulat na ginanap sa Unibersidad de Santo Tomas, ang pinakatanyag na unibersidad sa buong kalakhang Filipinas. Naitampok rin noon ang tulang ito sa isang pahina ng Viva Espanya,

At sa isang sulyap pa lang, kilala na ni Ophelia kung kanino ang gawang iyon. "This isn't Nathaniel's own painting! Look! Ang nakalagay sa description, it's by Master Helena!" gulat na sigaw ng isang babae sa tabi niya. "Master Helena? Di ba Master Helena moved her whole family to the Philippines a few years ago?" dagdag pa ng isang art enthusiast. "Sabi nila, most of her paintings sa Pilipinas ay nasa mga private collectors na. How is it possible na may original piece pa siya rito?"

May pagkakataon tuloy na tinutukso niya itong hindi naman talaga ito nagagalit sa kanya dahil palagi niyang inaaway si Mark Wayne kundi dahil noon pa lang ay pinaglalabanan na nito ang attraction na nararamdaman sa kanya. "Maraming tao ang nangangarap na maging manunulat kaya kung mai-interview natin si Miss Jillian ay siguradong maraming manonood. Filipino pride din siyang maituturing sa larangan ng pagsusulat. Para ngang si Jillian Cordova ang JK Rowling ng Pilipinas. Kahit iilan pa lang naman ang librong isinulat niya, naging best seller naman." "Bibiyahe pa ang mga manunulat, reporter at cameraman natin sa America?" sarkastikong tanong niya.

mahinang bulong ni Giovanni, pero matalim ang bawat salita, “ang tanging may halaga na lang sa’yo ay balat mo. Wala kang ibang ipagmamalaki kundi ang ganda mong kay bilis maluma. Lahat dito sa Manila alam kung paanong sinusunog mo ang pera ilang araw pa bago maubos ang iniwang yaman ng tatay mo?” Bawat salita niya, parang lason. Hindi lang katawan ni Luna ang pinipigil niya pati puso’t dignidad. “Mga artista raw? Sa palagay mo, gugustuhin ka ng kahit sinong matinong lalaki ngayon? Isang prinsesang nalugi, walang silbi sa bahay, at baka pa makasira sa negosyo? Luna"

Naitatag nila ito matapos mahuli at maipatapon sa dapitan si Jose Rizal, na siyang pinuno ng La Liga Filipina at si Tiyo Andres ay miyembro rin nito. "Grabe, totoo pala yung mga nakatala sa mga libro noon sa kaganapan sa Pilipinas." namamanghang sabi ni Lara habang binabasa ko kanina ang talaarawan ko, na di ko maalalang gumawa ako nito noon.

Nilingon niyang muli si Art, tumango lang ito sa kaniya tsaka ngumiti. "Wala po, sister. Hindi po ako marunong umarte." Meanwhile, part of her brain says she's being a sinner there, lie pa more! "She's actually a businesswoman, sisters," Art trailed off. "May cafe siya sa Bulacan at Manila; she bakes delicious cakes and pastries." Mangha nila siyang tiningnan, mas namula lang siya lalo sa hiya dahil sa sinabi ni Art. Businesswoman, really?