Mindanao Literature 소설 & 이야기

Ano na kaya ang nangyayari sa Manila? Sininop ko ang pinagkainan namin ni Tay Fernan. Mas pinili kong dito muna maglagi dahil mas maraming puno at nakakasama ko ang matanda. Naaaliw din ako kapag sumasama ako sa kanya sa maliit na rantso ng isla para tulungan siya. Pinagbabawalan ako nitong tumulong pero makulit ako kaya hinayaan na lang niya akong gawin ang gusto ko. Dahil mahangin at makulimlim ang panahon ngayon, humiga na lang ako sa swing na nakatali sa puno matapos kong maglinis. May modern bahay-kubo house sa tapat at may ilan pang mas maliit na tinutuluyan ng katiwala pero kung magdadagdag ng mga tao rito, siguradong magdadagdag din ng bahay dito. Parang maliit lang ang lugar pero na

Sinubukan kong magtanong muli, umaasang makakakuha ako ng anumang impormasyon. “Nasa Hacienda Mondragon ka, hija. Sa liblib na bahagi ng Batangas.” Batangas. Malayo sa Marilao. Walang paraan para makatakas. Lalo akong nanghina sa narinig ko. Ang hacienda na ito ay kilala sa buong bansa. Napakayaman nga pala ng isang Drake Mondragon, kaya pala kayang-kaya niyang magtago ng isang tao ng ganoon kadali. Bago pa ako makapagtanong muli, yumuko na ang kasambahay at lumabas ng silid, muling nilock ang pinto. Naiwan akong muli, kasama ang pagkain na hindi ko man lang nagawang galawin.

“Look, Marion, the three ladies represent the country, and see the banners na iwinawagayway nila? That’s—” “Different issues in the society,” sagot ni Marion at tinuro ang painting. “Tungkol sa women empowerment ang painting. Luz, Visayas and Minda stands for motherhood, sensuality and nature. ‘Yang mga banners sa hawak-hawak nila, it symbolizes their eagerness na ipaglaban ang kanilang karapatan.”

Mistula bang kay bigat ng kanyang mga paa dahilan para maging mabagal ang kanyang paglalakad. Kasalukuyan na siyang nasa may Dalahican Port at kakadaong lang ng barkong sinakyan niya mula sa Balanacan, Marinduque. Fiona took the earliest trip from Marinduque to Manila. Kasama niya at nagsilbing escort sa biyahe ang isa sa mga awtoridad na nagmula pa sa Ihatub, yaong rumesponde sa kanila kagabi.

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Nasa Mindanao ang lokasyon nila ngayon at mahihirapan na makita sila ng ibang tao dahil sa tago ang lugar na ito at may nagtataasan pang mga pader sa paligid. Maraming business si Eli sa Mindanao at ang yaman na natatamasa niya ay sa sariling pagsisikap rin niya iyon. Kahit ilegal ito ay hindi pa rin siya natigil sa pagpapatakbo ng trabaho niya. Dito niya naibuhos ang dalawang taon niyang pagtatago kila Rebecca at nagpayaman nalang siya para sa oras na kunin niya ang babaeng pinakamamahal niya ay kayang-kaya na niyang buhayin ito at ang magiging anak nila.

“Ang pera ni Misis Na dapat ay ihulog Ko sana sa Palawan Aking pinusta Sa manok na pula Mukhang tatama ‘yan.” Hindi niya maiwasang sabayan ng indak ang bawat liriko na kanyang sinasambit. Napapikit siya habang dinadama ito. Kung titingnan ay mukha siyang nasa Tawag ng Tanghalan dahil kumukumpas pa ang kanyang mga kamay. Gano’n kasi kumanta ang mga beteranang mang-aawit na kilala niya.

Magkasabay kaming lumabas ng library. "Why you suddenly visited me Andy?" I asked. "May sulat akong natanggap mula sa Mindanao, New Corella Davao Del Norte to be exact, it's from my friend." I frowned at tinanggal ang pagkaka-akbay ko sa kanya. "That's too far from here. Ano raw sabi?" He seriously looked at me then stop at the porch area.

Pinili ko ang isang liblib na probinsya sa dulo ng mapa, kung saan ang mga tao ay nabubuhay nang simple at ang balita mula sa syudad na kinagisnan ko noon ay magsisilbing kwentong barbero lamang. Nang tumapak ang mga paa ko sa maputik na pantalan ng isang maliit na bayan sa baybayin, huminga ako nang malalim. Amoy dagat at laya ang sumakop sa ilong ko. Totoong nasa probinsya na nga ako ng Mindanao. "Miss, kailangan niyo ng sasakyan?" tanong ng isang lalaking may-ari ng lumang tricycle.

Kulang nalang ay paikutin ko ang mga mata ko nang mapadaan sa dalawang teenagers na akala mo ay katapusan na ng mundo at huling araw na ng pagkakadiin ng mga labi nila sa isa't isa. Para silang mga s**o na s********p ang mga labi na akala mo ay nagtotoothbrush ng three times a day. Napailing nalang ako at itinuon ulit ang atensyon ko sa librong binabasa ko. A collections of Philippine Literature and I'm currently reading the work of Aida Rivera-Ford, the Chieftest Mourner. Tungkol sa tunay na asawa at kabit, namatay ang hero at pinagdedebatihan kung sino nga ba ang chieftest mourner sa dalawa, ang tunay na asawa na hindi nag-alaga sa lalaki habang naghihirap ito o ang kabit na siyang gumasto