Mindanao Literature 소설 & 이야기

Ready na kasi ang byahe papuntang Mindanao. Ito na ang bagong hamon ng buhay ko. Ajaaaaahhhh Sanjela!!!!!?

Kung doon nga lang sa barangay na iyon, humahanga na siya ng husto, ano pa kaya kung i-explore niya ang buong probinsiya? Mula sa kamalig na nakaharap sa karagatan, kitang-kita niya ang ganda ng kalikasan na biyaya ng Maykapal. Hindi nakakasawang pagmasdan ang kabuoan nitong abot tanaw ng kan’yang mga mata. Ayon sa naalala niyang pag-aaral noon, ang Catanduanes ay isang pulong lalawigan sa silangang bahagi ng Pilipinas at direktang nakaharap sa Pacific Ocean. Napakalawak pala nito. Babalik at babalik siya sa lugar na ito. Hindi lamang para sa anak niya kun’di maging para sa magandang pakiramdam na dinaranas niya nang mga sandaling iyon…

Tinaas ko ang kamay ko at kumaway din sa kaniya Nanatiling nasa kaniya ang titig ko habang paalis kami ng isla, the wind is strong but I couldn't care anymore Ng mawala sa paningin ko ang isla saka lang ako humarap kay Mang Kanor na abala sa pag mama nubela sa bangka. The sound of wave splashing on our boat is the only thing I could hear "Ser diretso po ba tayo sa Manila?" Napukaw ang atensiyon ko ng marinig ang boses ni Mang Kanor

Katulad na lang ngayon. “I really want to go back there, Mama. Gusto ko po roon.” Ngumuso ito. “Pwede niyo pa rin naman po akong bisitahin doon, e. Sige na, Mama.” She bit her lower lip. Caius wanted to live in Mindanao, doon sa tinitirhan nila noon. Kahit na ayaw niya itong payagan, halos araw-araw siya nitong ginagambala.

Di bale nalang. Ilang linggo na rin ang pag adventure namin umabot na din kami sa Mindanao at Palau Island. Isa lang ang masasabi ko ang ganda doon sarap balik balikan. And syempre, as always, kumukuha ako ng mga litrato namin at ayun upload to the maks. Di na rin ako bumabasa ng comments dahil alam kong mga epal lang yun like Medusa. Feeling ko na talaga ang itim itim ko na. Halos lahat ng resort na pinuntahan namin nag swiswimming talaga kami. Sayang bayad eh.

“Most of the maids here, ayaw pumasok dito. Tahimik. Parang nakakasakal daw.” Nagkibit-balikat ako. “Eh sanay po ako sa probinsya na walang ingay. Tahimik na bundok, tahimik na dagat. Ang difference lang, dito po amoy papel, doon amoy kalabaw hahaha.” Hindi ko napigilang matawa sa huli kong sinabi. Lumingon siya ulit sa libro, pero this time, parang ayaw niyang ipakita na napangiti siya nang kaunti.

Magiging masaya na siya at kontentong makita na umuunlad ang pamumuhay ng mga ito kasabay ng pag-usbong ng buong bansa. Hindi siya isang Mangyan pero ang mga ito ang madalas niyang kalaro noong bata siya. Mga katutubo na hindi marunong mag-isip ng masama sa kapwa. Busilak ang loob at kung tumulong ay walang hinihintay na kapalit. Para sa kanya, ang mga ito ang totoong yaman ng Mindoro bukod sa nga Tamaraw. Kaya aalagaan niya at po-protektahan ang kapakanan ng mga taong ito.

[Ang Kanlungan ng mga Sugatang Kaluluwa] Ang amoy ng luma at maalat na kahoy ang sumalubong kay Paola nang pumasok sila sa isang maliit at abandonadong resthouse sa baybayin ng Mindoro. Malayo ito sa karangyaan ng mansyon sa Batangas. Dito, ang tanging musika ay ang walang tigil na hampas ng alon at ang huni ng mga kuliglig sa gubat na nasa likuran lamang ng bahay.

Puno ng hinanakit ang boses niya pero bumuntong hinga ito bago nagsimula muli magsalita. "May nakatira na tatlong uri ng tao sa Mindanao, ang Bangsamoro, Lumad, at Migrate may iba't-ibang kultura, tradisyon at pamumuhay ngunit isa lamang ang gusto nila KAPAYAPAAN. Kami ay isang migrate. "tutok ang buo kong atensyon sakanya interesado ako masyado sa kwento niya.

Sa lalim at madamdaming pagtula ni Macario habang nakatitig sa mukha niya, pakiramdam niya tuloy ay sumanib sa kaniya si Maria Clara at dama niya ang binigkas nitong tula. My gosh! Kahit nababaduyan siya sa mga linya ng binata, hindi niya maitatangging bahagya siyang kinilig. Bigla niyang naisip ang mga nabasang tula na isinulat ng pambansang bayani. Natigilan si Jia, may posibilidad kayang makaharap niya ng personal ang paboritong makata at nobelista na itinuring na pambansang bayani sa kaniyang panahon? Ngunit tila imposible ang iniisip niya dahil ayon sa bulung-bulongan ng mga katipunero ay nakatakda na itong dakpin dahil sa pagtatag ng La Liga Filipina.