Mindanao Literature の小説・ストーリー

Inayos ko ang mga libro sa bookshelf sa sala, sinisiguro na walang alikabok ang mga paborito kong nobela. "Iba ang Donya, Maria. Naabutan ko pa iyan noong bata-bata pa ako sa Manila. Kahit hindi magsalita, isang tingin lang, alam mo nang may mali ka," kwento ni Mateo habang bumababa sa silya. "And anyway, tumawag ba si Iñigo? Makakaabot ba siya bago dumating ang lola niya?"

Ito ang literal na mapapasana all ka sa angkan na ito. Na-amaze lang ako dahil kami maliit lang ang family namin sa Mindanao. Pero sila parang isang barangay ang angkan at ang cool nilang lahat. Ganitong pamilya ang masarap kasama dahil nagtutulungan sila. Hindi nakapagtataka ang successful nilang lahat.

Chapter 54 I Like You EL NIDO PALAWAN is one of the top tourism destinations in the Philippines, and it is known for its stunning lagoons, white sand beaches, rocky islets, towering limestone cliffs, and glasslike waters teeming with marine life. The island has earned nothing but praises from visitors, and numerous accolades for being one of the best island and beach destinations in the world.

“Kuya hindi po totoo yun! Pagkatapos po ng libing ni itay pinalayas kami ng mga kapatid niya sa bahay ng lola! Yun ang totoo!” “They also told our people na sa Mindanao daw kayo nagpunta dahil taga doon ang lalaking sinamahan ni tita! Kaya pala halos itaob na nila ang buong Mindanao, hindi nila kayo makita! Yun pala nasa Maynila lang din kayo!” nakikita ko ang galit sa mata ni Kuya Dustin pagkuwa’y muli siyang nagsalita “I’m sorry Almira! Kung hindi kami naniwala sa mga sinungaling na iyon, sana mas maaga namin kayong nakita!”

Bahagyang natauhan si Dawen. “Mr. Mendoza,” umpisa niya habang nagpapakumbaba ang tono, “lumaki si Marian sa countryside. Hindi siya gaanong nakapag-aral. Honestly, hindi ko in-expect na makakapangasawa siya ng kagaya mo.” Dahan-dahang umangat ang tingin ni Arturo sa kaniya. “No,” kalmado nitong sabi. “She’s doing very well.”

Kaya inalam ko isa-isa ang mga librong nabasa na niya at laking gulat ko na lamang nang matuklasan ko na yung mga librong binabasa niya ay patungkol sa ama na pinaglulupitan ang kaniyang anak at ilang libro na may kinalaman sa krimen, kung paano pumatay ng tao na walang ibang nakakaalam. Natulala ako nang mabasa ko ang ilang pahina ng mga libro roon na binabasa niya at kung hindi ako nagkakamali ay may iba pa siyang binabalak bukod sa paninira ng buhay. Malakas ang kutob ko na kaya siya umuwi at bumalik ng Pilipinas, hindi para sundin ang mga inuutos ng kaniyang ama sa kaniya kun'di para paghigantihan ito sa pagiging malupit nito sa kaniya.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

KABANATA 32 Maagang umalis ng Maynila ang tatlo. Habang binabaybay ang daan patungo sa lumang probinsya ni Jesza sa Pangasinan, tahimik ang paligid. Malayo ito sa maingay at magulong siyudad. Iniisip pa rin ni Damon ang larawang natagpuan nila kagabi. Si Jesza naman ay nakatitig sa labas ng bintana, pinagmamasdan ang mga luntiang bukid. Ang kanilang nakaraan ay unti-unting nagbabalik habang lumalapit sila sa lugar kung saan siya nagtago sa loob ng anim na taon.

anas ni Marie Jane nang matapos siyang magsulat ng research sa Philippine Literature dito sa library. "Mauna na kayo, hindi pa ako tapos," anas ko pabalik. Isa-isa silang humalik sa pisngi ko bago sila magpaalam. I spent another hour writing with my research. Habang nagsusulat kasi ako ay iniintindi ko na ang binabasa ko para pagdating sa bahay wala na akong gagawin, manonood na lang ng kdrama. Madilim na nang lumabas ako sa library at hindi naman ako natakot dahil maraming pang-gabing estudyante. Ngunit natigilan ako nang maalala kong hindi ako masusundo ni mommy.

Mahilig kasi si Mommy magdesign at magmentain ng mga bagay-bagay! '"Balita ko po uuwi na daw kayo ng Mindanao bukas? Hindi na po ba kayo maglalaro ng golf ng Lolo Ryder?" nakangiti kong tanong sa kanya! "Kailangan ako ng farm ko iha! Tsaka, hindi naman talaga ako sanay sa buhay dito sa siyudad! Mas gusto ko sa Mindanao dahil malawak ang lupain na pwede kong malakaran anytime na gustuhin ko! Dito sa Manila pakiramdam ko, malulumpo ako dahil wala akong ibang ginawa kundi ang maupo lang!" nakangiti niyang sagot sa akin!