Miserable In Tagalog Novels & Stories

sagot niya nang may kasamang matigas na paninindigan sa kaniyang boses na nagbigay sa akin ng kaunting lakas. "Kaya kong itago ang sarili ko sa dilim, Maia, sanay na ako sa ganitong uri ng pamumuhay simula pa noong mga bata pa kami ni Bianca sa ilalim ng pamamalakad ni Mama," sabi ko habang inaayos ko ang mga lumang bote ng kemikal sa ibabaw ng kahon ng sapatos. Ang aking mukha ay tuyo, walang kahit isang patak ng luha ang lumabas sa aking mga mata, isang patunay na ang aking emosyonal na kahinaan ay tuluyan ko nang pinapatay.

Hindi nga sana mahirap ang buhay namin ngayon kung matino lang siya… hindi sana kami minamaliit ng mga kamag-anak ni nanay at kung sino pa, kung maayos lang siya— kung 'di lang ito mabisyo, kung sana ay hindi lang siya sugarol… Isinara ko ang pinto ng kwarto, nang maramdaman ko ang pagbabantang pagbagsak ng luha mula sa aking mga mata. Tahimik akong bumalik sa higaan. Dama ko ang pagbigat ng aking dibdib. Natakot ako na baka mapansin ako ni tatay, at kung ano pang masakit na salita ang marinig ko mula sa kanya. “I am worthless… sa mga mata niya, wala akong kwenta.”

Sinubukan ni Papa na pagaanin ang loob ko, "Alam kong napamahal ka na sa bahay nating ito, Maisie." aniya saka marahang hinaplos ang buhok ko. "Pero pangako ko sa'yo na mas magiging masaya ka pag nakarating tayo sa bayan ng La Mystika." LA MYSTIKA, 'yon ang pangalan ng bayan na lilipatan namin. Hindi pa ako nakakapunta sa lugar na 'yon pero ilang beses ko ng narinig ang pangalang 'yon sa mga balita.

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

Palibhasa younger version siya ng tatay namin. "What meet ba ang ibig mong sabihin? Paki-elaborate. Meet as in date?" may ngisi sa mga labi ko nang sabihin ko iyon dahilan para makatanggap ako sa kanya ng matalim na tingin. "Huwag kang mag-alala. Sasabihin ko agad kapag nag-propose na siya." "I told you to stop fantasizing him. Your imaginations are always want to reach the impossible."

Gusto nila akong bumalik sa pag-aaral pero umayaw ako. How can I go to school if I'm a mess? Heartbroken and shattered into fragments? Wala akong silbing guro kapag bumalik pa 'ko at ganito ang kalagayan ko. I'm useless. I thought that losing my parents is my greatest heartbreak but I guess God is punishing me so bad. Hindi ko alam kung ano ang naging kasalanan ko sa mundo at pinaparusahan ako nang ganito.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

May tono ang pananalita nito, maging ang anyo ay mahahalatang hindi Pinoy. "Kayo ang malaki ang pagkakamali! Dahil dito n'yo sa Pilipinas napiling gawin ang mga kahayupan n'yo!" ganting sabi naman niya sa kaharap habang sapu-sapo ang sugat na tigmak ng dugo.