Miserable In Tagalog Novels & Stories

Hinawakan ko nang mahigpit ang aking alaga at mariin ko itong ipinalapad sa kanyang basang-basa at mainit na p**i. "Aaahhhhh!" malakas niyang ungol, halos mapitik ang kanyang mga daliri at nakuyom ang kanyang palad sa kumot. "Bakit... bakit parang nagiging mailap at mabangis ang aking sarili? Bakit parang gusto ko pa nang gusto?" Bigla ko itong itinusok nang buong-buo sa kanyang madulas at mainit na lagusan.

"Hindi ba lagpas isang linggo na kayo diyan? Still not get used to your hometown? Naglibot-libot ka na ba?" "I'm too miserable to go out. Wala akong gana." "Maia, miserable na nga ang sitwasyon mo, gagawin mo pang mas miserable. You should go out and enjoy the fresh air of the province. Walang ganyan dito sa Manila kaya sulitin mo na diyan." Napailing ako sa sinabi niya. "At saka, huwag kang mag-alala. Dadalaw ako diyan sa inyo. Tapos sabay nating libutin ang Escala. Welcome naman ako siguro, no?" she chuckled.

Tanong nitong na bahagyang tumaas na ang tono “Hoy, ano ba? Tama na nga hindi tamang mag away kayo ngayon.” Saway ni Elaine sa kanila ngunit hindi nila ito pinansin “M- miserable? Sa ikatlong pagkakataon hindi ako sinipot ng fiance ko at kinailangan ko pang mag bayad ng malaking halaga para lang pakasalan at hindi mapahiya sa maraming tao. So, sabihin mo hindi pa ba miserable ang buhay ko ngayon?” Tanong niya habang marahas na pinapahid ang luha sa kanyang mga pisngi

Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin. "Gusto kong mag sorry kasi ang tanga mo." Hindi ko maiwasang mapangisi. "Oh, nagsisisi ka na? Wow naman, the ever wonderful Sayuri De Chavez has come to apologize to the pitiful little me. I feel so blessed and honored. Sa wakas nagising ka rin sa katotohanan. Ang hirap siguro ano?" She anxiously tap her foot repeatedly, sign na nagsisimula na siyang magalburoto.

Pilit na mga salitang lumalabas sa bibig ni Shy. "Yes babe, do you need anything?" Excited at sobrang saya na tanong ni Marcus, kasi sure siya na kahit hindi buo ang salita ni Shy ay na re-recognize sya nito. "I'm happy that you can recognize me Babe... I miss you!" Shy let out a deep sign of exasperation when she attempted to say something again kahit mahirap... "Ma... Ma, " tapos para na itong hinihingal at napapikit ito sandali ng mga mata. Then dumilat ulit, " Ma-Marcus..."

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

"Oh? Dito lang pala kita makikita pinahirapan mo pa ko ugly shit." Sabi nito nang nakatingin sakin nang masama. "Ano bang kailangan mo?" Sagot ko sa kanya. "Aba. Marunong ka na ring sumagot sagot sakin? Lalaban ka na? Di porket sumikat ka na dahil mas mayaman ka gumaganyan ka na. Ang panget mo parin." "Di naman sa ganun Mia. Tinatanong ko lang naman sayo kung anong kailangan mo ba't mo ako hinahanap." Sagot ko sa kanya.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Narinig pa niyang tumawa si Miguel. "Nakakahiya na ang taga pagmana ni Moises Mortiz ay anak ng isang babaeng bayaran. Mukhang pera at manloloko." tila mapait ang dila ni Miguel habang sinasabi ang katagang iyon. Bigla ay naalala ni Gabriella ang sinagot ni Moises sa kanya noong tinanong niya ito kung bakit hindi ito nag-asawang muli. At parang unti unti ay nagkakaroon na siya ng ideya.

Pero mali ako. Kung iisipin, mas ok na rin na wala nga para fair. Sigurado naguguluhan pa siya at katulad ng sinabi niya kanina ayaw niya makagawa ulit ng maling desisyon. “I'm sorry but thats my decision.” *****