Miserable In Tagalog Novels & Stories

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

"Tumigil ka nga, mamaya marinig ka at pagchismisan tayo dito." "Eh ano ngayon. Totoo naman. Hindi ko ba ex si Kian James Del Valle." diin nito sa apilyedo. "Ex is wrong. Kaya nga ex diba kasi "X". Ibig sabihin mali, maling tao siya para sayo." saka ko siya iniwan at nauna nang maglakad.

bakas ang pait at disgusto sa mukha nito habang sinasabi iyon. "Pagbigyan mo na baka naman kasi nami-miss ka na ng lola mo kaya gusto ka niyang makasama." "Ang masaklap ay may ipapakilala raw siya sa 'kin." Nakangiwi na siya ngayon. "Iwan kung ano ang hitsura at malamang ay napaka-boring nitong kasama. Iwan ko nga ba sa lola ko kung bakit pinapahirapan ako."

Maya- maya pa ay may isang matandang lalaki ang sumagot. “Tatlong taon na ang nakalipas mula ng nagmartsa sa disyertong inyong tinahak ang malaking pulutong ng mga mababangis na mandirigma patungo sa bayang ito. Sila ay malalakas at makapangyarihan. Noong mga panahong iyon, hindi ganito kamiserable ang buhay namin sa bayang ito. May kapayapaan at katahimikan kami. Hindi man kami makapangyarihan, ngunit mayroon kaming kaayusan. Kuntento kami sa kung anong biyaya ang ipinagkaloob sa amin ng aming diyos. Ngunit ang lahat ng iyon ay nawala sa isang iglap ng dahil sa mga kawal na iyon at ang kanilang hari. Hindi nila pinatawad maski isang sanggol o matandang hindi na kayang lumaban pa. Wala ka ba

“Sige-sige. Pupunta muna si mama sa school mo pagkatapos bibili tayo ng gamit mo.” “Yes! Thank you po, Mama. I love you po.” Ngumuso pa ito, binibigyan siya ng halik. Nanggigil na inabot niya ang pisngi nito at kinurot. Napasimangot na lang ang anak niya. “Mama, naman e,” reklamo nito. “Sorry na po, Senyoritong Midnight. Ang guwapo-guwapo mo kasi e.”

“Malakas.” Nag-init ang mukha ko sa hiya. “Sorry, baby. Hindi ko sinasadya.” “Okay lang po,” sagot niya agad, tapos hinawakan niya ang pisngi ko gamit ang maliliit niyang daliri. “You can cry, Mama.” Kinagat ko ang labi ko. Hindi ako dapat umiiyak ulit. Hindi na ngayong hawak niya ako. “Sabi ni Tito Harold,” patuloy niya, “crying is like rain para tumubo ulit ang plants.”

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

Umupo ito sa tabi niya. "Bakit ka nandito? Baka hanapin ka ni Miranda!" sa halip ay wika niya at muling itinuon sa boteng hawak ang tingin. "Nag paalam ako sa kanya. Ikaw, bakit ka nandito? kanina ka pa tinatanong ni Nanay sa akin, hinanap ka din ni Tatay.." Umiling siya at tinungga ang alak. Masaya naman siya at magaling na ang kanyang ama. Tuluyan na itong gumaling pero hindi niya maiwasang malungkot dahil may kulang sa kanya. Hindi kayang pawiin ng alak ang lungkot at pangulilang nararamdaman niya para sa asawa. Limang buwan na mula nang umalis ito at hindi niya alam kung saan ito hahanapin. Ilang beses na rin siyang pabalik-balik sa Laguna, nag babasakaling maabutan ito roon pero lagi si

Nanlaki naman ang mga mata ko at nasamid ako sa sarili kong laway nang marinig ko 'yon mula sa kaniya. "Are you alright?" tanong niya. Napatango naman ako at umayos nang upo roon. "One million is too expensive! Cheapest lang pala sa'yo 'yon?!" hindi ko makapaniwalang sabi sa kaniya. "I'm not buying that. Masyadong mahal at hindi pasok sa budget ko," dagdag ko habang umiiling.