Modern Warfare 2: Ghost Mga Nobela at Kwento

Hindi na nag-aksaya ng oras si Gabriel. And as fast as lightning, on his right hand his rifle M16 appeared. Kinasa niya 'yon at nagteleport in the midst air; shooting. His gunpowder is made for supernatural beings, Ghouls can be shot by it. Victoria leads her co-tenants to return to their rooms and look at the doors. Gerry became what he is--a wolf. The Vamir brothers also helped in conquering the monsters. Their speed and keenness are a high advantage for now.

At bago pa kami makagalaw, the walls came alive—security drones dropping from the ceiling, laser grids flaring. The war, once again, had begun. 🔥 “Some ghosts don’t haunt you to be remembered… they return to finish what you couldn’t destroy.”

Tumingin siya kay Azure na kaagad namang naka-unawa. Isang piloto si Azure kaya nang tingnan ito ni Trigger ay mabilis nitong tumango. "I'm coming with you," ani naman ni Kimhan bago ibinaba ang hawak na bote ng beer. Tumango lamang si Trigger at magkasunod na silang naglakad patungo sa hangar na nasa hindi kalayuan ng mansion ng kanilang ama. Kasya ang dalawang helicopter doon pero dahil ginamit ng ama nila ang isa patungo sa Cebu ay tanging ang kulay itim at pang-apatan lamang ang naroon.

humahagikgik na sambit nito. "Sabihin mo sa kanya, bumuo muna sila bago niya isipin 'yon," natigil sa pag-uusap ang dalawa nang tumunog ang intercom. "Yes?" Si Erica. "Ma'am, may naghahanap kay Ma'am Teresa," Tugon ng nasa kabilang linya. "Sino raw?" Tanong ni Erica. "Gohan Morales po, Ma'am," tugon nito sa tanong ni Erica.

Ang lalaking ‘to… parang Yama na kumukuha ng kaluluwa mula impyerno. Napilitang tumayo ang leader at sumigaw na kunwaring matapang. “Sino ka?! Territory ko ‘to, Ghost Two! Kung marunong ka pang umayos, umalis ka na, o ilalabas ka dito nang nakahiga!” Parang walang narinig si Shawn. Patuloy lang siya sa paglapit. Bawat hakbang niya, parang tumatapak sa nerbiyos nila—parang humihigpit ang hangin.

Ang amoy ng pine trees at ang alat ng dagat ng Adriatic ay naghahalo sa hangin habang tinatanaw ko ang aming bagong mundo mula sa veranda ng Montenegro Sanctum. Tapos na ang gulo sa Alps. Tapos na ang sigalot sa Zurich. Ngunit sa bawat panalong nakukuha namin, ramdam ko ang bigat ng mga multong aming bitbit. Ito ang Legacy of Ghosts—ang pamana ng mga taong nawala, ang mga buhay na isinakripisyo, at ang mga pangalang kailangang ibaon sa limot para kami ay mabuhay.

sigaw ni Cyrus. ​Bago pa man makasigaw si Claire, isang pigura na nakasuot ng itim na tactical gear ang tumalon mula sa bintana. Ito ang assassin na ipinadala mula sa London—si Ghost, ang pinakamabangis na tauhan ng pamilya Rothschild. ​Hawak ni Ghost ang isang silencer-equipped pistol, at ang target niya ay malinaw: Ang babaeng nagpapahina sa "Dragon ng Villarreal."

Ang reunion ng Ghost Team—sina Billie, Mariel, at Marcus—ay naganap sa ilalim ng cold, salt air ng lighthouse, na ngayon ay naging war room laban sa invisible threat na tinatawag na Phantasma. Ang banta ay hindi digital o pisikal, kundi conceptual—ang pagbagsak ng tiwala sa Chimera sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga anomaly na walang paliwanag.

Ayaw niya ng binibitin siya. Iniharap nung assistant ang screen ng phone niya sa amin. Isang live feed mula sa security cams sa labas ng mismong San Antonio Resort Village ang on. At doon, sa mismong madilim na kalsada papasok sa subdivision... Apat na itim na sasakyan na walang mga plaka ang dahan-dahang nakaparada, patay ang mga ilaw, habang ang mga armadong lalaki sa loob ay unti-unting bumababa bitbit ang mga automatic rifles.

“Ayaw mo na ba silang pahirapan pa? Pagod ka na ba? If you are now tired... then kill them now.” Mariin ko siyang tiningnan nang matantong seryoso nga siya sa kanyang minungkahi. Don’t trust anybody. Isa rin ba siya sa hindi ko dapat pagkatiwalaan? His hooded gray eyes were mysterious. Hindi mo maiintindihan ang mga emosiyong naglalaro mula roon.