Modern Warfare 2: Ghost Novels & Stories

At bago pa kami makagalaw, the walls came alive—security drones dropping from the ceiling, laser grids flaring. The war, once again, had begun. 🔥 “Some ghosts don’t haunt you to be remembered… they return to finish what you couldn’t destroy.”

Tumingin siya kay Azure na kaagad namang naka-unawa. Isang piloto si Azure kaya nang tingnan ito ni Trigger ay mabilis nitong tumango. "I'm coming with you," ani naman ni Kimhan bago ibinaba ang hawak na bote ng beer. Tumango lamang si Trigger at magkasunod na silang naglakad patungo sa hangar na nasa hindi kalayuan ng mansion ng kanilang ama. Kasya ang dalawang helicopter doon pero dahil ginamit ng ama nila ang isa patungo sa Cebu ay tanging ang kulay itim at pang-apatan lamang ang naroon.

Na ngayon ay magkausap at tinatawanan nalamang nila ang dumating na problema. Sino nga ba naman ang makakapag sabi na pag kalipas lamang ng Dalawang taon ay isa na siyang Morales dahil ilang buwan lamang makalipas ng magmungkahi si Gohan na sila ay ikasal na.

Ang lalaking ‘to… parang Yama na kumukuha ng kaluluwa mula impyerno. Napilitang tumayo ang leader at sumigaw na kunwaring matapang. “Sino ka?! Territory ko ‘to, Ghost Two! Kung marunong ka pang umayos, umalis ka na, o ilalabas ka dito nang nakahiga!” Parang walang narinig si Shawn. Patuloy lang siya sa paglapit. Bawat hakbang niya, parang tumatapak sa nerbiyos nila—parang humihigpit ang hangin.

Ang amoy ng pine trees at ang alat ng dagat ng Adriatic ay naghahalo sa hangin habang tinatanaw ko ang aming bagong mundo mula sa veranda ng Montenegro Sanctum. Tapos na ang gulo sa Alps. Tapos na ang sigalot sa Zurich. Ngunit sa bawat panalong nakukuha namin, ramdam ko ang bigat ng mga multong aming bitbit. Ito ang Legacy of Ghosts—ang pamana ng mga taong nawala, ang mga buhay na isinakripisyo, at ang mga pangalang kailangang ibaon sa limot para kami ay mabuhay.

sigaw ni Cyrus. ​Bago pa man makasigaw si Claire, isang pigura na nakasuot ng itim na tactical gear ang tumalon mula sa bintana. Ito ang assassin na ipinadala mula sa London—si Ghost, ang pinakamabangis na tauhan ng pamilya Rothschild. ​Hawak ni Ghost ang isang silencer-equipped pistol, at ang target niya ay malinaw: Ang babaeng nagpapahina sa "Dragon ng Villarreal."

Ang reunion ng Ghost Team—sina Billie, Mariel, at Marcus—ay naganap sa ilalim ng cold, salt air ng lighthouse, na ngayon ay naging war room laban sa invisible threat na tinatawag na Phantasma. Ang banta ay hindi digital o pisikal, kundi conceptual—ang pagbagsak ng tiwala sa Chimera sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga anomaly na walang paliwanag.

Ayaw niya ng binibitin siya. Iniharap nung assistant ang screen ng phone niya sa amin. Isang live feed mula sa security cams sa labas ng mismong San Antonio Resort Village ang on. At doon, sa mismong madilim na kalsada papasok sa subdivision... Apat na itim na sasakyan na walang mga plaka ang dahan-dahang nakaparada, patay ang mga ilaw, habang ang mga armadong lalaki sa loob ay unti-unting bumababa bitbit ang mga automatic rifles.

Valero naman ay nanatiling nakatayo—mata niya ay malamig, halatang sanay sa karahasan. "So you're the famous ghost agent ng Central," malamig niyang bati. "Matagal na kitang pinagmamasdan." "Too bad," sagot ko, nakatutok na ang baril ko sa kanya. "Bantay-sarado na ang buong pier. Wala ka nang takas." Ngunit ngumisi lang ito. "Takas? Hija, this is where the real game starts." Biglang bumukas ang trapdoor sa likuran niya—dalawang foreigner na heavily armed ang lumabas, parehong may night goggles.

Pagbuka ng pakpak ng waepon niya, umikot siya, lahat ng lumapit, nalantas niya sa leeg. Mukhang nagtawag si Ghost ng back-up pero late na dumating mero marami pa rin ito. May mga dumating naman, akala nila kalaban pero hindi pala, mga Moretti members iyon kaya ang ilan sa mga tao ni Ghost nawalan na ng choice kundi umatras na lang. "Retreat! Ghost is dead!" Natapos ang pátáyan na iyon nang magsi-atrasan ang mga ito. Hingal na hingal siyang napahawak sa braso niya. Hinawakan siya ng biyanan niya, "You're wounded."