Monologo Ni Sisa Novels & Stories

Makasigaw wagas! Eh di lingon ako sa pogi. Oh no!My earth is slowly revolving! SUPER DUPER SLOW MOTION! Habang si pogi lingon-lingon naghahanap ng chair. "My Adonis,"sigaw ko sabay tayo at tumakbo in slow motion para salubungin siya. Malapit na ako sa kanya at payakap na nang bigla siyang lumihis. Pakipot si koya eh...

marahas na bigkas ni Loco sabay sipa sa isang paa ng lalaki. "Tumayo ka d'yan! Bibigyan ko kayo ng pagkakataon na magpakasarap sa harap ko ngayon mismo!" dugtong pa n'ya at umopo sa silya. "Bilis! Tumayo ka d'yan dahil manonood ako. Gusto kung maintindihan kong paano mo pinapasarapan ang mahalay kong d*monyong asawa upang pagtaksilan n'ya ako ng ganito dahil lang sayo!. Baka sakaling maintindihan ko pa at mapatawad ko kayo!" mariin nitong bigkas na may dalang panganib.

Napaatras siya sa lupa at walang pakealam kung madumi ba o hindi. “Kung ako sayo tatakbo na ako,” napalingon siya sa nagsalita. “S-Sandali! Wag mo akong patayin! Hindi ako magsasalita! Hindi ko sasabihin kahit kanino pangako! Hindi ako magsasalita!” umiiyak nitong pagmamakaawa na halos lumuhod na sa harapan ni Monica. “Aw…talaga? Sa pagkakaalam ko ikaw ang pinakang madaldal sa inyng tatlo at ininis mo pa si ma’am kanina.”

sigaw nito Akmang sasagot pa sana si Monique ng magsalita na ako. "Enough you two! Huwag kayong gumawa ng eskandalo dito, kung gusto niyong mag away doon kayo sa labas at huwag sa harap ko." madiin na wika ko, mukhang gusto pa ng dalawang ito ng eksena. "I don't want any fight here darling, itong babae na ito ang nagsimula," depensa ng babaeng katabi nito.

Pero sa pagkakataong ito, hindi malamig ang tono niya. Bahagyang ngumiti siya, isang ngiti na halos hindi ko nakikita mula sa kanya. "Hindi naman paligsahan ang buhay. Walang masama kung huminto ka sandali, lalo na kung para sa sarili mo." Napakurap ako. Hindi ko alam kung anong mas nakakagulat—ang ngiti niya o ang sinabi niya. Si Dylan Monteverde, ang lalaking walang ibang inisip kundi trabaho, ngayon ay nagbibigay ng payo tungkol sa paghinga at pagpapahinga?

"Huh? Hindi, ah. Pagod lang ako. Ganito ako kapag pagod. Anong oras nga pala kayo nakarating?" "At alam namin nagsisinungaling ka kapag iniiba mo ang usapan." seryosong usisa ni Juanico, maarteng humalukipkip sa harap niya. You say you're sorry, it's too late now. So save it, get gone, shut up... Sabay na napatingin silang tatlo nang mag-ingay ang malaking speaker na nasa di gaanong kalayuan. Pumailanlang ang musika na IDGAF ni Dua Lipa.

singit naman nung isang kumakain na ng tanghalian. "Naku kayo talaga, wala sa bilyonaryo ang true love. Wlaa ng forever ngayon problema na lang oh diba araw araw meron," sabi ng dalaga. "Naku sinasabi mo lang yan, Naku yang ganda mong yan sigurado ako sayo Monique titiba tiba ka ng pera kaysa diyan ka lamang kay Nelson barya barya lang ang kita," singit naman ng isa pa.

reklamo nito. “Nahiya ako bigla sa kaibigan mong iyon,” aniya na niyakap ang sarili at inilayo ang tingin. “Isa pa, ayokong makita niya kung saan ako tumutuloy ngayon. Mas masahol pa sa daga.” “Daga ka ba? May bahay ka nga, eh,” masungit na sabi ni Monique. “You’d rather have that old guy than our trusted friend.”

Papasok na ako nang narinig ko ang malakas niyang halakhak kaya naman napahinto ako at tinulak bahagya ang pinto para sumilip. “Yes, paniwalang-paniwala sila sa akin. Ang tanga-tanga nila para hindi mapansin iyon,” sarkastikong turan ni Monalisa mula sa kausap sa cellphone habang nakatayo sa whole-body mirror sa gilid at nakasuot ng roba. My brows furrowed. ‘Anong hindi namin napapansin? May inililihim ba sa amin si Monalisa?’

Diba? "Manok." "Oyy Ken mali ka sisiw yun hindi manok, wag kang ano dyan." "Wag mong ibahin yung usapan Trix." "Ah basta aalis parin ako, aalis nalang ako pag umalis ka na para di mo malamang aalis ak... ayy putangina ayan tuloy nasabi ko!" Inis kong kinamot ang ulo ko, ano bayan nagiging bobo na ako. Dapat diko sinabi yun para di nya malaman hayst!