Novel & Cerita Morning Quotes For Work

Agad niyang binuksan ang screen. Isang mensahe mula kay Antonette. Antonette: Good morning po, Sir. Kumain ka na ba? Hindi niya napigilang mapangiti. Parang nabawasan ang bigat ng iniisip niya nang mabasa ang simpleng pagbati.Mabilis siyang nag-reply. Gabby: Good morning. Hindi pa. Ikaw? Halos kasunod din ang sagot. Antonette: Kakatapos lang po. Huwag mong kalimutan ang breakfast mo. Sabi mo kasi kung nakatuon ka sa trabaho nakakalimutan mo ng kumin.

umirap ang mga mata ni Evina. Nagpatuloy siya sa pag-scroll pataas ng phone niya. Habang ginagawa niya iyon, lumukot ang mukha niya na kanina ay relaxed at maligaya. "Just shut up and get a job." “Magtrabaho ka. Hindi pa Sabado." Ito ang mga quotes na nag-pop up sa screen niya na parang kausap lang siya. "Whatever!" inihagis niya ang phone niya sa kama at pumunta na lang sa banyo para maligo.

Niyakap niya agad ang braso ko at hinila sa lamesa. “Tuwing weekend ka na lang namin makakasama sa pagkain since busy ka na sa trabaho, ate,” ani Diana. Namataan ko si mama na nagtitimpla ng kape. Ngumiti siya ng makita ako at iminuwestra ang upuan. “Good morning, Ma,” bati ko. “Good morning, anak. Kamusta ang unang linggo sa trabaho?” Ngumiti ako bago humigop ng kape. “Ayos lang po,”

We need to keep going and our lives must go on. Mahimbing na mahimbing ang tulog ni Ashton sa couch kaya hindi ko nalang siya ginising. Nag-iwan lang ako ng sticky note sa center table. Nag-commute lang kami ni Maia. Wala naman kasi kaming sasakyan at mas lalong hindi ako marunong mag-drive. “Good morning, Ma'am,” bati ng mga junior employees sa ‘kin. “Good morning!” “Good morning, Ma'am. Kailangan niyo raw pong pirmhanan lahat ng mga ‘to para makaproceed na po tayo sa next procedures,” imporma ni Criselda sa ‘kin.

(ANG UNANG ARAW SA OPISINA AT ANG HIGH-BLOOD NA CEO) ALEXANDER'S POV ​"Good morning, Sir Alexander!" Sabay-sabay na bati ng aking mga empleyado habang naglalakad ako sa malawak na lobby ng Vance Enterprises Tower rito sa BGC. ​Karaniwan ay pormal akong tumutango lang bilang tugon, ngunit ngayong umaga, ramdam ko ang lahat ng mata na nakatitig sa akin.

bati nito. “Good morning, mga anak,” sagot ni Amy, hinalikan ang dalawa at saka kumuha ng kape. Habang umiinom siya ng kape, iniisip niya kung paano niya haharapin si Zack sa opisina. Kahit gaano kasakit ang mga alaala, kailangan niyang ipakita na matatag siya at hindi siya matitinag. Ang trabaho niya ngayon ay mahalaga para sa kanilang kinabukasan, at para sa mga anak niya.

saad ni Mando nang nasilip ang orasan. Alas tres pa lamang ng umaga. "Hindi na siguro. Nagising ka ba dahil sa akin?" usisa n'ya. "Hindi ako nakatulog. Nanibago lang ako," pag-amin nito. "Huwag kang mag-alala. Ayusin mo ang mga kailangan mo upang makapagsimula ka sa trabaho. Basta ang sabi ko sa iyo ay ako ang bahala," pahayag n'ya sa hindi mapalagay na kaibigan.

maktol ni Myra, sabay inom ng beer. “Hoy, Myra, dahan-dahan sa pag-inom. Alalahanin mo na unang araw natin sa trabaho bukas. Bawal ma late,” sabi ko at aagawin sana ang hawak nitong beer, pero agad nitong inilayo. “Ikaw lang ang may trabaho. Orientation ko lang bukas,” sagot nito, saka tinungga na naman ang hawak na beer.

Habang nakahiga ako sa kama, iniisip ko ang mga nangyari sa araw na iyon at ang mga bagay na kailangan ko pang matutunan. Kinabukasan, maaga akong nagising at naghanda para sa trabaho. Habang papunta ako sa kompanya, nakaramdam ako ng excitement at kaunting kaba. Ngunit alam kong handa ako sa anumang hamon na darating. Pagdating ko sa kompanya, agad akong sinalubong ng aking mga kaibigan. "Good morning, Amara! Ready ka na ba?" tanong ni Mia habang naglalakad kami papunta sa aming mga desks.

Paglabas ko ng elevator sa 37th floor, ramdam ko agad ang malamig na simoy ng aircon, halimuyak ng bagong linis na office, at ang tunog ng mga keyboard na tila isang makinaryang gumagana sa tahimik. Nang makita ako ng ilang empleyado, agad silang napatayo. “Good morning, Sir Ethan!” Sabay-sabay, sabay yuko, sabay ngiti. Napalingon ako sa likod—nandito pa pala siya. Sumunod nga. “Yes, good morning. You can go back to work now.” Magalang ang sagot niya pero may authority. “Good morning din po, Ma’am,” bati ng isa sa mga babaeng staff sa akin na parang curious sa presensya ko.