Moro Philippines Novels & Stories

bulong ko sa sarili ko. I can’t imagine how Papa loves Mama kahit aware naman siyang hindi siya gan’on kamahal ni Mama. He left Miri for us, he sacrificed his life here in the Philippines to be with us. Ano pa kayang mga nagawa ni Papa para sa pagmamahal niya kay Mama?

Kaya call and text lang sila ng nobyo. Ngayon, wala ang magulang niya, umuwi ng Caramoan dahil a-attend ng kasal. Ilang araw din ang ilalagi ng mga ito doon. Sigurado siya dito. Sabik pa naman ang Mommy niya sa beach. Saka kapag nauwi talaga ng Caramoan ang dalawa, halos ayaw ng bumalik ng Manila. Kumatok si Goddy bintana ng sasakyan niya kaya binaba niya iyon. Hindi na siya nagtaka nang mariing hinalikan siya nito sa labi.

Hindi siya makapaniwalang sinadya pa talaga siya ng dalawa rito sa Cebu para samahan siyang uminom. "Hindi ka magte-text at mag aaya ng inom ng walang dahilan, Morris. Spíll it !" Morales grinned mischievously to him. Binato niya ito ng table napkin. "Tama. Parehas kaming nasa Manila, Morris. Wala kami sa Davao, this should be worth to come," nakakalokong ngumisi rin si Sarmiento. Hindi niya alam paano uumpisahan. Bumuntong hininga siya.

Karga karga ko pa ang batang lalaking ito na hindi pa rin matahimik sa pag iyak. Kung hawak nila ang anak anakan kong si Ada, ay dapat kukunin ko rin ang kahinaan nila, ang nag-iisang kahinaan ni Helena Kelandra Morata. Napangisi pa ako nang tuluyan ko nang maisakay ang sarili sa bihikulong iyon. Iisa lang din ang lugar na pwede kong pagtaguan sa Pilipinas. Ang Davao. Ang isla ng Samal.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Philippines 1930 BUMABABA SILA ASULA at Wave sa ibabaw ng rooftop ng resort. Hindi niya alam kung bakit siya dinala rito ng misteryosong lalaki pero wala na siyang pakialam. Gusto niya ngayong makapag-isip nang maayos. At mukhang alam iyon ng lalaki dahil dinala siya rito.

Philippines, is it? Tumingin si Rhett sa kanya kaya nama’y ngumiti lang siya rito at humugot ng malalim na hininga. “Tintanong kasi nila kung saan ipadidiwang ang kaarawan nila. Sinabi kong sa Pinas.” He nodded his head and kissed the top of Rora’s head. “Yes, baby. We’re going to the Philippines to celebrate your birthday.” “Comment appelle-t-on la langue parlée aux Philippines, papa?” muling tanong ng bata. [translation: What do you call the language spoken in the Philippines, Daddy?]

Sa huli pinili niyang humingi pa rin ng tulong mula rito Mas mahalaga ang kalagayan ni Pher. “Miamor, is there a problem?” Muling tanong ng kaibigan niyang Doctor na nag gising sa kanyang diwa. Half american and half Filipina rin ito kaya mabilis niyang nakapag palagayan ng loob. “Oh, no..it’s just a….” Naka-hang muna ang pagsasalita niya sa ere, tila nag-iisip pa siya ng dapat sabihin. “Okay, I have a friend in the philippines. Hindi siya makaalis sa kanilang bahay dahil may sugat ang likuran niya. Mayroon ka bang pwedeng i-refer na Doctor? Yung pwedeng pagkatiwalaan?”

sagot ni Jenna sa kausap sa telepono. "Mommy, are we going to the Philippines na?" Isang bibong bata ang basta na lang sumulpot sa likod niya at yumakap sa isang binti niya. He's just five years old, but he already exuded an unparalleled aristocratic temperament. Ngumiti siya habang niyuko ang anak, "Do you want to go to the Philippines with Mommy?" "Yes! Yes! I want to go to the Philippines, Mommy. I want to see Lolo Diego. I will be able to see my lolo at last, right?" Bumitiw ito sa binti niya saka masayang tumalon-talon.

mataray na tanong ni Tita kay Tito habang tawa naman ng tawa ang magkapatid na Morpheus at Emil. Si Marcus ay nasa Pilipinas pa at nakaalalay kay Melody na ligtas na rin sa kritikal na kondisyon pero nangangailangan pa ng mahabang paggaling. I think mahihirapan ang pinsan ko na mapapayag ang babae na tanggapin siya dahil ng huli ko silang makita ay talagang pinagtabuyan siya nito.