Motherhood 소설 & 이야기

"Anya deserve a father, and you... You deserve a complete and happy family." Complete and happy family... Do I really deserve that? Napatingin ako sa siwang ng pintuan ng kuwarto kung saan tanaw ko ang anak kong mahimbing na ang tulog. Kaagad akong nakaramdam ng bukol sa aking lalamunan at napatango. My daughter deserve it too... a complete and happy family.

Maraming gabing umiiyak ako, pakiramdam ko ay nagkakamali ako bilang isang ina. But I couldn’t let Mateo suffer because of my fears. Aunt Lydia, ever the source of wisdom and encouragement, told me, “Amalia, motherhood is never easy, pero tandaan mo, hindi ka nag-iisa. Kaya mo 'to.” Sa tulong ni Aunt Lydia at ng suporta ng isang lokal na hilot, unti-unti kong nahanap ang lakas ng loob na maayos na mapadede si Mateo at maalagaan siya ayon sa nararapat.

"Kahit para sa kanila lang?" Napakurap ako sa sinabi niya. It's not my intention to meddle, I am just here to work but why am I stuck in this chaos? I spent years just to be a perfect wife not a mother. I don't even had one in the very first place so how? How can I be a 'mother'? Napailing ako at medyo natawa sa nangyayari sa akin ngayon. Wala akong alam sa pagpapalaki ng bata kasi una palang wala ng nagpalaki sa akin. I survived...alone.

Ni hindi ko man lang siya nakasama ng matagal. Mama, Nanay, or Mommy, Whatever you call them it never matters. You're Mother is the most amazing person in the world. She is your companion, sister, teacher and a lifetime teacher. She has a warm and understanding heart that helps you whatever the situation is. May mga mama na sobrang supportive at napakabait. At meron rin namang hindi mabuting ina. Kahit ano pa man, palagi nating tatandaan na ang magulang ay magulang pa rin. Kung meron man na nakakaranas ng kalupitan ng isang ina. Ipagpasa-diyos niyo nalang dahil hindi kayo pababayaan ni Lord. Always remember that.

Ang simpleng pagkakita sa babae ay nagdulot sa kanya ng pisikal na kirot. Nakita ni Aubrey ang isang pagkakataon upang makuha ang pabor ng kanyang “biological mother.” Nagkunwari siyang mabait at inosente, sabay hakbang pasulong. "M-Mommy... nag-aral po ako ng traditional medicine noong college po ako. Bakit po hindi niyo hayaang mag-stay sa tabi niyo at personal na i-monitor ang health niyo?”

Naisip nyang siguro’y dahil sa presensya ng kanyang Mamá kaya magiliw na naman ito sa kanya ngayon. “Pabago-bago talaga ng mood ang buntis. Dapat matuto kang maging pasencioso, Mijo, pregnant women can be a bit tricky to handle,” akbay ng kanyang Mamá sa kanilang dalawa ni Abby pinapayuhan sila nito. “If you fight with your wife always, magiging bugnutin ang anak ninyo… Ikaw rin. Magsisisi ka kapag hindi ka patulugin ng iyong anak sa pag-a-alboroto.” “Wala namang ibang pagmamanahan, Mamá, kung pareho namang bugnutin,” sabay pisil nya sa tungki ng ilong ni Abby.

Anong gagawin ko? It's not easy to be a mother. Hindi rin madaling magpalaki ng anak. It's not like a game. There's no lose and win scenario. Hindi mo pwedeng i-pause tuwing nahihirapan na, hindi kayang umurong o magsabi ng time first para magpahinga ng matagal. You can rest for a minute, but you can't quit.

Shit! Kita ko ang bahagyang pagkunot ng noo ng madre na animo’y nagtataka pa rin ngunit nagpasalamat ako na hindi na nito piniling mag usisa pa. “Pasensiya ka na at wala akong maibibigay sayo. Pero talagang napakabuti ng batang iyon. Dahil kahit man hindi siya nagpakitang muli ay tinupad niya ang pangarap niya noon para sa bahay ampunan na ito. Napakalaking halaga ang dinonate niya para makapag aral ang mga bata. Hindi man namin napaayos itong bahay ampunan, atleast natustusan at natutugunan namin lahat ng pangangailangan ng mga bata rito mula sa pagkain, damit, maayos na matutulugan at hanggang sa edukasyon. At dahil iyon kay Emeryn.” Mahabang salaysay ng madre na siyang ikinaawang ng aking

Namiss ko sila Mama at Papa. “With you, we began our journey of parenthood. I can still regret missing day you took your first step. I wish I were there when you were scared to ride a bicycle and insisted that someone ran alongside while you went on a wobbly ride. I need to admit this – I made mistake when I asked your mother to quit her job post childbirth. Life didn't change much for me professionally, but she stayed at home to look after you. Regretfully, I ignored the fact that childcare isn't only a mother's responsibility.” Naramdaman ko na lang na hinahagod na ni Jeff ang likod ko saka, nakakailang crumple na din ako ng Tissue.

Baliw na siguro kong iisipin, pero ganito lang siguro ako kasaya na halos hindi ko maipaliwanag. "I'm your mom, baby." at napaluha na lamang ako sa sobrang kasiyahan. Being a mother means being completely and totally overwhelmed (in the best possible way) by love, joy, responsibility, and selflessness. Halos wala akong masabi. Hindi ko rin masabi kung anong dpat kong maramdaman. I cry with a smile on my lips. TO BE CONTINUE M.J | MISSGORJUICE