Motorcycle Quotes Novels & Stories

He wil turn the world upside down if it's needed! "Where are you going?" tanong pa ni Mundo sabay hila rito dahil halos masagasaan sa napadaang motorcycle. Lumipad na naman ang kaunti nitong pasensiya. Hindi na sumagot si Luther bagkus ay tinakbo niya ang owner type nila sa tabi. Wala siyang pakialam sa batas for over speeding, dahil buhay ng mag-ina niya ang nakataya. Hindi niya hahayaang may masamang mangyari sa mga ito. Dahil kung totoo man ang pahayag nang iniwan niya sa Baguio City ay walang ibang dumukot sa mag-ina niya kundi ang mga kalaban.

Kumibot ang sulok ng bibig ng kaibigan ko, at walang malay siyang sumulyap sa kalahating baso ng juice na hindi pa niya nauubos. Hindi pwedeng magmaneho pagkatapos uminom? Ano ang pinagpapanggap mo! Ang susi ng motorsiklo ay ibinigay kay kean_o, na pagkatapos ay ibinato sa kanya ang susi ng sports car: "Ikaw ang magmaneho nito." Sumabog sa tawa ang kaibigan ko: "Kung ganon, hindi ako magiging mahiyain."

tanong ko sa halip na sagutin siya. Ngayon ko lang kasi nakita ang motorsiklo na dala niya ngayon. Mukhang bago at ang kintab. Hindi ito basta bastang motorsiklo. Kahit wala akong alam tungkol sa mga big bikes, obvious naman ng luxury motorcycle ito. “Nagdududa na talaga ako sayo. Nagsasayaw ka ba sa bar? May sugar mommy ka noh? ” biro ko. Kita kong natawa lang ito.

natatawang sabi lang nito sakin. I waved at Math again before Thirdy speed off. Sa totoo lang, ilang beses pa lang ako nakaka-angkas sa ganitong motor. I have the impression kasi na delikado yung ganitong way of transportation. I mean, ni-wala ka man lang shield sa tabi mo if ever masagi ka sa kalsada! Pag na-out of balance ka naman, aksidente rin ang kalalagyan mo, for sure. Ano kayang pumasok sa isip nitong lalaking to at motor ang dinala?

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Nakita kong nginuso ng binata ang motorsiklo kaya napangiwi ako. Mayamaya, pigil ang tawa ko nang hawakan ni Aldrin ang bahagi kung saan naron ang makina ng motor ko. “Ang tanga naman, Aldrin! Hindi mo kailangang idikit ang kamay! May singaw naman, ‘di ba? Hindi mo ba ramdam?” “Nawala po sa isip ko, e.” “Kaya ka natatakasan, e! Dahil sa katangahan mo!”

Halatang naririndi ang tainga sa tunog ng makina ng motor. "Wait do you want us to ride this stupid thing?" nakataas ang kilay na tanong ni Seniorito Aries. Na tila ba isang kakaibang bagay ang traysikel. "Opo, kung ayaw mo Seniorito huwag ka na lang pong sumama." "Come on let's go!" walang reklamong naunang sumakay si Mr. Juaquen. "Ouch!" kislot nito nang mabunggo ang ulo sa traysikel dahil sa tangkad.

Tumingin si Jessica sa motorsiklo, at bahagyang namutla sa pagkasabik. “Mas mabilis ang motorsiklo. Hindi tayo maaabutan ng traffic,” sabi ni Raven sa kalmado at determinadong tono. Kumurba naman ang mapupulang labi ni Jessica sa isang ngiti at sinabi, “Ang cool ng motorsiklong ’to! Hindi pa ako nakakasakay sa ganito.”

As rev engine, motorcycle surged forward, carrying us swiftly sa night. During ride, parang caught in a daydream, lost sa mix of emotions at adrenaline sa veins ko. Enigmatic aura niya never wavered, left me wondering about identity at depth ng character niya. Finally, motorcycle stopped sa harap ng mansion ko, journey passed in a blink of an eye. Slowly regained bearings, realized hindi ko man lang na-ask pangalan niya or say thanks. How foolish! “I hope you’re doing well. Make sure may mag-aattend sa wounds mo at provide necessary care. And next time, never wander alone, especially sa night, kasi hindi lahat knows who you are, Miss Sanchez,” sabi niya with concern and sternness.

"It not about it. Natural, magulang sila, whatever your age be, hangga't nasa poder ka nila, may karapatan silang ikorek at pangaralan ka dahil kargo de konsiyensiya ka pa rin nila." "Wow! Daig mo pa ang tatay sa lagay na iyan ha!" Natatawang sabi ni Jaspher. "Sira!" Wika ko naman na sinimulan na niyang paandarin ang bagong bili nitong Ducati motorcycle. Mabilis na niyang pinaharurot ang minamanehong motor para makarating agad sa tinutumbok na direksiyon. Napakapit naman ako sa kaniya sa bilis ng pagpapatakbo niya.