Motorcycling Quotes Novels & Stories

Hindi ko matitigan ito sa mga mata, nakakasilaw. "Hop in!" malamig kong utos nang makaangkas ako sa motorsiklo. "What? What about my car?" wika nito na may halong pag alinlangan. "Just leave it!" "You want me to ride that thing?" puno ng alinglangang tanong ng lalaki habang sinusuri nito ang aking Ducati Super Sport S bike. "Yeah! If you don't, then don't!" "It's not that I am scared but this looks too dangerous and—"

bulong nito bago kinuha ang dalawa niyang kamay at pinahawak sa manibela ng motor habang nakapatong ang malaki nitong palad sa kamay niya para alalayan siya. Ilang saglit pa'y unti-unti ng umusad ang motorsiklo na sinasakyan nila palabas ng racetrack kasabay ng pagsandal ng baba ni Hawk sa kanyang balikat. Hindi niya maiwasang mapalingon sa lalaki. May isang munting ngiti sa labi nito habang ang mga mata ay nakatutok sa daan. "Eyes on the road Miss Driver. Mababangga tayo kapag titig ka ng titig sakin..."

“Bakit hindi nalang kotse mo ang gamitin natin?” “Mas mabilis tumakas kapag motorsiklo ang gamit.” Tinapik niya ang Superleggera Ducati Motorcycle niya. “Sakay na.” Nang hindi ito gumalaw ay namewang siya. “Look. Alam ko naman na first time mong magdrive ng mamahaling motorsiklo kagaya nito. Pero wag kang mag alala dahil hindi ko naman pababayaran ‘to sayo kapag nasira mo kapag may humabol sa atin. Saka matibay ang motor ko… kaya nito makipaghabulan kay kamatayan. Kaya ano pang hinihintay mo? Pasko?” “Tsk.” Asik nito bago sumakay.

Idadaan ko na lang ang asar ko sa pagkain. “Right! Bakit ko nga ba tinatanong? What a stupid question!” “This is not the right time to talk about feelings, Divine. Wait till I get home, iisa-isahin natin ‘yang feelings mo na ‘yan,” wala sa loob na sambit ko sa kanya. Nililingon-lingon ko ang pagsusulputan ng mga motorcycle riders na nagpapasingit-singit sa trapik. Mas mainam na lang talagang mag-motor kesa bumabad sa loob ng nakahintong sasakyan.

Dumating si Carol para sunduin ang kaibigan sakay ng kanyang motorsiklo. Nang makita ng matanda si Carol na naka-motor, napatanong ito, "Carol, bakit hindi ka maglakad?" Tinanggal ni Carol ang helmet at ngumiti, "Gusto ko po ang pakiramdam ng pagsakay sa motor. Sa ganitong oras, lahat ng pangunahing kalsada ay trapik. Pero sa motor, hindi ako naaapektuhan ng traffic jam."

As rev engine, motorcycle surged forward, carrying us swiftly sa night. During ride, parang caught in a daydream, lost sa mix of emotions at adrenaline sa veins ko. Enigmatic aura niya never wavered, left me wondering about identity at depth ng character niya. Finally, motorcycle stopped sa harap ng mansion ko, journey passed in a blink of an eye. Slowly regained bearings, realized hindi ko man lang na-ask pangalan niya or say thanks. How foolish! “I hope you’re doing well. Make sure may mag-aattend sa wounds mo at provide necessary care. And next time, never wander alone, especially sa night, kasi hindi lahat knows who you are, Miss Sanchez,” sabi niya with concern and sternness.

Kasabay ng ingay ng mga taga-suporta, lalong napuno ng ingay ang venue nang paandarin ng mga karerista ang kani-kanilang motor. "Hoy 999, kung ako sayo wag mo nang hangarin ang makuha ang fifthy thousand pesos!" malakas na wika ng kaniyang katabi sa linya. Ano pa’t sumali ako kung makikinig ako sa mayabang na katulad mo? Tugon na pinili niyang huwag na lang sabihin. “Don’t be too happy once you’ve won this race, because beautiful things are more entwined with death than with life,” sabi pa sakaniya ng katabi bago nuto ayusin ang kaniyang helmet.

ani Ynzo na ngiting-ngiti. Ngumiti si Veron ng malawak. Sinimulan na niyang paandarin ang kaniyang chopper motorcycle at tila ba tuwang-tuwa talaga itong kasama niya. “Kapag ba hiniram ko sa ’yo itong motor mo, ipahihiram mo ba? Ang cool, e,” banat pa ni Ynzo mula sa kaniyang likuran. “Syempre naman, iyon ay kung magkakasundo kayo,” nangingiting bigkas ni Veron.

They are riding a motorcycle, ang iba ay nakasasakyan. Ngumisi naman si Vander. "Piece of cake." At narinig ko na lang ang mga banggaan sa likod namin na halatang may nangyayaring massive car crash. Alam ko na kagagawan iyon ni Vander. I can do it as well, pero pinili ko na hindi makisali. One legendary to handle it is already too much.

Pinihit niya ang manebela ng motor na iminamaneho upang mas binilisan ang kanyang takbo Iniliko niya iyon sa kurbadang daan at nang makita ang kulay puting bandera na iwinawagayway ng isang tao sa hindi kalayuan ay idiniretso niya doon ang kanyang motorsiklo bago ito tuluyang pahintuin "Nice streaks, Vinxer!" "Damn that was smooth as fuck!" "Solid, bro! Solid" Bati ng mga tao Kay Vinxer nang tanggapin niya ang kanyang helmet. Nakipag kamay at chedt bump naman siya sa ilan sa mga taong naroon