Motorcycling Quotes Novels & Stories

Hindi ko matitigan ito sa mga mata, nakakasilaw. "Hop in!" malamig kong utos nang makaangkas ako sa motorsiklo. "What? What about my car?" wika nito na may halong pag alinlangan. "Just leave it!" "You want me to ride that thing?" puno ng alinglangang tanong ng lalaki habang sinusuri nito ang aking Ducati Super Sport S bike. "Yeah! If you don't, then don't!" "It's not that I am scared but this looks too dangerous and—"

bulong nito bago kinuha ang dalawa niyang kamay at pinahawak sa manibela ng motor habang nakapatong ang malaki nitong palad sa kamay niya para alalayan siya. Ilang saglit pa'y unti-unti ng umusad ang motorsiklo na sinasakyan nila palabas ng racetrack kasabay ng pagsandal ng baba ni Hawk sa kanyang balikat. Hindi niya maiwasang mapalingon sa lalaki. May isang munting ngiti sa labi nito habang ang mga mata ay nakatutok sa daan. "Eyes on the road Miss Driver. Mababangga tayo kapag titig ka ng titig sakin..."

“Bakit hindi nalang kotse mo ang gamitin natin?” “Mas mabilis tumakas kapag motorsiklo ang gamit.” Tinapik niya ang Superleggera Ducati Motorcycle niya. “Sakay na.” Nang hindi ito gumalaw ay namewang siya. “Look. Alam ko naman na first time mong magdrive ng mamahaling motorsiklo kagaya nito. Pero wag kang mag alala dahil hindi ko naman pababayaran ‘to sayo kapag nasira mo kapag may humabol sa atin. Saka matibay ang motor ko… kaya nito makipaghabulan kay kamatayan. Kaya ano pang hinihintay mo? Pasko?” “Tsk.” Asik nito bago sumakay.

Idadaan ko na lang ang asar ko sa pagkain. “Right! Bakit ko nga ba tinatanong? What a stupid question!” “This is not the right time to talk about feelings, Divine. Wait till I get home, iisa-isahin natin ‘yang feelings mo na ‘yan,” wala sa loob na sambit ko sa kanya. Nililingon-lingon ko ang pagsusulputan ng mga motorcycle riders na nagpapasingit-singit sa trapik. Mas mainam na lang talagang mag-motor kesa bumabad sa loob ng nakahintong sasakyan.

Dumating si Carol para sunduin ang kaibigan sakay ng kanyang motorsiklo. Nang makita ng matanda si Carol na naka-motor, napatanong ito, "Carol, bakit hindi ka maglakad?" Tinanggal ni Carol ang helmet at ngumiti, "Gusto ko po ang pakiramdam ng pagsakay sa motor. Sa ganitong oras, lahat ng pangunahing kalsada ay trapik. Pero sa motor, hindi ako naaapektuhan ng traffic jam."

As rev engine, motorcycle surged forward, carrying us swiftly sa night. During ride, parang caught in a daydream, lost sa mix of emotions at adrenaline sa veins ko. Enigmatic aura niya never wavered, left me wondering about identity at depth ng character niya. Finally, motorcycle stopped sa harap ng mansion ko, journey passed in a blink of an eye. Slowly regained bearings, realized hindi ko man lang na-ask pangalan niya or say thanks. How foolish! “I hope you’re doing well. Make sure may mag-aattend sa wounds mo at provide necessary care. And next time, never wander alone, especially sa night, kasi hindi lahat knows who you are, Miss Sanchez,” sabi niya with concern and sternness.

asar ko naman dito. “Ate naman eh!” “Sige na nga lang! lumayas kana agad.” Malawak naman ang kanyang ngiti sa kanyang labi nang iabot ko sa kanya ang susi nang aking motorbike. “’Wag mong sirain ha?” Ani ko nang tumayo na ito. “Tsk, kahit papalitan ko pa ‘yon nang lima.” “Ang yabang mo talaga.”

tanong ni Hades. Tipid siyang ngumiti at umiling. “Uhm, no, I am not coming with you. Dito na lang po ako.” Nangunot ang noo nito. “Hindi ka sasama? Hindi pwedeng ikaw lang mag-isa rito.” “I don't know how to ride a bike and I don't like riding on a motorcycle─”

He wil turn the world upside down if it's needed! "Where are you going?" tanong pa ni Mundo sabay hila rito dahil halos masagasaan sa napadaang motorcycle. Lumipad na naman ang kaunti nitong pasensiya. Hindi na sumagot si Luther bagkus ay tinakbo niya ang owner type nila sa tabi. Wala siyang pakialam sa batas for over speeding, dahil buhay ng mag-ina niya ang nakataya. Hindi niya hahayaang may masamang mangyari sa mga ito. Dahil kung totoo man ang pahayag nang iniwan niya sa Baguio City ay walang ibang dumukot sa mag-ina niya kundi ang mga kalaban.

Natataranta niyang sabi habang nagmamadaling isuot ang helmet at sumampa sa motorsiklo niya. "Yeah whatever, you okay?" Tanong ko pabalik sa kaniya. "Yeahhh," sagot niya saka pinaharurot ang motorsiklo. Hohh! Ano'ng nangyari kaya sa kan'ya? Sana okay lang. ☆♡☆♡☆♡☆♡