Novel & Cerita Mutual Understanding

“Let’s just think na hindi niya alam ang lahat ng ito. Naniniwala pa rin naman ako na wala siyang alam, Fourth. Let’s just think that way, magkaalaman na lang kapag may alam din siya.” Agad siyang tumango sa akin, kaya tinapik ko na lang ang balikat niya. “Fourth, love should be mutual. It needs to be mutual to have happiness, trust, faith, loyalty, consistency, etc., so that it can last longer. One-sided love is never enough; don’t settle for that. Hindi ko ito sinasabi dahil galit ako sa ina niya. Sinasabi ko ito dahil kaibigan kita.” I spoke.

kinakabahang turan ko. Ni hindi bumalik ang tingin niya sa mukha ko. Nanatili iyon sa hita ko. Pinagdikit ko ang mga iyon. Ramdam ko ang init sa titig niya. "Good then. We now have a mutual understanding," mahina ngunit namamaos niyang bigkas.

I hate to admit it but the way he talks, is full of wisdom and lots of sense, kaya ako itong magmumukang walang common sense bwisit. Pakiramdam ko para akong bata na ngayon lang iminumulat sa mga bagay na hindi ko alam dahil hindi naman ako interesadong alamin noon at lalong wala naman akong pakialam... But the way he talks to me he's very convincing at mabilis siya intindihin. Mutual understanding ba to na matatawag? Look, pati mga ganoon hindi ko alam. Gosh, I'm so naive when it comes to relationships!

Pero syempre, hindi niya kayang sabihin ‘yon nang diretsuhan. Kalmadong sumagot si Ethan, pero ramdam ang mahinahong kumpiyansa sa boses niya. “Kapag may dalawang tao na pareho ang values at pananaw sa buhay, natural lang na pareho rin sila mag-isip tungkol sa mga bagay-bagay. Kahit hindi sila close, nagkakaroon sila ng parang… silent understanding.” Tumango-tango si Lucas, mukhang nagpipilit intindihin kahit medyo lutang. “Ang lalim nu’n ha… parang gets ko… pero parang hindi rin.”

At hindi iyon basta basta mawawala kung ang kasama natin ay mahal natin bilang siya at hindi dahil sa kung ano siya or kung ano man ang itsura niya. Mutual respect and understanding na minsan ay nawawala dahil sa taas ng ating mga pride. Dahil walang may gustong magpasakop. Kaya kung nasa sitwasyon tayo na parang nawawalan ng gana, isipin lang natin kung paano ba tayo pinasaya ng taong minahal natin. Baka kasi hindi rin natin namamalayan, na may mga bagay tayong nakakalimutang gawin at may mga pangakong hindi natupad.

pagpipilit pa rin nito na parang nanghuhuli. Pinanatili ko ang masamang tingin dito. Supalpalin ko kaya ito para magtigil? "Don't worry, because the feeling is mutual." Napamaang akong bigla sa narinig. Ha? Ano raw? Anong mutual-mutual ang pinagsasasabi nitong ugok na 'to? "Sabihin mo lang na nagseselos ka, walang pagdadalawang-isip at tatakbo agad ako sa tabi mo," mabagal at parang nang-aakit ang boses na sambit nito.

He smiled softly, and I couldn’t help but smile back, a small, knowing curve of my lips. Even without speaking, we shared an unspoken understanding — a silent promise that neither of us could bear the thought of losing the other. In that quiet moment, everything we felt was laid bare without a single word. Pareho kaming natawang dalawa kahit wala namang lumabas sa bibig naming mga salita. Iniangat ko sa ere ang dalawa kong kamay. Mukhang nakuha n'ya naman ang ibig kong sabihin kaya hinawakan n'ya ang laylayan ng damit ko saka n'ya 'yon hinubad sa katawan ko.