Mutual Understanding Novels & Stories

Paulit-ulit ang galaw, paulit-ulit ang init, at kahit hindi niya sinasabi, ramdam ko ang intensyon sa bawat titig, bawat haplos. Sa kalaliman ng ginagawa namin, unti-unti kong naiisip—saan nga ba ito papunta? Mutual understanding lang ba? Or isang paraan lang para punan ang oras at espasyo ng isa’t isa? Ang tanong na iyon ay nanatili sa isip ko, kahit sa bawat halik at pagdampi, hindi ko mapigilan ang kaba at init sa dibdib.

Kalmado nitong sabi, na para bang isang simpleng bagay lang iyon. Hindi na niya tinanong kung paano nito nalaman na pupunta siya sa charity gala, at hindi na rin niya kailangang ipaliwanag kung paano niya sosolusyunan ang problema sa pondo. Isang tingin lang o isang pangungusap, nagkakaintindihan na sila. Iyon ang uri ng silent understanding na nabuo sa kanilang dalawa sa tagal nilang magkakilala at simula nang binuo nila ang kompanya. Parang sa mga mata palang ay nagkakaintidihan na sila.

I like her very much. Namagitan sa kanila ang katahimikan. It was a kind of compassionable silence. Walang uneasiness. Just a mutual understanding sa iniisip nang bawat isa. Parehas silang aware sa presence nang isa't-isa. Kapwa sinasamantala ang bibihirang pagkakataong tulad noon. Sa parte ni Angeline, nakakadama siya nang hindi masukat na tuwa sa dibdib.

"Tama ka, at 'yon ang gusto ko—mutual understanding, kahit simple lang, pero enough." "Go na tayo sa next rehearsal?" tanong ko sabay ngiti. Ramdam ko na kahit may nakaraan at may ex na kasali sa trabaho, okay lang. Sa tabi ni Axelle namin may balance at peace sa pagitan namin. "Go na, RR, let's keep this vibe," sabi niya at sabay kaming lumakad, parehong may ngiti sa mukha parehong may relief sa puso parehong aware na kahit walang away may lalim sa pagitan namin—mutual understanding na ramdam sa bawat sandali.

Alam niyang hindi ako marupok. Saglit na nanahimik ang matanda, saka tumingin kay Marc. “Then I have no objection.” Parang sabay na nakahinga ang buong sala. Sabay bumaba ang mga balikat namin ni Marc. Hinawakan ng matanda ang kamay ni Marc. “You love who you love,” dagdag niya. “Just make sure it is mutual.” Napakurap ako. Mutual? Mutual naman talaga ang nararamdaman namin. Pareho kaming galit sa isa’t isa. Walang pagmamahal sa amin.

And Bard as well dahil baka iba ang iisipin nang isang iyon kung ako ang mag-iinitiate. Sex for the both of us is the only reason why we become us one. Not having a label and such pero okay na rin iyon. Kaysa naman papasok sa isang relasyon o kahit sa mutual understanding na alam kong pareho lang kaming masasaktan sa huli—pero ako ang labis na mangungulila kung ganoon man.

Siya ang taong laging andiyan—hindi upang itulak siya sa isang desisyon kundi upang suportahan siya sa anuman ang kanyang piliin. Muling bumalik ang katahimikan sa pagitan nila, ngunit sa pagkakataong ito, ang katahimikan ay hindi mabigat o puno ng alinlangan. Isa itong uri ng katahimikan na puno ng pag-unawa, pag-asa, at pasasalamat.

Yes, we're in a mafia group, pero uso pa rin naman ang mga mutual understanding status syempre. Tulad ninyo mutual sa feeling, problema nga lang hindi mutual sa gusto sa life, kaya nauuwi kami sa mas mabuting walang lovelife dahil sakit lang sila ng ulo. "Shhhh...." alo ni Maricris sa kaibigan namin.

nakangiti kong tanong. "Iyon, wala pa naman kami sa dating stage pero masasabi kong nasa mutual understanding stage na kami. Alam mo 'yon, araw-araw kaming nag-uusap at nagkukuwentuhan para makibalita sa isa't isa," tugon niya. "Yieee, ganiyan na ganiyan din kami ni Amos. Sana, magtuloy-tuloy kung ano man ang namamagitan sa inyo," sambit ko.

“Kasi minsan, pakiramdam ko ganun.” “Then you’re wrong,” sagot niya. “Hindi ko lang alam kung paano… maging maayos sa ganitong sitwasyon.” Napatingin ako sa kanya. “Hindi ka sanay na walang kontrol?” Bahagya siyang ngumiti. “Exactly.” Tumawa ako ng mahina. “Welcome to my world.” Saglit kaming natahimik ulit. Pero iba na yung katahimikan ngayon. Hindi na mabigat… parang may unti-unting nabubuong understanding.