My Bad In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

Maya maya ay mukang natauhan naman siya sa ginawa niya at agad akong ibinaba, niyakap niya ako at puro sorry ang sinabi niya samantalang ako hinahabol ang hininga ko “S-sorry! Sorry Katanaya! Nadala lang ako ng galit ko. Ayoko lang na pinaghihinalaan kami lalo na ang magulang at kaibigan ko” “Sorry!”

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Diba siya ang mag eexplain saakin kung ano ang mga hindi ko alam dito? "But we have a bad news" Mas kinabahan ako sa sinabi ni Sir habang napunta ang atensyon nilang lahat sa harapan. I feel bad about this, baka naman doon na ako mamatay? Dito palang parang pinapatay na ako doon pa kaya na kasama ko sila? LORD! HELP ME!

ay iisa? Napapikit siya, lumanghap ng hangin, bago muling dumilat at mahinahong kinalabit ang isa na nakatalikod sa kanya. Nagsilingunan ang mga ito na nanlalaki ang mga mata. “Y-Yes?” Isang mabigat na lunok ang kanyang nagawa. “S-Sorry for bothering you, pero . . . a-ano ba ang nangyari?”

bang weird lang! "Pwede ba wag kang manggulat? Kotang kota na ako ngayon sa gulatan." Reklamo ko naman rito. Nakakaasar ah, kanina si manang Devina, ngayon naman siya. Pasalamat lang talaga sila at wala akong sakit sa puso dahil kung nagkataon ay talagang mamamatay ako ng wala sa oras. "My bad..." Sagot naman ni Cayden at biglang umusad naman ito at umupo katabi ko!

bago "I'm sorry" Halos bulong na sabi nya.. Nagtaka Naman ako Kung para saan Yung sorry nya.. "I'm sorry..even I have no idea of what I've done.. but still I say sorry" Nahihirapang sambit nya.. Hindi nya Alam?... Wala syang Alam sa pesteng plano nya.. Napairap ako.. "Bakit ka nag so sorry Kung..Kung Wala ka talagang maling nagawa?"

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

"Takot na takot ako.." "Shh.. I'm fine now, Mrs. Montenegro. Ang sabi nila, matagal namamatay ang isang masamang damo. I'm a bad person kaya hindi ako agad-agad na mamamatay." Natatawa nitong sabi. Sumimangot siya. "Nagagawa mo pang magbiro ng ganyan. Malapit ka na ngang napahamak." "Nagsasabi lang naman ako ng totoo ah. I'm a bad person, I hurt you so, remember?"