My Dad Died Quotes นิยาย & เรื่องราว

At doon nag end ang video ni Daddy. Niyakap lang ako ni Zach, "I miss them so much" Hinaplos niya ng hinaplos ang likod ko hanggang sa humupa ang pag iyak ko. "Kailan pa yang video na sayo?" "The day before he died, sabi niya ipanood ko daw ito sayo kapag nasa magandang kalagayan ka na" Wala akong nagawa kundi ang umiyak muli, 'Daddy, Mommy i promise that i will be ztrong for my family.. i love you so much and i miss you'

I have to face the real world no matter how hard it is. "A, okay. Mababait naman silang dalawa lalo na ang Kuya Josh mo, eh. Kung may kailangan ka ay huwag kang mahiya sa kanya, baby. Siya muna ang bahala sa 'yo habang wala ako d'yan," sabi ni dad sa akin. "I know, dad," sabi ko at nagpakawala ako muli nang malalim na buntong-hininga.

I am hoping na hindi totoo ang nasa isipan ko. “Yes ate, my dad killed his brother. My father killed your parents and I am so sorry.”

"Kailangan mong humanap ng paraan para makuha ang perang 'yan. Hindi kita tutulungan." Matigas na sabi ni Dad. Parang nabingi ako sa sinabi niya. Alam kong hindi siya kailanman naging mabuting ama sa akin, pero kahit kailan hindi ko inakalang kaya niyang ipagkait ang kahit na pinakamaliit na pag-asa para sa buhay ng kapatid ko.

kinuha niya ito at tumalikod naman ako sa kanya at tinaas ang buhok ko para hindi maging sagabal iyon sa pagsuot niya ng kwintas saakin. "It looks good on you." Aniya. Humarap muli ako sa kanya. "How did you know that I love moon and stars?" Tanong ko sa kanya. Moon and stars are always been my favorite since. Kasi naalala ko sinabi ng biological dad ko bago siya mamatay, "kapag namatay ako, hanapin mo lang ako sa mga bituin. At kapag may nahanap kang mas matingkad sa lahat. Ako iyon." Even though I was five years old when my dad died, I still remember all about him. I tried my hardest not to forgot all about him. I'm here because of him. He's been a good father to me. Daddy too been good at

Walang buhay kong tugon pero mariin lamang na umiling-iling si dad. "No! It could change everything, Zie. I'm sorry for being such a bad father." Sambit sa akin ni dad sa garalgal na boses, hindi ko alam kung umiiyak ba ito ngayon dahil patuloy pa rin sa pagbuhos ang malakas na ulan.

He then asked. "My parents died along with your dad," I said again but I saw the other one still silenly watching me as I speak. "And from the looks of it, nadamay lamang ang papa mo sa pagkamatay nang aking mga magulang," I paused then continued, "and he should have been alive in the present kung hindi lamang sa aksidenteng kumitil sa buhay nang aking mga magulang."

Ilang beses siyang napalunok para mawala ang bikig sa kanyang lalamunan. "Don't worry, Dad. Hindi masasayang ang pagkamatay mo. I will take good care of our name. Hinding-hindi ko kayo bibiguin," may diin niyang bigkas habang nakatitig sa parte ng sahig kung saan ito bumagsak.

"It might have been too late for me to say it but I'm sorry for the loss of your dad, Cholo. He's too young to perish like that." Natigil ang paghaplos niya sa daliri ko. "Thank you. It's been years and I have accepted it. You can say that I have moved on from it. Masakit mawalan ng ama lalo na kung alam mong gusto pa niyang mabuhay. Our money didn't do anything to save my father's life. Ang ipinagpapasalamat ko lang ay iyong at least maayos kaming nakapagpaalam sa kaniya."

I said in sarcasm. Napaigtim panga naman si Daddy sa sinabi ko. “Ah, baka kasi kapag namatay ako e hindi mo makuha lahat ng mga yaman na pinamana sa akin ng ina ko.” Napatawa ako muli sa kanya. “Wala kayong mahihithit sa akin dad,” iling-iling na sabi ko sa kanila. “Baka nakakalimutan mong anak daw ako ng demonyo tulad ng sabi ni Tita Fiona. And guess what? Demon don’t die dad.” I laugh once again. A devilishly laugh that echoed throughout the mansion.