My Engineer

พี่ยังไม่เคยหรอกนะ แต่บอกได้เลยว่าเชิงทฤษฎีพี่แน่นมาก แต่เชิงปฏิบัติ คงได้ลองอีกในไม่ช้านี้แน่นอน

เขาเข้าหาเธอเพื่อต้องการมีความสัมพันธ์แบบลับๆ แต่พอเขาได้เธอมาครอบครองกลับกลายเป็นว่ามันไม่เคยพอ ได้แล้วก็อยากจะได้ซ้ำๆ จนอยากเก็บเธอไว้เป็นของเขาคนเดียว คาร์เตอร์ (21ปี) | วิศวกรรมโยธาปีสี่ มหาวิทยาลัยA | นิ่ง ดุ เย็นชา เข้าถึงยาก "...นอนกับพี่สิ" ... "แคร์เป็นของพี่ จำไว้" แคร์ (18ปี) | นักศึกษาแพทย์เฟรชชี่ปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยA | พูดน้อย อ่อนโยน อ่อนหวาน "พูดบ้าอะไร ออกไปนะ" ... "ฮึก~ไม่ แคร์ไม่ใช่ของพี่" หากผู้ใดละเมิดนำไปเผยแพร่ ทำซ้ำ หรือดัดแปลง นปก.Sherlina จะดำเนินตามกฎหมายคุ้มครองสิทธิทางปัญญา พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ 2537 ทั้งจำและปรับ

‘เขา’ และ ‘เธอ’ คือแฟนเก่าที่กลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะ เฮดว๊ากและรุ่นน้องปีหนึ่ง…

จากความไม่ชอบหน้า กลายเป็นการปะทะกันทุกครั้งที่เจอ ทั้งคำพูดแทงใจ คำสบประมาท และการยั่วโมโหที่ทำให้ชะเอมตั้งปณิธานว่า “ต้องไม่มีวันแพ้!” แต่ยิ่งพยายามหนีเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งถูกดึงเข้าไปในโลกของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ เรื่องราวของเด็กวิศวะปากแข็งกับรุ่นพี่ปากร้ายที่เต็มไปด้วยความเฮฮา ปั่นป่วน และอบอุ่นหัวใจ กำลังเริ่มต้นขึ้น...

ชนะมาทุกแมตซ์ แกร่งสุดไม่ว่าจะสนามไหน แล้วสนาม FWB นี้ล่ะ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นก็ย่อม...เจ็บก่อน เพราะฉะนั้น ต้องห้ามรู้สึก! เกินเพื่อน...นั้นไว้ให้ดี ๆ “ถ้าไม่ให้เป็นเพื่อนกันแล้วมันเป็นอะไรได้อีกวะ”

“ในเมื่อฉันให้ไปแล้วเธอไม่ไปเอง ก็อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังล่ะ...วิเวียน”

“เธอต้องชดใช้สิ่งเธอทำ!" "แล้้วฉันต้องชดใช้ให้นายอีกเท่าไหร่นายถึงจะพอใจ"

คนที่กล้าทุบรถลูกรักของ ‘คิลล์’ แล้วยังอยู่ครบสามสิบสอง คงมีแค่เธอเท่านั้นแหละยัยตัวแสบ! #คิลล์กัวน่า เรื่องย่อ : เพราะเขากล้าจับพี่สาวสุดที่รักของเธอไปเพื่อต่อรองกับคู่อริ เธอก็กล้าเอาคืนด้วยการตามไปทุบรถสุดที่รักของเขาเหมือนกัน ก่อนไปไม่วายยกนิ้วกลางใส่กล้องวงจรปิดเพื่อเป็นการท้าทาย คิลล์ แห่งวิศวกรรมยานยนต์ ผู้ชายที่บ้าดีเดือดไม่ไว้หน้าใคร ทั้งที่ตอนแรกเธอไม่อยากจะสนใจผู้ชายเอาแต่ใจ ไร้แก่นสาร หาแต่เรื่องไปวัน ๆ แต่เป็นเขาที่บีบให้เธอต้องลงมือจัด อยากรู้จริง ๆ ว่าถ้าได้เห็นหน้าเธอคนนี้ คนนิสัยเสียแบบคิลล์จะทำหน้ายังไง เมื่อรู้ว่าคนที่กล้าบุกไปทุบรถของเขาเป็นคนเดียวกับที่เคยถีบหัวส่งเขาในคืนนั้น!

“จับของกูบ่อยๆ ระวังกูปล่อยในมึงสักวัน” “กลัวตายล่ะ” เพราะเป็นคนจัญไรอยู่แล้วเลยเล่นกับเพื่อนที่ศีลเสมอกันถึงเนื้อถึงตัวแบบไม่คิดอะไร แต่ไปไงมาไง ทำไมผีผลักกลายเป็นเราสองคนได้ในกระท่อมกลางนาวะเนี่ย "ไอ้คิน มึง...กี่นิ้วอ่ะ" "เก้าครึ่ง ทำไม" "ก็ว่าอยู่ทำไมเจ็บฉิบหาย ที่แท้ใหญ่กว่าพี่โด้ (ดิลโด้) กูห้านิ้วกว่านี่เอง"

คนอย่างฉันถ้าได้ชอบก็คือรุกใส่ไม่มีถอย บางทีเขาก็ดูมีใจแต่ทำไมถึงปฏิเสธความรักของฉันตั้งสองครั้งกันล่ะแล้วถ้ามีครั้งที่สามฉันควรพอหรือยัง #หลงใหลไซซี (ไม่มีนอกกายนอกใจ)