My Freaking Alarm Novels & Stories

Nakaka stress na siya ha! Nasa ganoon akong tagpo ng biglang mag vibrate ang aking cellphone. Kinuha ko ito at nagulat ng makita ko ang alarm. "Shit, alas dose na pala...gosh!!! Kaylangan ko ng matulog," taranta kong sabi. Tumayo ako sabay kuha ng mga dala kong tubig at nilapag ito sa mesa na ginawa kong lagayan ng mga pagkain ko dito sa kwarto.

Wala siyang sinabi after namin magyakapan maliban sa sorry tapos umalis na din siya agad. Ano nga kayang eksaktong dinadala niya. At sino ba yung namatay na tinutukoy ni Alexa base sa mga narinig ng halos lahat ng mga chismosa, chismoso sa cafeteria kanina. SA DAMI ng puyat ko muntik na akong hindi magising sa lakas ng alarm ko. Nagmamadali na akong naligo at hindi na din nakapag breakfast. Timing pa talaga ang traffic jam. Panay na ang pag busina ko at ang kapwa ko mga traveler nag iinit na din ang ulo.

Heto na, magkakakiss na kami, and for sure, pagkatapos nito, magagamit ko na ang unan ko mamaya— BRRRZZZ! BRRRZZZ! Pusang gala naman, oh! Akala ko alarm ko lang, pero pagtingin ko sa screen ng phone ko, nakatambad ang pangalan ng pinakakupal na lalaki sa buhay ko. Ellezar Calling...

Para bang mababaliw ako dahil sa sobrang pagiisip. Napalingon ako sa alarm clock ko. Pasado alas otso na ng gabi. Paniguradong tulog na sila mama. Hindi na rin ako nagtaka kung bakit hindi nila ako tinawag para kumain dahil, alam nila na wala akong ganang kumain. Napabuntong hininga ako bago ko naisipang damputin ang cellphone ko sa gilid ko. Binuksan ko ang f******k ko at ganoon na lamang ang panlalaki ng mata ko ng makitang maraming notification sa account ko.

Nakatingin pa din ako sa kawalan nang maalala ko ang sinabi n'ya. "Whats with her? What's with Montreal University?" [KRING! KRING!] Napabalikwas ako ng bangon nang marinig ko ang alarm clock na nasa tabi ng kama ko. Nang tumingin ako sa alarm clock na nasa side table ay Alas onse na. Napasobra ata pag-iisip ko kagabi kaya tinanghali ako ng gising.

NOAH ARKANGHEL The blaring alarm jolted me awake, reluctantly pulling me from the coziness of sleep. With a groan, I faced the day, a strange mix of exhaustion and unexplainable excitement. Despite the crazy early hour – just past four in the morning – I hopped out of bed without bothering to change out of my boxers. Comfort was the priority as I roamed around my condo.

Napahinga nalang ako ng malalalim. "Sige na nga, mag-a-alarm clock na lang tayo, para makasigurado. " "Yes! Thank you, honey." Napagitla naman ako nang bigla niya akong hinalikan ng mariin. Hindi ako nakahanda kaya ay nawala ang aking balanse napahiga ako sa aking kama. Mabuti na lamang ay foam iyon. "Hmmm," ungol ko. Napapikit ako sa mga h***k niyang ibinibigay sa akin.

Baka mamaya ay nahigaan ko iyon at nabasag! Awtomatikong nilingon ko ang bandang kaliwa ng puwesto ko at pasimpleng pinagpag ang higaan upang hanapin ang cellphone ko. Pero, wala naman akong makapa. Maski sa kanan ko ay wala rin. Geez! Hindi ko rin narinig ang alarm nito. It's already 5:10 in the morning pero hindi ko pa rin narinig ang pagtunog nito.

Nagising ako ng makarinig ng malakas na alarm mula sa kwarto ko, napatingin naman ako sa wall clock . "Its fucking three-o'clock in the morning." I said sarcastically and looked at the alarm, the alarm color is red and it means emergency from Calvin. Tinawagan ko si Calvin, ilang rings pa lang ay sumagot na sya. "Whats up, moron?" "Meggay, It's fucking emergency!" Halata dito ang takot sa boses. "Hmm, what emergency?" mahinahong tanong ko habang naglalakad papunta sa closet.

ang tunog ng kanyang alarm clock agad naman siyang nagising at pinatay ang tumutunog netong alarm clock oras na para maghanda sa pag pasok sa trabaho pag tingen neto six am na nag ayos na ito ng kama at sabay labas ng mga gagamitin niya sa pagligo sabay labas na ng kwarto ng mapansin niyang umuulan kaya napatingen ito sa bintana at sabay tingen sa bumabagsak na ulan bigla niyang naalala ang kanyang papa at mama ganito ang gawain nila nung nabubuhay pa ang kanyang papa at mama ang tumingen sa ulan at hintayin ang kanyang papa kaya nakaramdam ito ng lungkot at Pang hihinayang nang biglang naalala niya na kelangan niyang palang mag ayos para hindi malate sa trabaho papunta na sana ito sa cr nan