My Hero Is My Father Novels & Stories

Hinalikan nito ang likod ng palad niya. “I’m telling you this because I want you to know about me. About my past and about my fear. You know what I fear the most now?” Sinapo nito ang kanyang mukha. “Hindi na ang magaya ako kay Dad, iyon ay kung mawawala ka sa akin, Miracle. I love you to point that I’m willing to forgive my father. Nabura na ang takot ko na maging kagaya niya dahil alam ko sa sarili ko na hindi kita ipagpapalit sa iba. Mahal na mahal kita, Miracle. Wag mo akong iiwan kagaya ng ginawa ni Mom.”

ani nito. "Hmmm! Gusto kasi ni dad na maikasal kami sa lalong madaling panahon. Alam na rin kasi ni Dad, siya ang ama ng dinadala ko. Kung di kasi siya nagpapansin na sabihin sa dad ko ang totoo, siguro walang kasalang magaganap. I swear gusto mang tanggihan ng dad ko kaso ganon talaga siguro ang naging kapalaran ko at hindi ko na rin mababago pa ito. "Tapos pumayag ka na lang. Hindi ka pumalag, girl? Kunsabagay Maximo Anderson na yan aaway pa ba ako." wika nito.

Napaupo ako sa sahig at nag-iiyak. "Daddy, I'm sorry! I'm sorry! I didn't want you to think that you're a bad man because for me you're a super hero. You are my hero, Daddy. Fpr me you are perfect and I am willing to give up everything just to make you happy because I know that you had been through a lot..." I cried so hard. Hindi ko na nga inisip na bawal umiyak sa harapan ni Daddy. "Nagkamali ako, Daddy. I am willing to face the consequences of my actions, Daddy. Daddy."

“At kung alam na ng kaaway na anak mo siya, wala nang dahilan na hindi mo malaman.” Tumango ako, mabagal. “Tama.” Lumapit ako kay Gian. “Nasaktan ka ba?” Umiling siya. “Hindi nila ako na puruhan.” “Hindi ka na nila masasaktan,” sagot ko. Tumitig siya sa akin. “Dad… hindi ko kailangan ng hero. Kailangan ko lang ng totoo.” Lumunok ako. “Ito na ang totoo.”

"Who' son is that kid?" "Anak siya ng kapitbahay ko, actually dahil may pinag-uusapan na mahalaga ang mama niya at tita niya ay inaaya ko siya sa bahay. You can come too kuya, I have your favorite cereal. Sabi ni mama favorite mo 'yun." saad ni Nathan. "What am I a kid to lure on that? I see that you are fine so I'll take my leave." ani ni Grey na naglakad pabalik aa kotse niya.

Si dad…hindi ako makapaniwala…masaganang luha ang dumaloy sa aking pisngi hangang sa sunod-sunod nang tumulo ang luha ko. Hindi ko akalain na magagawa yun ni dad sa kanila. Pati ang pagbaril ni dad kay Vito ay nakuha sa camera. Hindi ko na nakayanan pang tignan ang ibang kuha ng camera at basta ko na lamang ito inilayo sa akin. Isang malaking kasinungalingan lang lahat ang pagkakilala ko kay Dad. At ngayon nasa puder ako ng lalaking bumangon sa hukay para maghiganti. Gulong-gulo ako at ang tangi ko lang nagawa ay humagul-gul dahil hindi ko matangap na kayang gawin yun ni dad sa mga inosenteng tao.

Lumingon si Kier Vy at sinulyapan ang kapatid nang may halong tampo sa mukha. "Para sa kapakanan ng lahat at especially para sa iyo naman 'yung ginawa kong paghihiganti. Tapos ganyan kapa sa akin princess, pinagtanggol na nga kita! Parehas na kayo ni Mama at Papa." madramang anit nito.

"Pero wala ka sa mundong ito kundi dahil sa amin!" "Sino bang may sabing buhayin niyo ako!" Hindi ko napigilang mapagikbi sa sinabi nito, ang sakit sakit lang ang gusto ko lang naman ay kahit na minsan ay maramdaman ko ring mahalin ng mga magulang. Umiiyak na pinatay ko ang tawag, Maybe if my grandmother is still alive hindi akong maging gaganito, I choose to be well know in industry para mapansin nila ako.

Bitbit niya ang isang puting panyo. "Kuya, here..." malungkot niyang abot sa akin. "Sabi ni Lolo, your Dad is a hero. Kaya starting now... ako na ang hero mo. Because your Dad saved Lolo." "Don’t cry. I’ll protect you, Kuya. I’ll take care of you." Kahit batang bata pa siya, may pangako na agad. At tinupad niya iyon.

Pinunasan ko ang mga luha ko, galit sa sarili ko sa pagpayag na mahulog ang mga ito sa unang lugar. Nang namatay si Daddy, nabasag ako. Princess niya ako at siya ang hero ko. Hindi ko siya masyadong nakasama dahil lumipat ako sa ibang lungsod, pero sa tuwing magkakasama kami, ang saya.