My Hero Is My Father นิยาย & เรื่องราว

Marahil ay naiintindihan na niya ako ngayon. Napabuntong hininga ako. Lumuwag ang pagkakahawak niya sa buhok ko, at umatras siya ng kalahating hakbang. Ang mga tingin niya sa itaas ay nalipat sa akin, at ang dating walang emosyong ekspresyon ay napalitan ng isang masikip na pagkunot-noo. "You are smart enough, and you survive! yet all I want is a successful life with my own research, and to live the way I like without him. I hate my father, though I don't get why he still makes this things hard for me"

"Pasyensya na po Mom, Dad, hindi ko pa po ma-ibigay ang gusto ni'yo. Marami po akong responsibilities lalo na at wala pa si Ate. Baka po marami ang mapahamak lalo na't malaman nilang hindi Ako makakalaban dahil sa aking kalagayan. Baka po gawin nilang reason iyon para malaya silang makakilos specially the Mafia's." "Na-iintindihan namin, Anak. Kung may ma-itutulong lang ba kami sa'yo eh." "Mayroon Mom, just keep safe always. Malaking tulong na po iyon sa akin." nakangiting sabi ko sa kanila. "What a scene!" Napalingon kami ng sabay sabay kay Zain na gising na. "Kumusta ang pakiramdam ng aking super hero?" pabirong sabi ko rito.

Tanong ko sa kanya habang naglalakad kami pauwi sa bahay. "Pangarap ko po na maging katulad ni daddy. Alam niyo po ba kung bakit?" "Bakit?" "Kasi kahit na nagtatrabaho siya ay hindi niya ako pinapabayaan. Alam niyo po ba na mula noong baby pa ako ay si daddy na ang nag-aalaga sa akin. Kaya si daddy ang hero ko," nakangiti na sagot niya sa akin. "Pero nasaan ba ang mommy mo?"

sabi ko, “kung bakit siya nakahiga rito, at kung bakit gumagaling ka ngayon…” Napatingin siya sa braso niya. “Tinulungan ka niya,” sabi ko. “Nagbigay siya ng dugo niya para sa’yo.” Nanlaki ang mata niya. “Dugo?” “Oo,” sagot ko. “Dahil pareho kayo ng blood type.” Tumingin siya kay Javier, tapos muling sa akin. “So… parang superhero po si Daddy?” seryoso niyang tanong.

Hindi ko maintindihan. "In my young age, I think more than what my father's do. And I plan things without mistake. " Yes, alam ko. Sobrang talino ni Rogan. At kaya niyang basahin ang tao. Base sa observation at feelings. "After Mom Die. My world Die. I plan to kill all the reason why she choose to die. I kill my father first." He Kill his Father!? I was so shock. I know Rogan is so Ruthless. But. I can't imagine that He can kill his own Father.

Kitang-kita ko sa kaniya ang matinding pagnanais sa kaniyang sinabi na hindi dapat. “King listen to me. You can't call daddy a man you like 'cause it's not right. Baby, I don't want you to be friends with that man.” “Why, Mommy?” He pouted. “He's my hero, my beautiful dad! He's nice, mommy! I have fun with him!”

malakas at sunod-sunod niyang sambit. Napaiyak na lang ako sa kaisipang pumukaw sa aking isip. My father, he was truly a good father to me. Noon hanggang ngayon kapakanan ko ang iniisip niya, kapakanan namin ni Mama. Kahit na nga ba masira ang imahe at pangalan niya. Ngayon naman ay kapakanan ng magiging anak ko. How bad was I to think about that my father was a monster for not letting me feel happy and gave me freedom. But now he was here standing beside me with love and dignity on his eyes and words, I'am truly bless. And with that... I'm gonna win the fight.

Pakiramdam niya, siya pa rin ang batang sabik na mabuo ang pamilya niya noon. “Hindi ka pupunta sa tatay mo.” Matigas ang boses ng nanay niya pero tinalo iyon ng katigasan ng bungo niya. Kahit anong pigil, nagrirbelde siya. Dumating sap unto na napagod ang nanay niya sa kapipigil sa kanya. Hinayaan siyang magtungo sa masulak na lugar ng ama niya. Nakita niya kung paanong kinain ng sugal ang tatay niya. Tama ang lolo at ina niya pero para sa batang kagaya niya, his father remained to be his hero. Kapag may achievement siya sa school, ito ang unang-una niyang binabalitaan. His father mattered to him more than anything in the world.

"Mahal na mahal ko kayo mga anak! I will stand as your hero! Ipaglalaban ko kayo kagaya ni superman!" Napangiti na lamang si Eduard sa kaniyang pagpapatawa. Nagsipalakpakan naman ang mga tao sa paligid. "Mahal na mahal ka rin po namin Daddy! Ikaw po ang hero namin! You're the best Daddy in the world!" Hindi maiwasan pumatak ang mga luha ko dahil sa eksenang nakikita ko. Tears of joy ang nararamdaman ng puso ko.

umiiyak na saad ko. "Zia!" Umangat ang ulo ko nang narinig ko ang boses ni Daddy. "Zia? Anak!" "Dad,"paos na boses na saad ko. "My God! Buhay ka!" Dahan-dahan akong lumipat sa kan'ya. He is always my first love, my king and my hero. Nang nasa harapan na ako ni Daddy.Dahan-dahan akong lumuhod sa kan'ya.