Novel & Cerita My Works

Gusto ko nang maglunch, pero natatakot akong hindi ko ito matapos sa oras. Ito mismo ang e-pepresent bukas ni Mon kaya kailangan ko 'tong gawin ng maayos. Bukod sa trabaho ko 'to, kailangan ko ring bumawi sa lahat ng ginagawa niya kahit hindi ko naman hinihiling. "May tinatapos pa kasi ako." sagot ko kay Yami at muling bumaling sa PC. Tinuloy ko lang ang ginagawa ko.

"Bahala ka.Ang arte mo." "Maarte?Hoy!hindi ako maarte sadyang ayaw ko lang makisama sa'yo.Saka isa pa wala ka bang trabaho at parati ka na lang napapadpad dito at dito pa talaga sa opisina ko." "I have work." he stated.Nilingon ko siya habang nakakunot ang noo ko. "Work?E bakit ka nandito?" "It's because you are my work.Trabaho kita." seryosong sagot niya.My brows knotted nang marinig ko ang sagot niya.

"Magbakasyon ka muna... mga isang buwan" "At bakit naman master calcifer? biglaan naman ata? alam ba yan ni master lucifer? wala naman siyang sinasabi? atsaka bakit naman isang buwan? paano yung trabaho ko? paano yon kailangan pa naman namin ng pera...ibebenta niyo na ba itong bahay? sinabi ba ni master lucifer na magbakasyon ako? may kumakalat pa naman na veerus ngayon" "Alam mo aling flor ang dami mong tanong! ikaw na nga tong pinagbabakasyon ayaw mo pa? dapat pag gising ko wala ka na dito ah!"

Humihinga ako ng malalim ulit, para maalis ang kaba at lungkot na bumalot sa akin sa nakaraang taon. Naglakad ako papunta sa banyo para alisin ang dumi at pawis mula sa matagal na paglalakad sa trabaho at errands. Dalawang trabaho ko ang kasalukuyan—part-time sa café at part-time na assistant sa isang maliit na publishing company.

****** Magkasabay kaming pumasok sa opisina. Gosh, I miss working iyong tuloy-tuloy at araw-araw. Ngayon kasi kapag naisipan ni Zach na wag pumasok, Hindi kami papasok e. Minsan naman kapag nandito ako hindi niya ako pinag-tatrabaho, minsan nga siya na ang gumagawa ng trabaho ko. But now hindi ako papayag na pigilan niya. I’m in a good mood.

Taas kilay na sabi niya pa. Siningkitan ko siya ng mga mata. "Paano mo nasabi yan? Kilala mo ba talaga ako? Oo katulong ako pero kaya kong pangalagaan ang mga bata at si Gabion dahil Yan ang trabaho ko. Karapatan kong mapalapit sakanila because I work for them! I truly love it here. I care with sincerity and authenticity for they pay me for it?" Taas kilay na sagot ko.

I'm busy to my work Ang dami kong need tapusin, Hindi ko muna dapat isipin ang mga problema ko. Habang pa punta ako sa cafeteria, Nakita ko si Leo "Hi" masayang bati nito sakin. "Kamusta ka?" Tanong ko Kay Leo, okay lang madaming work? Ahh oo nga tambak ng papers ako ngayon pero kaya naman.

What a day >_< sobrang sakit na ng katawan ko sa kakayuko at upo sa loob ng opisina ko. By the way I am Scarlet Yu. 24 years old at nagtatrabaho sa Designer's Dream Company or DDC . Kompara sa ibang kompany napakaliit nitong company na pinapasukan ko. Ang trabaho ko ay isang interior designer at kumakayod ako para sa kapatid ko.

“Kumusta naman kayong dalawa?” Ngumiti ako. “Okay lang naman po kami. Plano ko pong bumalik na rin sa work today dahil baka tambak na rin ang trabaho ko. Pumayag na rin po si Theo,” saad ko kahit na hindi ko naman nakausap si Theo tungkol sa bagay na iyon. Wala raw kaming pakialaman kaya sigurado akong wala siyang pakialam kahit mag-work na ulit ako. Isa pa, business ko iyon na hindi ko pwedeng pabayaan.

Mahirap man o mahirap. Matagal ko ng pangarap ito pero hindi ko lang masyadong inisip dahil nga wala akong pera noon, at ako nalang mag isa. Ang tanging kaya ko lang noon ay mag trabaho sa isang kompaniya, which is yong Montero corp.