Novel & Cerita My Works

Madalas na lang din kami magkita. Binugbog kasi ako ng trabaho kahapon. Puro compilation of documents, auditing saka balance. I admire the workers here for their dedication and passion. Hindi lang sila, maging lahat ng empleyado na may binubuhay. Imagine going through something each day, yet they chose to be professional because they have a family to support to.

ano pa ba ang magagawa ko? Tumango na lamang ako kay Amiel at saka na siya mabilis na umalis. Maya-maya lang din ay naisip ko na kailangan ko rin ito, deserved ko rin ito. I've been working and working lately, palagi na nga lang ako trabaho at saka uwi kaagad, parang wala nang thrill ang buhay ko. Kaya go na rin ako sa saglit na kasiyahan na ito.

Naiiyak sa sagot ng nasa kabilang linya. "Ano ka ba! Wala yun. Sobra sobra na nga yung tulong na ginawa mo eh. Hindi lang talaga siguro para sa akin yung work. Hindi naman ako nawawalan ng pag-asa. I'll submit my resume sa iba pang mga kompanya, so don't worry."

Kaagad akong tumago "Oo, handa kong pasukin kahit na anong trabaho noon para lang kumita. Naging madamot ang kapalaran sa akin noon. Dahil wala akong pinag-aralan hindi ako matangap-tangap sa trabaho. Hanggang sa nag-apply akong kasambahay sa isang agency at swerte naman na naipadala ako sa mansion."

Habang nasa loob ng elevator ay hindi ko maiwasang isipin kung bakit gusto akong makausap ni Sir Emman. Isang tao na akong natatrabaho sa WorkSpot, isang networking company na kung saan naghahanap kumakausap kami ng mga tao para mag-alok ng insurance. . . Hindi rin gano'n kalaki ang sahod na nakukuha ko dahil unang-una, hindi ako college graduate kaya mababa lang ang posisyon ko—umaasa lang ako sa mga quotang makukuha ko kada araw.

Magmumukha man akong masama sa bagay na iyon ay hindi kasi ako komportable kapag siya ay nasa paligid. One time when I don't still have a work. Ilang beses ko ng nahuli na sinusubukan niyang buksan ang pintuan ko sa kalagitnaan ng gabi. Sobra akong natakot at na trauma ng dahil doon. Pero ngayong may trabaho na ako ay halos hindi na kami nagkaka-usap at nagkikita pa, maliban na lamang tuwing wala siyang trabaho ay isa iyong pinakahirap na sitwasyon sa akin.

"Oo, need ko lang din 'to tapusin within this morning." "Galing, ah. Puro codes or something pala ginagawa mo sa work mo. Wala akong magets, hehe..." "Kunwari ka pa, eh. Wala ka naman talagang magets sa lahat ng mga ginagawa ko. You can't relate sa mga smarts like me."

Ang weird. Hindi na ako nakasagot. Pumasok na agad ako. Ano bang pumapasok sa isip ko? What am I getting excited for? It’s about work! Ang lakas ng tibok ng puso ko. Dinig kaya niya?

Magkano nga ulit ang sahod dito? I am bored! Halos buong araw akong umupo sa swivel chair ko at tambak-tambak na paper works ang binigay sa akin. Hindi ko na ulit nakita ang lalaking siyang plano ko sa kompanya na ito! I want to resign!

Yeah kahit saksakan siya ng gwapo at kakisigan hindi pa din natatakpan nito ang pagiging hayop at demonyo ng taong ito. “Would you like to continue your work?” napatigil ako sa pag subo ng banggitin niya iyon. Para sa ken hindi lang to simpleng job pero I love what I’m doing as an Editor and Author. Pangarap ko na talaga yun hindi pa ata ako nakakalabas sa mundo.