Nakakapasong Lihim Novels & Stories

Mukhang si Liam ay talagang marunong magtago ng lihim. “Kaya pala may magandang babae sa bahay ni Nexus at hindi niya ipinakikilala sa amin,” sabi ni Liam habang nakahawak sa likod ang mga kamay, nagsimulang maglibot sa “bagong kasal” na bahay nina Nexus at Hiraya. Kitang-kita sa mukha niya ang saya. Sa sobrang tuwa ni Liam, parang siya pa ang bagong in-love, hindi sina Nexus at Hiraya.

She is like a wonder woman in disguise, parang hindi napapagod. Now he realized that his physical endurance is out of proportion. While he works out in a gym lifting weights, Mark finds hiking a totally different story. Mas mahirap pala ito at nakakapagod kaysa lumangoy sa nagngangalit na tubig. Parang gustong bumigay ang mga tuhod at binti niya. Pati pulso at baga niya, parang puputok sa bilis ng tahip ng dibdib niya. Tagaktak na rin sa pawis ang buong katawan niya. That only means he also needs to work on his legs and thighs to improve his agility.

himutok ng babae. Lihim namang napa mura ang lalaking kausap nito. Hindi para sa tagal ng gina gawa nilang plano, ngunit dahil sa lihim ring nasa- saktan ang puso nito sa pamba- balewala ng babaeng kausap.

Nakaka antok, nakakapanghina, nakakaubos ng lakas. I'm always willing to take a risk for him. This man already got me, and I can no longer do anything about it. I feel bad about his past, but he can't just stay there. I want to help him, I want to remove the fear inside of him, he can't be like this forever... Just by looking at him right now, I can see the burden in his eyes, yung hirap... yung bigat, kahit hindi siya umiiyak. Dame isn't fond of expressing his feelings by words, kahit ilang buwan ko pa lang siya nakakausap nang ganito ay napansin ko na agad iyon sa kanya, he can hide it in his eyes pero minsan ay lumalabas at lumalabas pa rin ang mga ekspresyon doon na kahit anong gawin niy

Napasulyap naman ako kay Nexus na nakangiti pa din kaya naman ay napakunot ako ng noo. What's that? S'ya kasi 'yong tipo ng tao na akala mo everyday may dalaw dahil sa sobrang lamig ng pakikitungo. Tiningnan ko naman si Justin na nakasimangot at nakanguso pa habang nanunuod.

Nasasaktan siya, pero kailangan niyang pigilan ang sarili. Pigil niyang himinga at dahan dahang tumalikod at napahikbi pero kaagad niya namang tinakpan ang bibig dahil baka marinig nito. Masakit na sakit ang naramdaman niya na parang may humati sa puso niya. Hindi niya alam kung paano siya nakahanap ng masasakyan, lutang siya at panay ang tulo ng luha. Buong byahe umiyak lang siya nang umiyak. Kahit anong pigil niya hindi niya kayang pigilan, ganito pala talaga ang masaktan. Kaya pala may maraming pumili ang mapag-isa kaysa sa makaramdam ng ganito.

Hindi lang dahil kay Nikolas, kundi dahil sa mga lihim na pumapalibot sa kanya. Kaya kung gusto kong makaligtas… kailangan kong maging matalino. Hindi ko siya kayang labanan nang harapan. Hindi ko rin siya kayang takasan ngayon—masyado pang malabo ang mga daan palabas, masyado pang madilim ang paligid ng lupain niya. Pero may isang bagay na kaya kong gawin. Kunin ang loob niya.

Nakaupo. Nakacross ang legs. Nakatitig. Parang hawk na naghihintay sa galaw ng biktima. Nakalimutan niya kung bakit siya dapat humingi ng tawad. Dahil sa loob ng kumot, sobrang init. Sobrang sikip. Parang walang hangin. Parang nalulunod siya sa sarili niyang hininga. Basa ang unan.

Hindi pa siya nakuntento at talagang hinigpitan pa niya ang pagkaka sakal sa leeg ko habang umuungol sa tenga ko dahilan para mas lalong mag init ang buong katawan ko. “Yeah, just like that, choke me harder please,” hirap na hirap akong sambitin nang bup iyon dahil sa kamay niyang nasa leeg ko. Sobra ang pagkaka liyad ng katawan ko. At sa tingin ko na oras na may lumingon sa likuran namin ay mapapansin agad ang ginagawa naming dalawa dahil sobra ang pagkaka angat ng katawan ko.

LIAN POV May mga lihim na hindi ibinubulong. Ipinapasa sila—tahimik, maingat, parang lasong inilalagay sa ilalim ng dila ng sistema. At sa gabing iyon, may isang lihim na piniling lumabas. Nagsimula ito sa isang file.