Nanao Ise Novels & Stories

Nasa may pintuan ito't gulat na gulat ang nasa mukha habang nakatingin sa kanila. Napatingin naman siya kay Israel at doon lang niya napansing malapit talaga sila sa isa't isa. Naka-topless parin ito at nakatakip parin ang isang kamay sa bibig niya. Agad siyang lumayo dito. Tumayo siya at lumapit kay Einver. "A-Ano hwag kang mag-isip ng kung ano ano ha! Mali yung iniisip--"

Nasa iisang direksyon lang ang nilalakaran namin—patungo sa mataas na bato kung saan nakatayo si Rasmus at hinihintay ang paglapit namin. Hindi ko maiwasang hindi mapatingin sa gilid kung saan naroon ang nagliliyab at kumukulong dagat ngapoy na animo'y isang lava na galing sa bulkan. Kitang-kita ko kung paano masunog ang mga kaluluwa roon na walang ibang magawa kundi ang sumigaw habang nakataas ang mga kamay.

Naiwan sila ni Isla doon na dalawa at gulong gulo. "Damn... Anong gagawin natin, Earth? Mukhang ayaw nilang maniwala sa atin..." "Hindi ko din alam....." natutulalang sabi nya

“Isobel!!!” Tumakbo ang mga ito papalapit at niyakap siya nang mahigpit. “Grabe ka, girl!” ani Ana, sabay pisil sa braso niya. “Parang ang dami mong secrets habang wala kami.” “Oo nga!” dagdag ni Krisha. “Biglang naging glowing ang aura mo, ha? Spill the tea!” Napatawa si Isobel at umiling. “Wala namang ganun—”

“H’wag ninyo na akong isali, please lang, baka biglang umulan kapag sumayaw ako, titingnan ko na lang kayo.” Pero dahil sobrang consistent ang kakulitan ni Miss Nori ay napilit nyang tumayo si Seiji at pinag-partner kami, nakita kong nagkandahaba ang nguso ni Miss Isabel na nagsandal ng likod sa upuan habang nakatingin sa amin. “Makulit na sila, ano?” Nangingiting napapahid sya nang mariin sa batok. “Medyo nga. Pagbigyan mo na, minsan nga lang raw kasi, sabi ni Miss Nori.” Bumungisngis ako nang mapansin ang landi ng high-pitched kong boses.

Pumiwesto naman si Daniel sa likuran ko tsaka ako niyakap mula sa likod ko, kaya napasandal ako sa kanya. Nakita ko ding naglalandian narin sina Theo at Ana, Leo at Mila, habang nagbabangayan naman sina Nova at Finn. “Sana all may mga jowa,” tamad na sabi ni Isla tsaka nilagok ang tequila na hinanda ng mga kasambahay. “Wala ka paring jowa, Isla? Sa ganda mong ‘yan?” Takang tanong ni Yvonne.

Intimate in public, at walang pakialam. “Tingnan mo nga naman,” bulong ni Nina, inaangat na ang cellphone para kumuha ng larawan. “Another evidence.” “Tara na,” mahinang sabi ni Isabelle matapos makuhanan ng litrato ang dalawa. Binuksan niya ang gallery. “Nasa akin na ang mga larawan na kailangan ko. Iba’t ibang anggulo. Iba’t ibang lugar. Mga petsa. Mga oras.”

Kaharap ang malinaw na dagat. "Naalala mo siguro ang Deagan Island. Hindi ba't do'n mo natikman ang ilang mga luto ko?" nakangiting tugon ni Yana. Iniiwasan niyang mapasulyap sa kanyang tiyan. Ayaw niyang masira ang kanyang magandang mood. Nitong araw lang na napapansin niyang tila moody siya. Siguro dala ng kanyang pagbubuntis.

Naiwang tulala sa malalim na pag iisip si Elise. Iginala muli ni Elise ang silid, naghahanap siya ng personal na gamit o kahit larawan para masiguradong personal na silid ang gamit niya. Sa pagagala ng kanyang mga mata biglang pumasok sa isipan ni Elise na baka nasa mansion lang naman siya at pinaglalaruan lamang siya ni Kenzo. Tumayo si Elise at hinila ang stand ng destrose at sumilip sa salamin na bintana. Pero nagulat si Elise ng puro matataas na building nga ang nakita niya.

"Great! one point twenty-five of everything." Neiro squinted his eyes as he gave Serene a smile. "Congratulations, Serene." Tinupi na ulit ni Serene ang papel at saka inakbayan si Anna. "By the way, meet Anna, my friend." Neiro smiled. "Hi, Anna." "P-professor W-Watanabe," kinakabahang sambit ni Anna. Kumunot ang noo ni Serene at saka nagtatakang bumaling ng tingin kay Neiro at Anna. "Professor Watanabe? Professor ka rito?"