Nanay Tatay Novels & Stories

seryosong sabi ni tatay bilang pangangaral kay nanay. Bilib rin ako dito kay tatay kasi si nanay buga lang ng buga ng mga words tapos dinadaan sa katapangan niya ang lahat ng bagay pero si tatay kalmado lang palagi at talagang nag-iisip muna bago magsalita. Minsan nga iniisip ko na kapag ako nagkaroon nang sariling pamilya, gusto ko maging kagaya ni tatay...kaso kasi mukhang mas madami pa ang dugo na dumadaloy sa buong circulatory system ko na nagmula kay nanay kaysa kay tatay, banas!

kunway pagalit na sabi ni Tatay sa'kin. "Ano bang ginagawa mo rito?" tanong naman ni Nanay. "Sinundan ko po kasi ang mga hayop na nakita kong naghahabulan kaya po napadpad ako rito," kumakamot-kamot sa ulong tugon ko sa kanila. "Ikaw talagang bata ka, hindi ka man lang nagpaalam sa amin. Pinag-alala mo pa tuloy sa'yo ang Nanay mo," naiiling na wika ni Tatay.

bati ng kanyang mga magulang. Napangiti si Helena Pearl nang tainga hanggang tainga nang makita ang kanyang ina, si Eleanor, naghanda ng bouquet at mga paboritong pagkain para sa espesyal niyang araw. Itinaas ng kanyang ama ang paborito niyang cake at masayang bati, “Happy birthday sa aking magandang anak, Helena.”

sabi naman ni Nanay Hinayaan muna ako nila Nanay at Tatay na magpahinga. Malapit na namang matapos ang isang araw. Gaya ng payo ni Nanay at Tatay, palagi akong nagdarasal para sa sarili ko. Para makaalala na ako at makabalik na sa dati kong buhay. Gaya ng nakasanayan maaga kaming naghapunan. Wala kasing kuryente dito kaya mahirap kumain na gasera lang ang gamit.

pananakot niya. Ang araw ng kamatayan ni Eve ang siyang petsa ng taning. "Nadismaya ako. Sabi niya makikipag-break na siya kay Alden. Pumayag ako roon sa sinabi niya noong una na dalawa muna kami kasi naguguluhan pa siya. Binigyan ko siya ng panahon, tapos gaganunin niya lang ako! Namatay na't lahat sina Laila at Janine, hindi pa rin siya nakapag-desisyon! Hindi naman puwedeng dalawa kaming boyfriend niya, pero ano'ng ginawa niya? Nagpunta pa siya rito sa Tagaytay kasama ang mokong na iyon! Pinatunayan niya lang na mas mahal niya si Alden kaysa sa akin!" hinanakit niya.

natatawang wika ni Nanay kaya hindi ko rin mapigilang matawa rito. “Kaya niya pala dinala si Tatay Nay, para gawing taga-tikim,” natatawa kong wika kay Nanay. “Naku sinabi mo pa anak, ‘yang batang ‘yan talaga oo mana talaga sa ama,” napangiti naman ako sa sinabi ni Nanay, dahil tama siya. matagal ko ring naging kaklase si Ansel kaya kilala ko na ito, hindi ko lang kung pati ang pambubully nito ay ginaya, sana naman hindi.

Isang buntonghininga ang pinakawalan ko roon. “Don’t you want to be with Nanay?” tanong ko sa kaniya habang malungkot na nakatingin dito. Napaayos siya ng upo roon habang may luha pa rin sa mata. “I want po, Nanay! But Tatay pwomise me that he’ll live with us too!” sambit niya pa na napanguso. Hindi niya pa mapigilan ang magtungo sa akin para yumakap.

natatawa na sabi niya sa akin kaya sinamaan ko na lang siya ng tingin. Hindi ko rin alam kung ano ba ang gagawin ko. Hindi ko naman kasi alam na dumating na pala siya. Itong kaibigan ko kasi ang daldal niya. Hindi naman kasi talaga ako nagseselos eh. Ilang sandali pa ay dumating na rin ang mga bata. Alam ko pumunta sila sa daddy nila. “Ate Yanne, may sakit po si daddy kaya kami na lang po ang kakain.” sabi sa akin ni Anica.

natatawang sambit niya pa. Humingang malalim ang ginang, “Naku! Pasensya ka na ‘nak. Dinamay pa ng Tatay Berting mo si Raphael. Kuu! Bukas na bukas lilitanyahan ko ang matandang ‘yan.” “Ano ka ba, Nay. Ayos lang ‘ho. Mabuti rin at ma-experience ni Raphael ang inuman dito sa probinsya. Mukhang nag-enjoy rin naman po siya.”

“Ang lalaking nasa litrato. Bakit po siya mukhang-mukha sa akin? Siya po ba ang aking Tatay?” Sa sandaling banggitin ko ang salitang “Tatay,” nakita ko ang pagdaloy ng luha sa mga mata ni Nanay. Lumuhod siya sa harap ko upang maging kapantay ko ang kanyang tingin, at hinawakan niya nang mahigpit ang aking mga balikat. Ang kanyang mga mata ay puno ng halo ng lungkot, pag-aalala, at pagmamahal.