Nanay Tatay の小説・ストーリー

Bahagyang napahikbi si Rosie habang nakasandal sa balikat ng tatay ko. Sagot ng tatay ko, “Ineng, ako ang magiging tatay mo kung gusto mo.” “Rosie, malaki ka na. Bakit parang bata ka pa rin na spoiled?” sabi ng isang babae habang sumusulpot. Si Queenie Sutherland iyon—ang mahal ng tatay ko. Bago siya nagpakita, inakala ko na ang nanay ko ay ang babaeng pinakamamahal ng tatay ko. Gayunpaman, nagbago ang lahat nang yumao ang nanay ko.

** depensa niya. Napangiti ako. Kahit madalas pa rin siyang kabado sa pagiging tatay, alam kong pinagbubutihan niya. At sa simpleng eksenang ito—yung sinisikap niyang patahanin ang anak namin sa sarili niyang paraan—mas lalo ko siyang minahal. **"Halika na, baba na tayo. Mukhang gutom lang ‘to si Jayten,"** sabi ko habang inilalagay siya sa dibdib ko upang pasusuhin.

Tumulo ang mga luha sa mga kulubot ng kanyang mukha, at kumuha pa siya ng isa at iniabot kay Yesha, hinaplos ang kanyang ulo at nagsalita sa mahina at magaspang na boses, "Matamis nga siya kainin mo rin." Ang mga kamay ng matanda ay malabot at mainit, katulad ng lolo na nagpalaki kay Yesha. Sa kasamaang palad, nang siya ay limang taon gulang, pinatay siya ng isang grupo ng mga tulisan na pumasok sa kanilang baryo. Ang matandang nakaharap sa kanya ay kahawig na kahawig ng kanyang lolo.

Paghinto namin sa harap ng bahay ng tiyahin ko, bumaba ako kasama si mama at kumaway kay tiyahin Kathy na paparating na para salubungin kami kasama ang isang matangkad na lalaking naka-hoodie sa likuran niya. “Kaylee, maging maayos ka, mahal ko?” Sabi ni Nanay sa akin habang niyayakap niya ang katawan ko sa kanyang dibdib at tumatango sa halip na sumagot, "Alam kong gagawa ako ng kakaibang tunog kung ibubuka ko ang bibig ko."

Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko. "4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon. "Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

Sabay-sabay naman silang nagtawanan. "Natahimik ka yata, Katty! Hindi kami sanay!" pang-iinis na wika ni Ana. "Tigilan mo ako, pagod ako!" wala sa mood na tugon ko. Nagkuwentuhan pa kami saglit bago namin naisipang umuwi. Marami pa kaming gagawin kaya hindi na ganoon kahaba ang oras namin sa isa't isa. ---

Hindi ko kailanman pinangarap maging ina pero masaya ako sa kung anong binigay na sigla ng anak ko sa buhay ko. "I know this is hard for you that's why I'm telling you na I'm so proud of you, Gab." Napapikit ako nang haplusin ni Tita Janah ang aking buhok. Tipid akong ngumiti sa kaniya. I missed Mama.

Bumibiyak ang boses ko habang sinasabi ko 'yon. Ang anak ko naman ngayon ang nilapitan ko at niyakap ng mahigpit. "S-Si Tatay mo muna ang kakanta para sa'yo, hm? Si Tatay muna ang katabi mo sa pagtulog. Kumain ka, ah? 'Wag kang magpapagutom, anak. Tapos maligo ka rin at 'wag kang pasaway sa Tatay mo, ha? Magpakabait ka sa Tatay mo. Wala si Nanay sa tabi mo kaya magpakabait ka kay Tatay." Niyakap ko ng mahigpit ang anak ko habang patuloy sa pagbuhos ang luha ko. "Mahal ka ni, Nanay..." I whisper it again and again and again.

Napaigik naman dahil sa sakit ang binata. "Hindi ako papayag na paglaruan mo kahit na personal assistant ka pa ng pinakamayaman na tao sa buong Pilipinas," saad ni Carie. "Kung magkakaroon man ako ng anak ay sisiguraduhin kong isa na siyang Devanadera para mayroon akong kontrol sa lahat."

naiiyak kong sabi kay tatay natoy At tumingin sa akin si tatay natoy, na umiiyak. "sir loyd mahal na mahal ko ang anak ko, mahal na mahal ko si chandria, baka ito na yung sinasabi nya na palagi, na, paano kung isang araw matuluyan na syang mawalay sa amin ng nanay nya, at yung kinasal kayo, umiyak sya nun, kasi hindi nya kami nakita ng nanay nya sa venue ng kasal ninyo, hagulhol syang umiyak, nung nakita nya kami, loyd, ayokong mawala ang anak ko, kaya nakikiusap ako, gawin niyo ang lahat para mahanap ang anak ko"umiiyak na sabi ni tatay natoy sa akin