Nanay Tatay Mga Nobela at Kwento

Nakatingin lang ako sa kanya, blangko ang ekspresyon, nag-ye-yelo ang puso ko. "Hayaan mo akong magtanong sa iyo sa huling pagkakataon," sabi ko, mahina pero panay ang boses ko. "Sigurado ka bang gusto mo siyang piliin bilang nanay mo?" Diretso kong tinuro si Mona. "Kasi kung gagawin mo, tapos na tayo. Huwag kang umasa na patatawarin kita, kahit gumapang ka balang araw, nagmamakaawa," dagdag ko.

nakarecord ang lahat ng ito. Mayabang na ibinunyag ni Eugene kung saan nakatago ang recording. “Gusto niyong malaman kung bakit hindi ko sinaktan ang isa niyo pang anak na babae? Dahil ang pinakamamahal niyong ampon ang pumatay sa tunay niyong anak. Gusto kong magdusa kayo ng husto.” Namutla ang mukha ni Lily, at napaluhod siya.

Bahagyang napahikbi si Rosie habang nakasandal sa balikat ng tatay ko. Sagot ng tatay ko, “Ineng, ako ang magiging tatay mo kung gusto mo.” “Rosie, malaki ka na. Bakit parang bata ka pa rin na spoiled?” sabi ng isang babae habang sumusulpot. Si Queenie Sutherland iyon—ang mahal ng tatay ko. Bago siya nagpakita, inakala ko na ang nanay ko ay ang babaeng pinakamamahal ng tatay ko. Gayunpaman, nagbago ang lahat nang yumao ang nanay ko.

** depensa niya. Napangiti ako. Kahit madalas pa rin siyang kabado sa pagiging tatay, alam kong pinagbubutihan niya. At sa simpleng eksenang ito—yung sinisikap niyang patahanin ang anak namin sa sarili niyang paraan—mas lalo ko siyang minahal. **"Halika na, baba na tayo. Mukhang gutom lang ‘to si Jayten,"** sabi ko habang inilalagay siya sa dibdib ko upang pasusuhin.

Inabot niya ang kanyang kamay upang haplusin ang kanyang ulo, "Pasensya kana, hindi ako nakapag isip ng mabuti sinabihan ko na ang stylist na magpadala na maayos at magagandang damit sa mansion mamaya. At saka, mayroon ka nga palang kapatid na lalaki at babae. Mas magandang magkasundo kayo." Nakangiting sambit ni Andi Moon

Paghinto namin sa harap ng bahay ng tiyahin ko, bumaba ako kasama si mama at kumaway kay tiyahin Kathy na paparating na para salubungin kami kasama ang isang matangkad na lalaking naka-hoodie sa likuran niya. “Kaylee, maging maayos ka, mahal ko?” Sabi ni Nanay sa akin habang niyayakap niya ang katawan ko sa kanyang dibdib at tumatango sa halip na sumagot, "Alam kong gagawa ako ng kakaibang tunog kung ibubuka ko ang bibig ko."

Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko. "4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon. "Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

Sabay-sabay naman silang nagtawanan. "Natahimik ka yata, Katty! Hindi kami sanay!" pang-iinis na wika ni Ana. "Tigilan mo ako, pagod ako!" wala sa mood na tugon ko. Nagkuwentuhan pa kami saglit bago namin naisipang umuwi. Marami pa kaming gagawin kaya hindi na ganoon kahaba ang oras namin sa isa't isa. ---

Hindi ko kailanman pinangarap maging ina pero masaya ako sa kung anong binigay na sigla ng anak ko sa buhay ko. "I know this is hard for you that's why I'm telling you na I'm so proud of you, Gab." Napapikit ako nang haplusin ni Tita Janah ang aking buhok. Tipid akong ngumiti sa kaniya. I missed Mama.

Napaigik naman dahil sa sakit ang binata. "Hindi ako papayag na paglaruan mo kahit na personal assistant ka pa ng pinakamayaman na tao sa buong Pilipinas," saad ni Carie. "Kung magkakaroon man ako ng anak ay sisiguraduhin kong isa na siyang Devanadera para mayroon akong kontrol sa lahat."