Novel & Cerita Nanay Tatay

Napatawa na rin ako. "Kanina pa siya diyan," patuloy ni Nanay. "Bakit po pala nakaabang si Tatay, Nay?" bulong ko. "Excited siya sa pagdating ng boyfriend mo." Napatawa ulit si Nanay. Uminit ang pisngi ko.

Nawalan ako ng lakas nang makita ko si Tatay na humahagulgol habang yakap-yakap ang namumutlang katawan ni Nanay na nakahiga sa katawan na upuan. "Tay, Nay, anong nangyayari dito?" nanginginig na sambit ko saka mabilis na lumapit para hawakan ang kamay ng babaeng nagluwal sa akin. Biglang bumuhos ang mga luha sa mga mata ko nang maramdaman ang lamig ng kamay niya. "Feigh, wala na ang nanay mo," umiiyak na sambit ni Tatay kaya umiling ako ng ilang ulit saka pilit na ginigising si Nanay.

pinisil ni Nay Dolor ang kamay ko na hindi pa niya binibitawan “Mahal na mahal ko po siya Nay kaya po ako nasasaktan.” “Kung hindi ka pa handa, dumito ka muna anak. Mas mapapanatag ako kung nandito ka kaysa mapunta ka sa ibang lugar at mapahamak.” tinig iyon ni Tatay Ben at naramdaman ko ang paghawak niya sa balikat ko

Tumango ako. “Tay, noong naging kayo ba ni Nanay, ipinakilala ka ba sa magulang niya?” tanong ko. “Oo naman, anak. Kahit din naman ako ipinakilala niya sa magulang niya. Pormal kong niligawan ang nanay mo. Alam mo bang bago ako sinagot ng nanay mo, sangkatutak na pagsubok ang dinaanan ko mula sa magulang niya? Dahil mahal ko siya at totoo ang aking nadarama para sa kanya, gagawin ko ang lahat para sa Nanay mo. Malalaman mong totoo ang isang lalaki kapag ipinaglaban ka niya mula sa magulang nito.” Nakangiting kuwento ni Tatay. Saksi ako kung gaano nila kamahal ang isa’t isa.

Ang Nanay, Tatay, at mga kapatid ko. "Akina nga 'yan, Nestor! Hello, anak?" Sabi ni Nanay pagka-agaw ng cellphone kay Tatay. Pinunasan ko ang aking mga luha at humugot ng isang malalim na hininga pagkatapos ay nagsalita, "Nay! Kumusta ho kayo r'yan?" Nakangiting wika ko habang pinupunasan ang aking mga luha. "Ayos lang kami rito, anak! Nami-miss ka na naming lahat, Aianna. Kapag nahihirapan ka ay umuwi ka agad dito ha?" Ani Nanay.

saad ni Nanay Pena. “Sige po ‘Nay.” Walang anak sina Tatay Berting at Nanay Pena kaya lahat ng pagmamahal ng mga magulang binuhos nila sa akin, kaya sobrang mahal na mahal ko rin sila. Pangarap ko talaga na makatira kami kahit man lang sa isang munting bahay ‘yong kahit nagbabasura lang kami araw-araw pero may inuuwian kaming bahay. Nakakapagod din kasing makipaghabolan ng matutulogan gabi-gabi, kung minsan nga’y sinisita pa kami ng mga tanod o kaya mga may-ari ng tindahan kasi nando’n kami sa harapan ng kanilang tindahan nakahiga tuwing sasapit ang gabi.

si nanay Meldy dito. "Ay nanay Meldy humihina na ang resoning pawer mo, puro na lang yata kili-kili pawer ang natira sayo nay. Syempre naging tatay lang s'ya ng lumabas na ako sa mundo.!" sagot ni Atan na ikinatahimik ng dalawa ngunit ng makabawi ay panabay na mura ang inabot ni Atan sa mga ito. Mahina s'yang natawa at naaaliw na nakikinig sa tatlo.

Napakamot ako ng ulo. "Ganyan ang hitsura ko nang makilala ko ang tatay mo. Mas gusto mo bang mahalin ka dahil sa hitsura mo? Anak, matalino ka, mabait, maganda ka. Ang problema sa'yo tinitingnan mo lang iyong nakikita mo sa salamin. Pero paano naman iyong nakikita ko? Ng Tatay mo?" Lumabi ako. "Bakit ba kasi hindi ako kasing ganda ni Ate?" Bulong ko. Hinaplos ni Nay ang mukha ko at hinalikan ako sa noo.

I miss you so much, Nanay at Tatay. Bigla ko silang namiss lalo na kapag inaasikaso talaga ako ni 'nay Lydia, na parang ako ay tunay rin niyang anak. “pangako, 'nay, 'tay, dadalaw ako sa puntod n'yo sa sandaling maging maayos na ang lahat. 'nay, 'tay, malapit na po nating makamit ang hustisya. Nagsisimula na po ako” bulong ko sa hangin na animo ay naroon ang aking namayapang magulang.

Alexandria's POV "ANAK, saan ka na naman pupunta? Gabi na, hija. Kagagaling pa lamang ng pilay mo 'di ba?" Naiirita akong sumulyap kay Papa habang nagsusuot ng black leather boots. Isang buwan na nga akong nabubwisit sa pagmumukha mo, eh! wika ko sa isipan. Paano, isang buwan na akong natengga sa bahay para magpagaling ng pilay ko. Mabuti nga at simpleng pilay lang 'yon. Kung hindi, baka dalawa o tatlong buwan pa ang kailangan kong tiisin para lang magpagaling. "Magkakarera ako," matabang na tugon ko kay Papa.