Nanay Tatay Novels & Stories

Kaya ganito na lang ang pag-alala na nakikita n'ya sa mga mata ng kan'yang ama dahil alam n'ya kung gaano nito kamahal ang kan'yang nanay. "Find your mom Red at iharap mo sa akin ang taong kumuha sa ina mo. Kapag nalaman ko na hinawakan nila ang mommy mo kahit dulo ng buhok nito ay mananagot sila sa akin, hindi ko sila bubuhayin," nangangalaiti sa galit na utos nito sa kan'ya ngunit nanginginig naman ang boses habang nagsasalita.

sabi naman ni Nanay Hinayaan muna ako nila Nanay at Tatay na magpahinga. Malapit na namang matapos ang isang araw. Gaya ng payo ni Nanay at Tatay, palagi akong nagdarasal para sa sarili ko. Para makaalala na ako at makabalik na sa dati kong buhay. Gaya ng nakasanayan maaga kaming naghapunan. Wala kasing kuryente dito kaya mahirap kumain na gasera lang ang gamit.

"Ano ka bang bata ka, huwag ka ngang magsalita ng ganiyan. Gagaling ang nanay mo. Siguro gusto din talaga ng nanay mo na makilala mo ang tatay mo. Hindi ka naman talaga niya pinagkait sa tatay mo. Ayaw ka lang niya pamahamak dahil mayaman ang tatay mo. Kaya nga siya napadpad dito dahil pinalayas siya ng pamilya ng tatay mo. Dahil ayaw nila na ang nanay mo ang mapangasawa ng tatay mo." "Iyon nga ang kwento ni nanay sa akin kagabi tiyang." "Ayon naman pala. Kung ako sayo hanapin mo ang tatay mo. Karapatan mo iyon. Kahit kailan hindi nagalit ang nanay mo sa tatay mo. Prinotektahan ka lang niya. Ngayong malaki kana, Kaya mo ng ipagtanggol ang sarili mo. Kaya sige na, hanapin mo na ag tatay mo. K

Mapait naman akong napangiti. Palagi na lamang ganito ang turing sa akin ni Nanay. Para ngang si Tatay lang ang magulang ko, e. Pagkaraan ng gabi ay dumating na si Tatay. May dala itong limang kilong bigas at ulam. "Tay." Salubong ng bunso namin. Iyon naman kasing dalawa ay may sariling mundo na. "Maven, anak. May pasalubong ako sayo." Ngiti ni Tatay sa bunso namin.

Kabanata 82 SA pinakamamahal kong bunso, na hindi ko man lang nagawang hawakan dahil sa dumi ng kamay ko at pagkatao. Patawarin mo si nanay kung ganito ang buhay na pinili ko. Sa araw na mabasa mo ang sulat na ito, wala na ako, matagal na. Nagmahal ako ng maling tao at ang tatay mo ang taong matuwid na hindi ko pinili. Ayaw kong makilala mo pa sila kahit kailan dahil gusto ko na masiguro na hindi mo ako magiging katulad. Walang pinag-aralan si nanay. Mahirap pa sa daga si nanay. Nangarap ako na makaahon at akala ko ay ang tatay ng ate mo ang sagot sa mga dasal ko, pero demonyo pala siya at ginawa niya rin akong demonyo. Nang makulong ako, walang ibang dumamay sa akin kung hindi ang tatay mo,

Napaismid ako. “Tatay ba kita?” “Ano bang napanaginipan mo’t kay ganda ng gising mo?” Napatingin ako kay Nanay. Muli’y napangiti ako ngunit syempre ‘di tayo aamin. “Wala naman, Nay. Masaya lang talaga anak niyo malapit na gagradweyt, eh!” “Talaga ba? O may boypren ka na!” “Wala po! Masaya nga lang.” Pagsisinungaling ko.

sambit sa 'kin ni Nanay. "P-Pero po—" "Tama ang Nanay mo, anak. Kami na lang ang gagawa ng paraan para sa 'tin. Puro ka na sakripisyo," sagot naman ni Tatay. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko pero labis ang tuwa ko sa pag-aalala at pagmamahal sa 'kin nina Nanay at Tatay. Kahit saan man ako magpunta, mas masaya pa rin kapag kasama ko sila.

Bumibiyak ang boses ko habang sinasabi ko 'yon. Ang anak ko naman ngayon ang nilapitan ko at niyakap ng mahigpit. "S-Si Tatay mo muna ang kakanta para sa'yo, hm? Si Tatay muna ang katabi mo sa pagtulog. Kumain ka, ah? 'Wag kang magpapagutom, anak. Tapos maligo ka rin at 'wag kang pasaway sa Tatay mo, ha? Magpakabait ka sa Tatay mo. Wala si Nanay sa tabi mo kaya magpakabait ka kay Tatay." Niyakap ko ng mahigpit ang anak ko habang patuloy sa pagbuhos ang luha ko. "Mahal ka ni, Nanay..." I whisper it again and again and again.

Eh di sige. "Ibang iba na din ang pananamit mo kumpara noon. Hindi ko akalain na may mas igaganda ka pa! Halos hindi kita nakilala kanina! Ang laki na ng ipinagbago mo at masayang masaya kami ni Tatay mo dahil doon. Pasensya ka na kung hindi ka namin masyadong naalagaan noong bata ka pa. Nagkataon kasi na hindi namin alam ng Tatay mo ang salitang family Planning. Dumami tuloy ang mga kapatid mo kaya kahit pag-aaral mo hindi na namin naging priority." lumuluha na wika ni Nanay.

Hindi naman sobrang mataas pero, kinabahan pa rin ako. "Anong ginagawa niya?!" bulalas ko. Mabilis namang lumingon si Nanay sa akin na parang tuwang-tuwa pa. "'Nay! Bakit pinaakyat ni Tatay si Zeus sa niyog?" "Kow! Eh, nagpapakitang gilas iyang manliligaw mo, mantakin mong magpresinta na umakyat." "Pero 'Nay baka mahulog siya," may pag-aalalang sabi ko.