Novel & Cerita Nancy Drew And The Hidden Staircase

ani Farah. Nang lingunin ni Austin ang dalaga ay nakabihis na ito, bago ito umalis ay may binigay ito sa kaniyang calling card. Tawagan daw niya ang numero na nakalagay roon dahil doon daw niya ipadala ang painting na ipinagawa sa kaniya nito. Nag-iwan din ito ng isa pang cheque para sa kaniya. Pinagmasdan lang ni Austin si Farah na dumaan sa isang secret passage sa kaniyang office na paglabas ng TAU house hanggang sa nawala ito sa kaniyang paningin.

Always na kasi laging may nasasaksihan akong mga kakaibang pangyayari, may mga misteryo o hiwaga. Na curious na ako kaya binuksan ko ng dahan-dahan ang pintuan. Sumilip muna ako at nagmasid sa paligid ngunit madilim. Humakbang ako papasok. Hinayaan ko lang na bukas ang pinto. Binuksan ko na agad ang ilaw dahil nga sa madilim ang paligid. Nawala bigla yung tunog kaya nanatili muna ako sa kinatatayuan ko hanggang sa napansin ko ang maliit na liwanag sa gawing kaliwa ko. Nilapitan ko ito at tumambad sa aking harapan ang isang maliit na kahon. Una ko napansin na wala na di na ito nakakandado, samantalang huli ko itong nakita ay nakakandado ito but now its free. Binuksan ko ng bahagya at laking g

At higit sa lahat, ang katapatan sa likod ng bawat isa. Isang hapon, sakto habang sinusundo ni Jacob si Jabez sa eskwela, biglang dumating si Nancy. Nasa harapan ito ng bahay, nakatayo sa ilalim ng araw, suot ang isang seksing dress. Pilit ikinukubli ang inis at galit sa kanyang puso. Hindi siya makakapayag na mauwi sa lahat ang paghihirap niya. Aagawin niya si Jacob mula kay Yumi.

“Nakita mo ang lahat, kaya nagdesisyon ako na hindi itago ang katotohanan mula sayo. Noong umalis ako ng school, may nangyari na isang himala, at ngayon ay may pambihirang lakas ako.” “Nakita ko yun,” Ang bulong ni Nancy. Nagbuntong hininga si Wilbur. “Pwede mo ba itago ang sikretong ito para sa akin?” “Syempre.” Ngumiti si Nancy. Tumango si Wilbur, ngumiti siya pabalik kay Nancy. Kumaway si Nancy, pagkatapos ay pumasok siya ng kanyang apartment. Umalis si Wilbur ng kotse pagkatapos maglaho ni Nancy mula sa paningin niya. Pagkatapos nito, nagmaneho siya pabalik sa Castlebury.

Madilim pa ang paligid, at ang liwanag mula sa bintana ay tila abong pilak na lumulusot sa makapal na kurtina. Umupo siya sa kama, pilit inaalis ang bigat sa ulo. Ngunit nang tumingin siya sa gilid, nakita niyang nakabukas ang drawer ni Nancy. Nandoon pa rin ang mga bagay na iniwan nito—ang paboritong suklay, ang pulang lipstick, at ang maliit na pabango na lagi nitong ginagamit tuwing aalis silang magkasama. Kinuha niya iyon. Binuksan. Sa isang iglap, kumalat sa buong silid ang pamilyar na bango ng asawa—malambot, matamis, at may halong pait ng alaala.

Agad na humingi ng tulong si Celestine sa kanyang ina. “Mommy, tulungan mo naman ako,” sabi ni Celestine na halos mawalan ng pag-asa na mahanap ang kanyang ID, “May nakita ka bang ID ko? Alam ko eh, dito ko lang nilagay iyon sa drawer ko, pero wala.” Umiling si Nancy, “Naku, anak. Wala! Wala naman akong nakikitang ID rito dahil minsan lang naman akong pumunta rito sa kwarto mo, ah?”

, napatigil ako sa pagkalkal sa mga drawer sa gilid ng kama ko. “Hay sandali at kukunin ko! Inilagay ko iyon sa filing cabinent ng papa ninyo”, sabi ng matanda at tuluyan ng lumabas. Nakasunod naman ako para agad ko ito mabasa. Nang marating namin ang basement agad kinuha ng matanda ang folder at iniabot sa akin saka lumabas. Paglabas ni Aling Nancy ay agad kong binasa ang laman ng kontrata word-by-word, wala akong pinalagpas na detalye para maliwanagan sa ikinikilos ng grupo ni Floyd.

Napatingin naman si Nancy kay Ethan na seryoso pa ring gumagawa ng assignment. “I’ll talk to him later pero kapag pumayag siya, sasama ka.” Napangisi si Megan habang nasa sketchpad pa rin ang paningin niya. “Okay, deal.” Walang pagdadalawang isip niyang sagot. Napangiti naman si Nancy na tila ba nanalo siya. Isang linggo na lang din ay aalis na si Nancy. Kailangan niya na ring bumalik ng France at nagdadalawang isip siya na umuwi dahil nandito ang apo niya. Napalapit na ang loob niya rito at gusto niya itong makasama at makita araw-araw.

I will never be. Sa pagkakalikot ko sa lock ay tuluyan itong bumukas. Walang katao-tao na hallway ang bumungad sa akin kaya maingat akong tumungo sa baba. Nasa gitnang bahagi pa lang ako ng hagdanan nang makita ko ang napakaraming mga tauhan ni Xavier sa baba. Na parang may ambush sa sobrang dami nila. Nahuli na ba si Tanya?

Nais ko na managot silang lahat bago ako mawala sa mundo. Habang naglalakad ako ay bigla kong nakita ang mommy ni Carlos. Kalalabas lang nito sa isang silid. Nagtago ako para hindi niya ako makita. Nang lumagpas siya sa akin ay kaagad akong pumunta sa silid na nilabasan niya. NEUROLOGISTS TREVOR GONZAGA, basa ko sa nakalagay sa labas ng pintuan. Kumatok ako at ilang sandali pa ay may narinig ako na sumagot at pinapapasok ako.