No Regrets Novels & Stories

Bagamat medyo malapit ang distansya kaya bahagyang na-distort ang larawan, maliwanag pa rin na maganda siya kahit kuha sa simpleng kamera. Si Sophia ay matigas ang paninindigan at maayos sa kanyang mga kilos. Hindi siya madaling tumanggap ng regalo mula sa ibang lalaki, kaya't ang regalong ito ngayon ay tila "galing" na kay Francis.

Hindi niya man tinuro tinapunan naman niya ng tingin si Avry. Ano bang pinaglalaban niya at maalam pa siya sa nararamdaman ko? Siya na lang kaya dito sa katawan ko? "I know nasaktan kita. Hindi ako naging mabuting girlfriend sayo. I hide us. I hide you. And that's what I regretted the most in my entire existence, Ice. I lost you because of that." Mahabang paliwanag nito. Oo na.. Lahat tayo may will to speak. Rights to be heard but can't she just let me go? Wala kasi talaga kong interest. Luh siya.

Ang babaeng nagkataon na isa sa mga matalik kong kaibigan. Muli, maraming salamat sa inyong suporta. Excited na ako sa libro ni Noah. Magkakaroon ito ng kaunting DNA sa Ex-Husband’s Regret, ngunit ito ay ganap na naiiba sa parehong oras. Ipaalam sa akin kung ano ang tingin ninyo sa sneak peek. Inaasahan na makasama ka sa susunod na henerasyon. Ingat, mahal ko at manatiling ligtas. Magkita kita tayo sa aklat ni Noah. Bye🥰❤️

Bago ko ipagpatuloy ang aking panonood ay nireplayan ko ito. To: +63948666327 Huwag mo nga akong itext. Busy ako. Pagkatapos ay nilagay ko sa silent mode ang cellphone ko at ibinalik ko sa bedside table. I don't want to have a communication with him. Pumayag na ako sa kasalang magaganap at hanggang doon lang yun I don't want to develop any feelings for him.

Isang pangako para sa lalaking sinusulyapan ko mula sa malayo, para sa lalaking minahal ko pero ginago ako. Sa muli nating pag kikita sisiguraduhin kong ikaw ang nagmamakaawa ikaw ang iiyak, ikaw ang masasaktan at ikaw ang mawawalan! Isang huling sulyap ang ginawa ko sa kanya bago tuluyang nilisan ang lugar na iyon o tamang sabihin ang “bansang iyon“. I'm the heiress of the Ventura Clan. Once we turn our back, you will surely regret it.

Galit na galit na ako sa sarili ko dahil sa kabila ng mga pananakit at pagi-insulto nito sa akin ay wala pa rin akong makapang galit sa aking puso para sa kaniya! "You want me to answer your fcking why?!" Stop. Hindi ko pala kayang marinig. Pakiramdam ko ay mas masakit pa iyon sa inaasahan ko. "Fine! I regret everything I have done! I regret marrying you." Sunod-sunod akong napailing sa sinabi nito. Tangina! I almost fainted upon hearing him saying that he regrets marrying me! "No, y—you love me. We love each other. Kaya nga dinala mo ako sa harap ng altar, 'diba? You promised to me." pabulong kong wika.

sambit ng isang lalaking malalim ang tingin na nasa harapan ngayon ni Jane. Nanigas si Jane habang mahigpit na nakakapit sa strap ng bag niya. Sa loob ng anim na taon, ilang beses niyang inisip ang muling pagkikita nila ni Matthew Rivera—pero hindi ganito. Hindi habang naka-heels siya sa isang police raid habang nakatitig dito ang lalaking minsang sumira sa buhay niya. “Napagkamalan n’yo lang ako, Mr. Rivera,” pilit niyang sagot bago umiwas ng tingin.

Ibinagsak niya ang cellphone sa ibabaw ng glass table, dahilan para magkabasag-basag ang screen nito at mapatalon sa gulat ang secretary niyang nakadungaw mula sa labas. Wala siyang pakialam sa mga empleyadong gulat na gulat at natatakot. Mabilis na dinampot ni Magnus ang car keys niya at naglakad palabas na parang isang nagwawalang hayop. Kailangan niyang mahanap si Clara. Kailangan niyang malaman kung anong katangahan ang ginawa nito dahilan para mag-backout ang Zion Holdings sa kanila!

pagtatama ko na may kasamang pilit na ngiti. Binitawan ng clerk ang mouse at sumandal sa kanyang upuan. Tiningnan niya ako nang may halo ng awa at pagtataka. “Ma’am, chenek ko na po ang system natin pati ang central registry. Walang record ng kasal sa pagitan ninyo ni Mr. Nathan Montenegro.” Napatigil ako. Parang biglang nawalan ng hangin sa paligid ko. “Po? Baka po nagkamali lang ng spelling? M-O-N-T-E-N-E-G-R-O.”

Para akong nasa alapaap sa sobrang saya, hinihiling na sana ay huwag na matapos pa ang gabing iyon. Pagod na pagod, I closed my eyes, and when I woke up, wala na siya. Wala na si Russell sa tabi ko. Hindi man lang siya nagpaalam sa akin. Hindi niya ako ginising. I just found myself alone in the hotel room, everything in disarray. Biting my lower lip, the pain between my legs was nothing compared to the pain of being abandoned. Tumingin ako sa tabi, and there, on the nightstand, was some money and a small note, para iyon sa akin.