Nothing Gold Can Stay Novels & Stories

"Hindi mo iyan pwedeng tanggalin magmula ngayon" Isa iyong gold solitaire emerald cut ring. Napakaganda at simple hindi maalis rito ang aking tingin. Isang singsing sa aking kamay. Galing sa kahulihuliang taong inaasahan kong sa akin magbibigay. "Isang singsing na nagpapaalala sa atin ng kasunduan nating dalawa", sabi ko ng sa singsing nakatuon nang hawakan nito ang aking baba at iniharap sa kanya.

I feel hope—sharp, steady, real. And I know, somehow, we have to hold together. Or we die. Or worse… we lose ourselves. Gold and black swirl, my heartbeat pounding against their rhythm. I close my eyes. I will fight. I will not be taken. I will not be broken. And I will not leave him.

natatawang pahayag nito. "Tsk tsk tsk...ganon talaga kapag wala ng pera. Hindi ko naman naalala ang mga to," sabi ko. "Ang dami nitong gold bar mo...baka naman," pahayag niya. Natawa ako sa narinig at umiling sa kaniya. "As if naman wala kang ganyan, If I know mas marami pa sayo kaysa sa akin. Huwag kang ano diyan, kilala kita. Baka nga one fourth lang nito sayo," sabi ko.

Tanong ni Lero sa bruha. " Malalaman mo rin." Sagot sa kanya ng bruha. Biglang nagpakawala ng kapangyarihan ang Gold Queen sa loob ng palasyo. "Simula ngayon ang buong palasyo ay nasa ilalim ng aking mahika. Tanging ang prinsesa lamang ang hindi na muling makakalabas sa palasyong ito. Nilagyan ko ng harang ang buong paligid at kapag sinubukan mo lumabas...ikaw ay tuluyang maging ginto." Nanlilisik ang mga mata ng bruha habang sinasabi sa akin ang nais niya.

Ang sunod na round ay napakahirap. Kailangan naming humanap ng gold coins sa napakakapal na harina gamit ang bibig. Kailangan makahanap ang bawat isa ng isang gold coin habang nakapiring ang mata. Hindi lang kasi Gold coin ang nakahalo sa harina, may silver din kaya malilito ka. Walang makapagsasabi sa grupo kung gold o silver ba ang nakuha. Pa-swertehan talaga. Dahil kapag may ka-grupo ka na nakakuha ng silver coin ay tanggal ka na.

Lumingon ako para makita ang taong kinaiinisan ko sa balat ng lupa. Hindi ko ito pinansin at tinalikuran na lang pero sadyang m*****a ito para pigilan ako. Tiningnan ko ang kamay nitong nakahawak sa braso ko at gusto kong mapangiwi sa sakit dahil sa kuko nitong matutulis. Pero hindi ko pinahalata ayaw ko namang isipin niya na lamang siya. Ano siya Gold? "What do you want, Ms. I don't know whoever you are?" Ani ko rito at winaksi ang kamay nitong nakahawak sa braso ko.

Bumukas ito dahil sa impact at tumambad sa lahat ang laman— isang bungkos ng tig-isandaan na pera at isang kumikislap tila ba manipis na gold bar. Napakunot-noo si Felicity habang yumuyuko para pulutin ito. Sa pagdampot niya, muli siyang nagulat nang malamang may may kabigatan ito na para bang solid talagang ginto. Sa gitna ng gold bar, may nakaukit pang salita na, "Smart and Clever." ‘Gold bar?!’ saad niya sa isipan habang hawak iyon. ‘At least twenty thousand 'to sa current market price!’

Huminto rin siya at sinalubong ang tingin ko na may ngising nakakaloko. “Not just my money, Mira.” Tinaasan niya ako ng kilay. “They want my looks and my big díck.” “But size doesn’t matter without money,” balik ko, hindi ko siya inatrasan. “Looks mean nothing without wealth. Sa mata ng mga gold digger, mas nagiging gwapo lang ang lalaki kapag may pera. Subukan mong maging mahirap at pangit, tingnan natin kung may papansin pa rin sa’yo.”

Kinagat niya ang kanyang mga ngipin, galit na galit. “Nanalo ang Golden Sands sa round na ito!” Siya ay walanghiya, ngunit hindi rin niya basta basta nababalewala ang mga katotohanang nasa harapan niya. Kung patuloy siyang nagdudulot ng gulo, hindi siya makakaligtas sa lungsod. Pagkatapos ng lahat, ang isang patay na tao ay hindi makakabalik kahit na sinubukan niya ng maraming beses.

"That's real gold." Natigilan naman ako sa sinabi niya. Para bang biglang tumigil ang mundo ko sa isang iglap. Teka, bakit parang wala lang sa kanya nung sinabi niyang real gold iyon? Para bang ordinaryong bakal lang ang tinutukoy niya. "Di nga?" "I am serious." What the!