Nothing Is Special Novels & Stories

Si Even pa, magaling talaga sa siluan ng chismis. “Siguradong di lang kayo ang niremind tungkol sa special treatment na dapat ibigay natin sa kanila. Special treatment, kala ko talaga wala niyan sa school na ito. Naku po, kung sino man yang mga feeling santo, kulang na lang ata ipaalala sa atin na kapag nakita natin sila, kailangan lumuhod. Sigurado sagad ang mga kayabangan nila. Diba Sena?”

Biro niya pa. "Sort of," "A-ano?" "Kidding. Tinuruan ko lang ng leksyon. Mukhang hindi de-kalidad ang takbo ng utak kung ugali ang pagbabasehan e. You know, I hated people who doesn't respect to the people that I treasured most,

Tumigil siya sa pagnguya at tumingin sa gilid ng mga mata niya. "May narinig ka bang sinabi ko?" Tanong niya, at tumawa siya, umiling. "Gusto ko lang…" “Wag mo nang isipin. Huwag masyadong isipin ito, okay? May dahilan ako kung bakit kita pinaupo sa hapag-kainan ko. Don’t feel special,” malamig niyang tugon. “Sino ba ang hindi makakaramdam ng espesyal? Ihahain na ako ng iyong asawa ng almusal. Super excited ako.”

Hindi siya nagsasalita, pero sapat na ang mga mata niya para iparamdam na seryoso siya sa lahat ng sinabi niya kanina. Pag-uwi, habang nasa kotse kami, nagsalita ako. “Neil, bakit mo sinabi sa kanila na special ako? Baka isipin nila kung ano-ano.” “Because it’s true,” sagot niya agad. “You are special to me.” “Neil…” Napatigil ako. “We’re supposed to keep things professional.” “Professional?” tiningnan niya ako. “Do you really believe what we have is just professional?”

Umpisa YOU'RE THE ONLY MAN who I cherished so much and nothing else, Hydrus. You are special to me which is why I'd like to tell you that I am not yet ready to settle down. One way or another, I'd still hurt you. But it would be wrong of me to accept this ring, Hydrus. I am so sorry. I hope someday you will meet someone who could love you and stay by your side limitlessly because it wasn't me, Hydrus.

Sadya ba talagang determinado siya na kumbinsihin ako na tangapin ang special na trabaho? @Death Wish

No… @IamNobody

Naisip niya sa hindi inaasahang sitwasyon na ito na ang batang special envoy na ito ay siguradong pambihira. Sa oras na ito, tiningnan siya ni Charlie at ngumiti, “Noel, tatanungin kita. Totoo bang wala talagang abnormalidad sa antidote na ito?” Nataranta si Noel, ngunit sinubukan niyang manatiling kalmado at sinabi nang matatag, “Special Envoy Master, totoo pong wala talagang abnormalidad sa antidote.” Ngumiti si Charlie at tinanong siya, “Ganoon ba. Ito ba ang sama-sama niyong pinag-usapan, tama?”

Bigla kong naramdaman ang bigat ng oras. Eleven-thirty. Ilang oras na lang, at magiging asawa na ako ni Clyde Harrison. Napatingin ako sa mga kamay ko. Wala akong engagement ring. Wala akong bouquet. Wala akong kahit anong bagay na magpapatunay na dapat maging espesyal ang araw na ito. Pero hindi naman espesyal ang kasal na ito. It was survival. I repeated that in my head.

sagot ko. “Hindi ikaw,” sagot niya agad. Nagkatitigan kami. Malapit. Sobrang lapit. Nakikita ko ang detalye ng mata niya—malamig, pero may kung anong hindi ko maintindihan. Parang galit. Parang pagod. Parang… may hinahanap. “Hindi ako special,” bulong ko. “Hindi mo alam,” sagot niya.