Novel In Tagalog Novels & Stories

KAHIT hingal na dahil sa ilang oras na paglalakad, excited pa din si Jaqui na marating ang Barangay Mayana. Matagal na din muli noong nakita niya ang kaibigang si Wayda at ilan pang taga barangay. Totoo ang sinabi ng lolo niya na doon siya tumatakbo sa tuwing nakakagawa siya ng kasalanan at takot na mapalo ng mama at papa niya. Hindi kasi basta basta ang pagpasok doon. Ilang beses nang nakaranas ng kalupitan ang mga taga Mayana mula sa mga tagalabas kaya naman hindi niya masisisi ang mga ito kung bakit naging mailap ang mga ito sa ibang tao. Kung hindi nakakaranas ng pangungutya dahil sa hitsura ng mga ito, pinagsasamantalahan naman ang kakulangan ng mga ito sa kaalaman.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

Nilapitan niya ito at hinaplos ang mukha nito. "Look! May weird na libro rito," kuha ng atensiyon ni Viena sa kanila. Binuklat ito at nangunot ang noo ni Viena, "I can't understand this." Mabilis na kinuha ni Colt, ang libro at kahit itoay hindi naiintindihan ang nasa loob ng libro. "I think this is Latin word," sabi ni Colt, "sino marunong bumasa at umintindi ng Latin."

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Hindi naman ito nagalit sa amin at sa halip ay nagpasalamat pa ito. “Salamat nga pala no’ng nakaraang araw. Buti nalang kinuha nyo ‘yong libro tungkol sa puting mahika, kung hindi baka nakakulong na ako ngayon. Pasensya na kung hinabol ko kayo. Kukuhanin ko kasi sana sainyo ‘yong libro. Baka kasi kapag may nakakita sa inyo sa labas na hawak niyo ‘yon tapos dito kayo nanggaling, baka isipin nila ako ‘yong nagbigay sainyo no’n. Tinatawag pala ‘yon na Puting Libro dahil nandoon karamihan ng mga paraan sa paggamit ng puting mahika.” Isinalaysay nya ang lahat ng detalye sa aming magkakaibigan.

Sa kabilang parti sa unahan ay may narinig silang umaangil na parang asong gutom na gutom. “Sa tingin ko nasa Pilipinas tayo mga kasama,” ani ni Naro. “Pilipinas? Malayong bansa ‘yon ‘di ba?” “Oo. At sa Pilipinas lang makikita ang mga nilalang na tinatawag nilang aswang,” “What are those?” “Mga kumakain ng tao, Adalyn.” “Ooh gossh. Nakaligtas nga tayo sa witch, pero parang hindi tayo makakaligtas sa mga aswang.”

ani nito saka namalayan ko na lang ang yabag ng mga paa nito palayo. Doon, tuluyan akong nakahinga ng maluwag. . . . . . Author's Note: How are you all po? I'm so sorry sa matagal ulit na updates huhu. Pero don't you worry guys, magaupdate na ako madalas kase finally bakasyon na. Hindi sana ako mag aupdate ngayon kase I'm so tired and sleepy pa, 10:00pm na kaseng natapos ang graduation namin. Ayon lang, enjoy!

Unang kita niya pa lamang rito dalawang taon na ang nakalipas ay alam na niyang hindi ito ang klase ng tao na dapat niyang banggain. Mr. Santos met Hunter when his shipping company was on the brink of bankruptcy. Hunter offered him help in exchange for letting their group use his company however they wanted. And because Mr. Santos has no one else to turn to, he agrees to Hunter's proposition. Kinalimutan niya ang konsensya niya, at ibinenta niya ang dignidad at integridad niya.