Novel & Cerita Novena Sa Mga Kalag

Chapter 25 Kaylangan gumawa ako ng paraan para mapansin ako ni lola,, 'Kinuha nito ang basag na salamin,Ginamit niya itong panglaslas sa kanyang pulso na hindi naman gaanong kalalim,Para magmukha lang itong makatutuhanan hinabaan pa niya ang sugat nito ,,Sabay pabagsak kunwari,,At makita ng donya na malala ang kanyang sugat.

Hindi pa man nakahuma ang dalaga ay muli nya itong dinaganan at walang ano-ano’y pinasok ang pagkalalaki sa pwerta nito, napaigik si Jonie, napakapit ito sa balikat niya. Halos mabaliw na si Jonie sa ginagawa nya… “Ang sarap Kennn!..” sigaw ni Jonie. Lalo cyang ginanahan. He fvcked her harder, faster, deeper. “Ohhh… damn!” Napapikit na din cya sa sarap na nadarama... Nilalamon naman ng p*ke nito ang alaga nya. Jonie is stil tight na halos nasasakal na ang pagkal*l*ki nya! Ang sarap sa pakiramdam... Pabilis ng pabilis ang pag bayo nya, malapit na itong labasan.. “ahhh sheet Jonie ang saraaap mo.. I'm coming!!!... ahhhh” Sigaw nya hanggang sa napuno na naman ng tam*d niya ang pagkab*b*e nit

Napakagat pa siya sa labi nang makita ang naghuhumindig na pagkalalaki ng nobyo na para bang anumang oras ay handa nang manuklaw. "Can you do a hand job for me, love?" tanong ni Caelum na nakaluhod sa ibabaw ng kama at nakaharap sa kanya. "I want to feel your hand..." masuyo pang tanong nito sabay abot sa kanan niyang kamay at ipinahawak ang galit na galit nitong pagkalalaki. Napakagat-labi naman si Kaia habang pinagmamasdan ang pagkalalaki nito, at saka marahan niyang iginagalaw-galaw ang kamay rito nang taas-baba.

sabi niya habang may kinakalkal sa bag niya. Umupo ako sa mga upuan na narito at kinuha ang guitar na ginamit ko nung nagpunta rin ako rito. Inilabas ko ang notes at phone ko pagkatapos ay inayos ang earphones ko. Hindi ko muna gagamitin ang earphones.

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

Sagot n'ya rito. "Then, wala akong pakialam. She's just your ex and I'm your new. Kung meron mang mag a-adjust dito ay walang iba kundi s'ya!" Malditang wika ng babae sabay hablot nito sa kwelyo ni Loco at agresibo itong hinalikan sa mga labi. Malaya ring tinutugunan ni Loco ang mapang -hamon na mga halik nito.

Saka ito naupo sa single sofa na naroon. At sa bawat minutong lumilipas ay hindi niya maiwasang hindi sulyapan ang mga bulaklak. Dahil sa bawat pagsulyap niya roon ay nakararamdam siya ng kapayapaan. Calla lily is her favorite, specially the one on her table. Sa tuwing nakikita niya ang bulalak na iyon ay gumagaan ang pakiramdam niya. It boost her confidence when someone give her that flower. Because in Greek words calla means 'beautiful', it is associated with goddesses Hera and Venus. However, the most common meaning of this flower is purity, holiness and faithfulness. At hindi niya alam kung alam ba iyon ng binata.

Xamira POV Bisperas na ng fiesta dito sa Isla Lalia, kaya pala kaninang umaga, nagising ako na halos paulit-ulit ‘yung naririnig kong mga mosiko. Ang ingay, dinig na dinig sa loob ng kuwarto ko. Sabi ni Kalix, kapag bisperas at fiesta, umiikot at tumutuntog daw talaga ang mga dayong mosiko na binayarang ng hermano mayor ngayong taon. At sabi pa ni Kalix, tanging ‘yung may kaya lang ang nagiging hermano mayor dito.

sagot ni Apple, “dahil pinaglaban namin ‘to—hindi lang sa altar, kundi sa buhay.” KASAL NINA APPLE AT LANCE: ISANG ARAW NG WALANG HANGGANG PANGAKO Ang araw ay tila ginto, malambot ang sikat ng araw, at ang simoy ng hangin ay puno ng halimuyak ng peony at white roses. Sa isang lumang chapel na ni-restore bilang bahagi ng isang European-inspired venue sa Silang, Cavite, dahan-dahang bumubukas ang bagong yugto sa buhay ni Apple Imperial—isang babaeng minsang sugatan, ngayon ay muling handang magmahal at mahalin.

sigaw ni Sabrina habang nakahalukipkip, mabilis ang pag-uga ng paa niya sa sahig—tila gusto niyang takbuhin ang inis na nararamdaman. Mula umaga hanggang halos tanghali, hindi gumalaw si Rheana sa pagkakaupo. Parang estatwang nakatitig sa pinto, pilit na hinahawakan ang natitirang pag-asa, parang sinulid na handa nang mapatid. "Tignan mo nga, mag-a-alas dose na! Diyos ko! Baka nga fake pa ang kas—" PEEEEEP. PEEEEP. PEEEEEP!