Novena Sa Mga Kalag 소설 & 이야기

sigaw ni Sabrina habang nakahalukipkip, mabilis ang pag-uga ng paa niya sa sahig—tila gusto niyang takbuhin ang inis na nararamdaman. Mula umaga hanggang halos tanghali, hindi gumalaw si Rheana sa pagkakaupo. Parang estatwang nakatitig sa pinto, pilit na hinahawakan ang natitirang pag-asa, parang sinulid na handa nang mapatid. "Tignan mo nga, mag-a-alas dose na! Diyos ko! Baka nga fake pa ang kas—" PEEEEEP. PEEEEP. PEEEEEP!

Bukod sa liwanag na nagmumula sa buwan, nagbigay rin ng liwanag sa madilim na kapaligiran ang mga pailaw na nakasabit sa mga puno, poste, at sa mga bandiritas. Sa isang tabi, matatagpuan sina Calista, Hera, at Althaia na masayang nagkukwentuhan habang pinagsasaluhan ang mga nakahandang pagkain sa kanilang mesa. Sa gitna ng kanilang pagkukwentuhan, napadako ang mga mata ni Calista sa kanilang Inang Reyna na nakaupo sa malaki at mataas na silya na inihanda nila para rito. Nakangiti nitong pinagmamasdan ang kanyang regalo na koronang gawa sa iba't ibang klase ng mga bulaklak na pinitas niya pa sa hardin ng kanilang paaralan.

para bang nandidiri ito sa klase ng pagtingin sa pinakbet na niluto ko. “This is pinakbet, pinakbet ng buhay mo.” “W-what?” naguguluhan nitong tanong. Natawa naman ako dahil para itong inosenteng binata na walang kaalam-alam sa mundo. “Sabi ko, ito ay pinakbet. Mga halu-halong gulay ito, like ampalaya, kalabasa, okra at marami pang nakahalo dito.” Paliwanag ko, nagsalubong naman ang aking mga kilay. “Wait… huwag mong sabihin ngayon ka pa lang makakatikim nito?”

Natigilan si Nina. “…” “Paano mo nalaman?”, sagot ni Nina “…” “ANG TABANG TINGNAN NG LALAKI MO KAY CALISTO. PUMUNTA KA DITO AT LUMUHOD KA.” “Kneel down and apologize.” “Or I’ll ruin you.”, dagdag pa ni Sam. Napaisip si Nina. “Bakit ako magso-sorry?” Nag-reply siya nang seryoso:

Pero hanggang kalian siya magtatago sa anino ni Leyah Rose? IKALAWANG kabilugan ng buwan. Tinatawag ding full moon base sa isang pelikula na napanood niya. ang taglay nitong liwanag ay nakakalat sa tubig alat ng El Nido Bay. Malayang naririnig at napagmamasdan ang banayad na pag-alon ng dagat. Para sa mga taong nagmamahalan ay may hatid iyong romantikong ambience sa kanila.

ELENA POV Ang Laguna ay sinalubong kami ng isang uri ng katahimikan na nakakabigla. Pagkatapos ng bakbakan at takbuhan sa Sierra Madre, ang banayad na hangin na galing sa Laguna de Bay ay parang isang panaginip. Pero habang papasok ang lumang jeep ni Leo sa isang tago at eksklusibong subdibisyon sa Calamba, ramdam ko na hindi ito ang dulo ng aming paglalakbay.

San Lorenzo Kalye Pilipo, Santo Rosario Ika-31 ng Disyembre 1945 Felicidad de Quintos y Flores Kalye Burgos, Santa Clara San Lorenzo Minamahal kong Francisco, Lubos akong nagagalak ng mabalitaan kong ikaw ay nakaligtas ngunit labis ang aking hinagpis ng malaman kong ika'y hindi na muling babalik pa sa lugar kung saan ang ating pag-iibigan ay nagsimula. Naaalala mo pa ba noong tayo'y mga musmos pa lamang lagi tayong nasa pampang ng Ilog ng Pag-ibig nagkukwentuhan sa ilalim ng matandang puno kung saan nakaukit ang ating mga pangalan, kung saan doon nanumpa sa pagdating ng tamang panahon tayo ay maikakasal at magkakaroon ng malulusog na supling. Ngunit sadyang malupit ang tadhana ang minsang pa

O may kung ano sa kan'ya na kahit ayaw mo ang sinasabi n'ya ay para ka n'yang inihipnotismo at gagawin mo pa rin ito? Bago pa man ako makapili ng sagot sa tanong ko ay nilagay na nito ang mga kamay ko sa balikat n'ya at napaigtad naman ako nang ilagay n'ya ang mga kamay n'ya sa beywang ko. -O kay sarap pumailalim sa kalawakan Lalo't kapiling kang tumititig sa kalangitan Saksi ang tala at buwan sa ating pagmamahalan

sagot ko habang pinanonood siya. “Step one: kailangan tama ang slice ng kalabasa. Dapat ganito, ha?” pinakita niya sa akin ang paghiwa ng kalabasa, sobrang pantay-pantay ang hiwa, parang ruler ang ginamit. “Wow, Conrad, ruler ba ginamit mo?” biro ko habang kinikilig sa linis ng hiwa niya. “Talent ‘yan, Misha. Talent. Pero ang sikreto diyan, dapat ‘di mo masyadong hinahawakan ang gulay. Relax lang ang kamay para hindi madurog o masira ang pagkakahiwa.”

I can't help but to stare at him while singing. O kay sarap sa ilalim ng kalawakan Kapag kapiling kang tumitig sa kawalan Saksi ang buwan at bituin sa pagmamahalan Nating dalawa Nating dalawa Halika na sa ilalim ng kalawakan Samahan mo akong tumitig sa kawalan Saksi ang buwan at bituin sa pagmamahalan Nating dalawa Nating dalawa