One Direction Take Me Home Novels & Stories

Neverthless, he was holding the umbrella, tightly. "Let's go home. Let's talk about this. If you want to cry, cry with me. Don't carry your pain alone. I'm your husband. So please, comeback home, babe." My lips parted, but words failed me to come up. What's the meaning of this, Grant Pierson Samonte?

“Alalahanin mong kung hindi sa voicemail mo ay hindi kita maiisip ipahanap. Patay ka na sana…” “Yes, dahil sigurado akong kailangan ng parents ni Lauren ng pera. Kaya nga kinukulit nila akong pakasalan si Lauren, ‘di ba? At kung interesado si Moretti pakasalan si Lauren ay dapat hindi na nila ako kailangan. May pera din si Moretti, impoaibleng wala. Desperado na sila at ako lang ang akala nilang tanga na pag-asa. And since I owe Ember her peace and win from her greedy family, then she needs to be aware of that when it comes.”

Aliw na aliw naman ang mga kasama niya na ngayon lang nakita itong side na ito sa kanya. Tumutugtog ang “Tonight’s Gonna Be a Good Night” ng Black Eyed Peas. Noong mga nakaraang parties kahit gusto niya sumayaw, hindi siya sumasayaw. Favorite niya itong song na ito. Mabuti magaling ang banda. Marunong kumanta from the 60’s to present songs. Hindi niya maintindihan pero ang saya niya talaga ngayon kaya sobrang hataw niya sa dance floor to the delight of her subordinates.

Totoy days ko pa noon—very lean ang pangangatawan. “Where did you get this picture?” natatawa kong sabi kahit na may pagbabadyang pagluha akong nararamdaman. Ngayon ko lang nakilala ang background music, “History” iyon ng bandang One Direction. Pagkatapos ng ilang throwback pictures, isang clip naman ang nag-play. Muli na namang naghiyawan ang mga tao nang makitang si Samantha iyon. Napasulyap na naman ako kay Samantha at kinindatan lang ako nito. Wala talaga akong idea tungkol dito, lalo na ito na sa kasali siya sa tribute na ito.

"I'm driving you home. You think I will let a stranger take you home?" "It's completely safe. It's an app and I have the driver's information--" "It's not safe, Aya. Hindi ako papayag na uuwi kang mag-isa lalo na't hindi ka sakay ng sarili mong kotse. Where's your brother anyway? I thought he was taking you home?" "He's with our folks. Ang sasakyan ng daddy ang dala namin and we both left our cars at home." Nick shook his head. "Hindi dapat siya pumayag na umuwi ka na mag-isa."

Sana pala hindi ako umasa, akala ko natututunan niya na akong mahalin, yun pala hindi. Narinig ko ang sasakyan na umalis, at doon ako sa kwarto, hinayaan ang mga luhang walang tigil sa pag agos. Sana mawala tong nararamdaman kong pagmamahal sa kaniya. Para naman matutunan kong mahalin ang ang sarili ko. Kinabukasan habang nag aagahan ako biglang dumating si Tommy narinig ko na ang tunog ng sasakyan ngunit hindi na ako nag abala pang salubungin siya.

Dapat sana ay maaari mabuwisit siya sa kapangahasan ginawa ni Lorenzo ngunit hindi niya makuhang magtaray man lang kahit alam niyang si Andrew lamang ang dapat niyang maka-holding hands. Kahit naman kasi na sa modernong panahon na sila, ibig pa rin ang maging konserbatibo. Si Andrew ang mahal niya kaya ang kamay nito ang dapat na hawak niya, pero, bakit hindi na mahila ang kanyang kamay? Bakit hindi niya maiparamdam kay Lorenzo ang kanyang pagtutol. Para ngang gusto rin niyang hawakan nang mahigpit ang kamay nito? Tapos para siyang nabingi dahil hindi na niya naririnig ang tugtog at sinasabi ng emcee. Ni hindi na rin niya magawang ilingon sa iba ang paligid. Para siyang nagka-stiff neck kaya

Isang ngiti mula rito ang nagpatunay no'n. Napatingin siya kay Marco. Punung-puno ng pagtataka ang mga mata nito. "Mommy, who is he?" wika ng bata. Kinuha ni Mia ang dalawang kamay ng anak. Hinarap niya ito. "Marco, remember what I told you about your daddy?" aniya. "My daddy is on a trip. And I'm gonna see him once he comes home," tugon ni Marco. Tumango si Mia. "You're dad is home, Marco," wika niya.

Ngumuso naman si Tricia at tinutuya ako sa ngiti niyang iyon. “Kung meron, ‘di sa na nalaman mo.” Ngumiti ako ng matamis sa kanya. “Sa higpit mo ba naman na ‘yan. . . may magta-take home pa kaya sa akin?” pabebe akong ngumuso. “Sa akin ka lang kasi. Off limits ka sa iba.” Aniya. Hinapit ako sa aking baywang. Sa magkabilang side kami ni Tricia. Parehong yakap kami sa aming bawyang.

RED POV Nauna na akong umuwi dahil nagpaiwan si Ava sa bahay ng kaibigan niya. Napatingin ako sa aking phone habang nagmamaneho ng sasakyan dahil tumunog ito. Mabilis ko namang pinindot ang Bluetooth headset ko upang masagot ang tawag. “Yes,” sambit ko habang nakikinig sa kabilang linya. “Red,”