Outrageous In Tagalog Novels & Stories

O freakingly come on! "Why did he bother me pa to get my things if he can just throw it out?" I asked annoyingly to myself. Bakit ba kasi sobrang dami ng mga damit ko? This is so freakingly out of my hand. "Tulungan na kita." "AY TANGINA !" I cussed out loud out of surprise. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa pagkakagulat. O freakingly come on! Masamang tingin ang sana ang ibabaling ko sa nagsalita and was about to cut off its throat when I was caught off guard.

"Pangit! Bumaba ka diyan." Aba. Matigas 'tong lalaking 'to! "Argh! Sabihin mo munang maganda ako.Bababa ako dito." Anong akala niya. Ganun na lang yon? No way! Baka Bella to! Hindi 'to papatalo! Sabihan ba naman akong pangit!! "Ayoko. Bumaba ka diy—" "ARGHH!!! SABIHIN M—" "Ano ba?! Nakakabingi ka!"

“AYAW KO NA!” “PAGOD NA AKO! PAGOD NA PAGOD NA PAGOD NA AKOOO!!” I shouted so loud that my tears flows without noticing it. Ang sakit sa loob! Ang sakit! “GAGO KA KRIST! DAPAT DI KA NALANG NABUHAY!!” I hate myself I hate my body! I don’t know if I can go. The pain is tearing me apart, Sobrang sakit sa loob.

Nagtagal kami ng ilang minuto sa ganoon. "Sobra akong nahihiya kay Brielle. Dahil hindi ko nagawa ang pangako ko sa kaniya. Nasaktan kita ulit. Kaya I'm deserve this. Deserve kong maranasan nag paghihinayang, Lanche. And you deserve to be happy," nakangiting sabi ko kahit na sobrang sakit sa dibdib. Gusto ko na rin ilabas ang lahat. Ayoko nang magtago. Mas maganda yung mailabas ko ang lahat para madali na akong maka-move on.

Nag-angat siya ng tingin sa akin “I was r*ped,” biglang lumabas iyon sa kanyang bibig. Nagulat ako ng marinig ang kanyang sinabi. Napatitig ako ng mariin sa mga mata niya upang matukoy kung nagsasabi ba siya ng totoo o isang kasinungalingan ulit. “And I’m sorry if I couldn’t tell you kung sino ang ama mo for I can’t recognize them all,” muling bumagsak isa-isa ang mga luha sa mga mata niya. I saw the pain and the anguish in those gloomy eyes of her. Napaawang ang mga labi ko sa biglaang rebelasyon niya. “It was a gang r*pe. Sobrang inggit na inggit ko noon kay Chezka dahil umaangat ang buhay niya sa Maynila habang ako’y nasa probinsya at kuntento na lamang sa pagtulong sa Lola Belen mo sa pa

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Kaagad na iwinaksi ng dalaga ang kamay na nakahawak sa kanya at ginawaran ng malakas na sampal ang binata. "You are the best definition of the word desperate. So stop acting desperate towards me." batid ang galit at poot sa mga katagang pinapakawalan ng dalaga. "Pinapanindigan ko lang ang pinangako ko sayo noon." malaki ang hakbang ang ginawa nito palabas sa dressing room niya.

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

Syempre, sunod-sunod ang mga papuri. “Congrats!” “Congratulations!” “Deserve!” “Walang katulad talaga!” “Masked Singer lang malakas!” Napairap ako. Bwisiiiit!! Nakaka-high blood! “Maraming salamat sa inyong lahat. Sobrang overwhelming po ang suporta niyo sa akin. Sana ay huwag niyo po akong iiwan,” pa-humble niyang wika na parang may halo pang iyak-iyakan sa boses.

At hindi lang ako pati na rin ang kapatid niya at mga taong nakapaligid sa amin. "Asshole!" Umawang ang labi ko nang bumalagta sa sahig si Keith dahil sa nagpupuyos na galit na si Santri. I can see the veins on his forehead. Ang kanyang kamao ay mariing nakakuyom at gigil na gigil ang mukha. Gustong gusto pa atang suntokin si Keith.