Novel & Cerita Paano Kaya

nahihiya kong sagot dito Talaga naman eh, paano ako gagamit ng isang bagay ni ang pagbabasa at pagsusulat ay hindi ko nga alam. "Ano ka ba. pwede ka naman magpaturo sa kambal kung paano gamitin iyan eh. Sandali, bibili ako ng para sa iyo. Isipin mo na lang na regalo ko ito sa iyo lalo na at mabait ka sa kambal. Isa pa, kailangan mo din talaga ng cellphone para kapag may kailangan ako sa iyo, tatawagan kita." nakangiti nitong wika.

Naguguluhan siya ng bahagya. " Anung ibig mong sabihin? Paanu kayong nag kababy kung kinamumuhian mo siya? Meron ka bang hindi sinasabi saken? ha? Lia?? You better talk now bago pa mahuli ang lahat. Ayokong magaya ka saken Lia.. Paanu ka ba niyang niloko? Saang bagay? Baka pwede nyu pa tong maayos Lia. Kung mahal mo yung tao gagawa ako ng paraan para..."

Ngunit, paano ko haharapin ang lahat? "Ano? Papayag ka ba o hindi? Ngayon ko lang sasabihin 'to, ngayon lang din ako nakipag-usap nang ganito. Kung tatangihan mo pa ang inaalok ko, baka hindi mo na ako makita pa. Kaya, ngayon pa lang ibigay mo na sa akin ang sagot mo."

tawag nito sa akin “Yes? c-heska? how are you?’’ bigkas ko at kinapa ko ito at niyakap “I’m fine kuya and paano kayo nag kakilala ni gaily? ayaw niya kasi sabihin” bigkas nito “W-hat? where is she?” malakas na bigkas ko “There kuya i think she drunk, ang kulit niya na but tell mo muna kuya kung paa-”

Nami-miss ko sila pero nasasanay na akong nasa tabi ng baliw na ito. Dapat ko ba itong… A. Ikabahala? Or b. Ikatakot? Or letter c. Iwasan? Or letter d. Go with the flow na lang at hayaan ang tadhana ang magdesisyon kung ano man ang magiging kapalaran namin? Pipiliin ko ba ang a, b, and c? Or d? Hayst! Ang complicated ng love. “Ang sarap mong sapakin! Bwisit ka!”

Gamit ang sintido ko inikot ikot ko ito sa may ulo ng p e p e ko o yung mon phobi Alam niyo na naman siguro kung saan yun, yung natutub*an ng buhok. Doon yun "Parang ganito lang" sabi ko at pinapakita sa kaniya kung paano yun gagawin. "Try mo"

Ano kaya pwede kong gawin ngayon? I know! How about....maglakad lakad muna ako? Amazing idea! Tapos makikita ko ulit yung cute na guy! Edi, boom! Complete na day ko ngayon! »»»»»»»»»»»»»»

Hay ano ba yan? Hindi dapat ako magkagusto sa kanya dahil ngayon pa lang baka maging impiyerno ang buhay ko. Ugali palang ng nanay niya, hindi ko mapagtitiyagaan. Baka maaway ko pa ang matanda. Mag-switch na lang ako sa K-pop. Maalala ko nga pala na magda-d******d pala ako ng K-drama mamaya. Malakas ang data dito kaysa sa lugar namin. Ito ang problema sa Pinas: napakahina ng internet. Para siyang kalsada sa EDSA, super traffic.

Paano kung may buhay na unti-unting nabubuo? At mas kinabahan ako sa isang tanong: Paano ko sasabihin kay Evan? Pero mas kinabahan ako sa isa pang tanong: Paano kung mali ako? Paano kung iniimbento ko lang ‘to sa utak ko? Paano kung nag-ooverthink lang ako? Paano kung stress lang talaga? Pero kahit anong pilit kong pigilan— May isang ideya na kumapit sa isip ko.

Chancy Minsan pala, hindi kailangang sumigaw para maramdaman mong panalo ka. Hindi kailangang magpaliwanag nang paulit-ulit, hindi kailangang pilitin ang sarili mong ipaglaban kapag kusa kang pinili.