Paano Naging Mga Nobela at Kwento

Paano ako nakauwi rito? Napasabunot ako sa aking buhok dahil parang mat pumupukpok dito sa sakit. Tumayo ako upang pumunta sa banyo para maghilamos. Don’t tell me ay nagmaneho pa ako kagabi sa ganung estado ko? Nakaya kong umuwi ng sobrang lasing?

Hindi maaaring matapos ang lahat nang ganito! Pinahid ko nang marahas ang aking mga luha gamit ang aking mga palad. Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang nanginginig kong katawan. Noong maging medyo maayos na ang aking pakiramdam at magkaroon muli ng lakas ang aking mga tuhod, dahan-dahan akong tumayo mula sa sahig. Bakas sa mukha ni Papa ang gulat sa biglang pagbabago ng aking ikinikilos.

GIOVANNI SALAZAR pov NAGISING AKO DAHIL SA INGAY NA GALING SA MAY PINTO KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA BABAENG HUMIGA SA KAMA KO AT NAGULAT NA LANG AKO SA GINAWA NIYA NA UNTI UNTING NAGPAPAINIT NG AKING KATAWAN NG MAKITA KO SIYANG DAHAN DAHAN NA NAG HUHUBAD NG KANYANG DAMIT AT BIGLA NIYA AKONG HINILA AT HINALIKAN DON NA NAG UMPISA ANG PAG IINIT NG AKING KATAWAN NG ILANG ORAS NAMING PAG HAHALIKAN AY AKO NA MISMO ANG GUMAWA NG PARAAN PARA MAILABAS ANG INIT SA AKING KATAWAN WALA NA AKONG PAKI KONG ANONG MANGYARI BASTA MAILABAS KO ITO AT DAHAN DAHAN KONG GINAWA ANG GUSTONG MANGYARI NG AKING UTAK AT KATA

Napapansin niya kaya? Kahapon, palihim akong pumunta sa isang bangko at sinubukang maglipat ng pera mula sa account ni Alted na mabilis ko naman na-access noong nakaraang gabi. Inilipat ko ang pera sa isa kong card para matingnan kung paano ang proseso ng paglilipat ng nito, ano ang gagawin, ano ang mga dapat isaalang-alang at paano maayos na maibabalik ang lahat sa dati. Ibinalik ko rin naman ang nalipat na pera sa account niya. Naisip kong kakailanganin ko iyon. Kailangan marunong ako sa ganito.

Iba na siya! Paano siya biglang nagbago sa isang iglap? Lihim din niyang iniisip kung ano ang tingin ni Paolo sa kanya. Iniisip ba niyang maganda siya? At bakit siya nagiging conscious lately tuwing nasa paligid si Paolo. Ang pangunahing tanong ay... Ano ba ang nangyayari sa kanya? Magkaibigan na sila ni Paolo mula pa noong nagsusuot pa sila ng diaper. Patuloy silang naging magkaibigan hanggang sa primary, gradeschool, junior high at sa highschool...

Tuwing inaalala niya ang nangyari noon, hindi niya nabawasan ang paghihirap niya, nakaramdam siya ng… paano nga kung ginawa niya ang lahat ng iyon? Kasabay nito, ang nakakatawang paniniwala. Paano siya nakakaramdam ng “Paano nga kung?” sa babaeng nakagawa ng napakasama at nakulong pa dahil dito?! Nahirapan siya, walang kasiguraduhan. Nagsinungaling siya sa sarili niya at sinabing, ‘Ano ba, isa lang din naman siyang p*kpok!’

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"

At bigla akong napaisip: Paano kung balang araw, ako naman ang maging "huli na" Paano kung makahanap si Gabriel ng mas mabait, mas simple, at mas "normal" kaysa sa akin? Paano kung magsawa siya sa dugong dumidikit sa mga kamay ko o sa mga gabing nagigising akong sumisigaw dahil sa mga bangungot ng nakaraan?

Paano? Nag-iiyak ako na parang bata. Nagmamakaawa na tigilan na niya ako. Pero! Parang wala lang sa kanya. Kasalanan ko rin naman nagmamalaki pa akong kakayanin ko ang lahat. Mali ako! Mali ako sa inakalang kakayanin ko ang lahat ng sakit. Sa palagay ko ay may sugat ang likuran niya sa ginawa ko. Ang sakit! hindi ko mawari kong anong klaseng sakit ang pakiramdam ko ng nakuha na niya ang iniingatan ko. Daig pa ang heartbroken. Ganito ba talaga? Hindi parin ako tumigil sa pag ibayo sa kanya. Hanggang sa bumaon pa ito ng lubos.

panunuya ko pabalik sa kanya. ["Wow! Paano mo nalaman? Este, paano mo nasabi?"] I just laughed again. "Baby, you are just easy to read and besides, sino ba ang hindi maaatat sa paghintay ng message sa gwapo kong to?" ["Now, there you go!"] "What? Haha." ["Lumalaki na naman ang ulo."] "Pinalaki mo e." ["At sa anong paraan? Sige nga!"]