Pabango Novels & Stories

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

yaya sa akin ni Dria at hinila na ako papasok. Pagpasok namin ay bumungad sa amin ang napakaraming tao at mga pabangong mamahalin talaga. Napaawang na lamang ang bibig ko dahil sa mga presyo ng mga ito. Ang mumura nga at abot kaya pero pagdating sa quality ay hindi ka malulugi. Mukhang ang isang Lucas Montiero yata ang nalulugi sa ginagawa niyang pagbebenta ng pabango. Ang presyo kasi ng ibang pabango na nakikita ko ay umabot lamang ng 150-350.

Ang Inay naman niya ay ayaw gumamit ng pabango kaya siya lamang sa pamilya nila ang gumagamit ng pabangong iyon na gawa sa bulaklak ng lotus. Marami na ang nagtatanong kung saan niya binili ang pabango niya pero ang lagi niyang sagot ay may nagbigay lang sa kanya. Ayaw niya kasing maungkat pa ang tungkol dito. Tska baka marami ang gumaya, hindi naman sa madamot siya pero gusto lang kasi niya na unique ang ginagamit niya. Iyon bang walang kaparehas na amoy. Maging sa sabon, at pati na shampoo ay pawang gawa sa lutos. Natitiyak na niyang walang kemikal na halo iyon, at tiyak pa niyang ligtas gami

Nakasuot ito ng pambalabal na abot hanggang sakong ang haba, ito ay hinabi sa tela ng enkahe na may iba't-ibang uri ng disenyo sa laylayan, makikita rin ang mga binurdang bulaklak na may maliliit na palamuti sa gitna nito, ganun din ay makikita ang isang gintong kulindang na nuoy humulma sa kurbada ng kanyang bewang. Nakasuot sya ng panyapak na hinugis mula sa mamahaling kahoy,may nakaukit ditong talulot ng sampaguita upang maging kabuuan nitong disenyo. Ang panyapak na ito ay kilala sa pangalang "BAKYA".

Kitang-kita niya ang matigas na panga nito, ang matangos nitong ilong, at ang paggalaw ng Adam's apple nito habang lumulunok. Ang nakakainis ngunit napakatamis nitong pabango. Binalot siya ng mainit at nakalalasing na amoy na iyon, isang amoy na walang ibang nagmamay-ari kundi si Caleb. Ang parehong amoy na matagal nang gumugulo sa kanya mula pa noong gabing nagpabago sa kanilang buhay ilang taon na ang nakalipas. Isang amoy na sa tuwing maaamoy niya ay hindi niya maiwasang mawalan ng kontrol ang sarili.

tango na lang ang sinabi ko. 'Mukhang totoo nga ang sinabi ni Pao masungit siya at mukhang m*****a at bagay sa kanya kung pangalan niya ay Avah M*****a! Hindi Shanaya.'

Umambon din ng pabango sa loob ng kaniyang silid nang kaniyang ini-spray ang katawan niya ng mamahaling pabango na kaniyang nabili sa bansang France. Isang puting brief ang kaniyang sinuot. Maayos niyang pinuwesto sa loob ng kaniyang brief ang alaga niyang mahaba at mataba. Hindi niya ito maipuwesto paturo sa kaniyang tiyan sapagkat alam niyang sosobra ito kapag bigla itong tumigas. Isang fitted slacks na kulay abo ang sunod niyang sinuot at isang kulay itim na poloshirt ang pinares niya rito. Ang kaniyang leather shoes na kulay itim ang kaniyang sinuot.

Chapter 58: Tuba/Lambanog Challenge Kina hapunan ay naghanda na ang lamesa sa labas, may kasama pa itong pulutan na tinatawag nilang nilagpang na manok. Bago sa paningin ko ang naturang pagkain, pero mukhang masarap naman. Sa amoy pa lang ay masasabi mong masarap ito. Hanggang may dumating na apat na kalalakihan na may dalang apat na galon. Pinagwalang-bahala ko lang ito hanggang nilagay nila ito sa mesa kung saan ang pulutan. Habang tinitingnan ko ito, nakita kong may lumalabas na bula. Siguro ay isa iyong dishwashing liquid. Hanggang tinawag na ako ng aking future biyenan na nakaupo sa mesa. Kahit nagtataka ako, pinuntahan ko pa rin ito hanggang nagsalin siya sa baso, puno, at binigay iyon

Pagod na ito kawawa naman. “Sorry,” saad ko nagtaka si Aaron tinitigan ako. “Saan, baby?” aniya naghihikab pa. “Kakain ka ba ngayon ng pinabili mo? Wait, ikukuha kita. Hindi pa kasi hinugasan.”

"Hindi ako kagaya mo na habambuhay babaero." "E di, kagaya mo ngayon si Paolo," tugon niya na may kalakip na tawa sa dulo. "Shut that f*cking mouth! Send me the pictures ASAP!" Agaran kong pinatay ang tawag bago pa humaba ang konbersasyon namin. Naasar na nga ako sa naputol kong kaligayahan, dadagdagan pa niya ng panunukso sa'kin. Kulang na lang ay sasabog na ang bulkan Mayon.